terapia azacytydyną

Terapia azacytydyną to metoda leczenia wykorzystująca azacytydynę, lek z grupy analogów nukleozydów o działaniu hipometylującym DNA. Substancja ta hamuje metylację DNA, co prowadzi do reaktywacji genów supresorowych, których ekspresja została wyciszona w procesie nowotworzenia. Jest to kluczowy mechanizm epigenetyczny wykorzystywany w leczeniu chorób hematologicznych.

Azacytydyna jest stosowana przede wszystkim w terapii zespołów mielodysplastycznych (MDS) o pośrednim-2 i wysokim ryzyku, przewlekłej białaczki mielomonocytowej (CMML) z 10-29% blastów w szpiku, a także ostrej białaczki szpikowej (AML) z 20-30% blastów i dysplazją wieloliniową. Wykazuje skuteczność u pacjentów niekwalifikujących się do intensywnej chemioterapii lub przeszczepu szpiku kostnego.

Standardowy schemat podawania azacytydyny obejmuje dawkę 75 mg/m² powierzchni ciała przez 7 dni w cyklach 28-dniowych. Lek może być podawany podskórnie lub dożylnie. Terapia wymaga regularnej oceny odpowiedzi, która często pojawia się dopiero po 4-6 cyklach leczenia. Główne działania niepożądane obejmują cytopenie, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

Liczne badania kliniczne wykazały, że terapia azacytydyną wydłuża całkowite przeżycie pacjentów z MDS wysokiego ryzyka w porównaniu do konwencjonalnych metod leczenia. Obecnie prowadzone są badania nad kombinacjami azacytydyny z innymi lekami, takimi jak inhibitory BCL-2 (wenetoklaks), leki immunomodulujące czy inhibitory kinaz, które mogą zwiększyć skuteczność terapii i przezwyciężyć mechanizmy oporności.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl