zaburzenia przełykania
Zaburzenia przełykania (dysfagia) to trudności w przemieszczaniu pokarmów lub płynów z jamy ustnej przez przełyk do żołądka. Problem ten może dotyczyć różnych faz przełykania i występować zarówno u pacjentów hospitalizowanych, jak i ambulatoryjnych, znacząco wpływając na jakość życia chorych.
Dysfagia może być spowodowana różnorodnymi czynnikami, w tym schorzeniami neurologicznymi (udary, choroba Parkinsona, stwardnienie zanikowe boczne), mechanicznymi przeszkodami (nowotwory przełyku, zwężenia pozapalne), zaburzeniami motoryki przełyku (achalazja, rozlany kurcz przełyku) czy chorobami ogólnoustrojowymi (skleroderma, miastenia). Zaburzenia przełykania klasyfikuje się jako orofaryngealne (trudności w inicjacji połykania) lub przełykowe (problemy z transportem pokarmu przez przełyk).
Diagnostyka dysfagii obejmuje badanie fizykalne, endoskopowe, radiologiczne (wideofluoroskopia), manometrię przełyku oraz pH-metrię. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować interwencje chirurgiczne, farmakoterapię, techniki kompensacyjne, modyfikację diety oraz terapię logopedyczną. Szczególnie istotne jest wczesne rozpoznanie i leczenie, gdyż nieleczona dysfagia może prowadzić do niedożywienia, odwodnienia, aspiracji treści pokarmowej i zachłystowego zapalenia płuc.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramapar 37,5 mg + 325 mg
Produkt leczniczy Tramapar, zawierający tramadol chlorowodorek (37,5 mg) i paracetamol (325 mg), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęściej (>10%) występują nudności, zawroty głowy oraz senność. Zaburzenia układu nerwowego obejmują bardzo często zawroty głowy i senność, często ból głowy, drżenia, kurcze mięśni, zaburzenia czucia i szumy uszne, a rzadziej ataksję i drgawki. Zespół serotoninowy, choć o nieznanej częstości, stanowi poważne zagrożenie. Zaburzenia psychiczne, takie jak splątanie, zmienność nastrojów, zaburzenia snu, a także depresja i omamy, mogą występować z różną częstością, a ryzyko uzależnienia od leku jest istotne przy długotrwałej terapii. Układ pokarmowy jest szczególnie narażony na działania niepożądane, z bardzo częstymi nudnościami oraz częstymi wymiotami, zaparciami, suchością w jamie ustnej i smolistymi stolcami. Często obserwuje się również nadciśnienie tętnicze, kołatanie serca, tachykardię i zaburzenia rytmu serca.
agranulocytoza, albuminuria, anafilaksja, astma, ataksja, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból klatki piersiowej, bradykardia, czas protrombinowy, czkawka, depresja, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dreszcze, drgawki, drżenie, duszność, dyspepsja, hipoprothrombinemia, kołatanie serca, koszmary senne, kurcz mięśni, lęk, nadciśnienie tętnicze, napad paniki, nerwowość, niedociśnienie ortostatyczne, nieostre widzenie, niepokój, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, paracetamol, parestezje, pobudzenie, pobudzenie ruchowe, podwyższone aminotransferazy, potliwość, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcje skórne, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, stolec smolisty, suchość jamy ustnej, świąd, szum uszny, tachykardia, tramadol chlorowodorek, trombocytopenia, uderzenia gorąca, utrata pamięci, uzależnienie lekowe, wymioty, wzdęcia, zaburzenia czucia, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia oddychania, zaburzenia przełykania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zmienność nastroju