restrykcyjny wzorzec wentylacyjny

Restrykcyjny wzorzec wentylacyjny to zaburzenie czynnościowe układu oddechowego charakteryzujące się zmniejszeniem całkowitej pojemności płuc (TLC) oraz pojemności życiowej płuc (VC) przy prawidłowym lub zwiększonym stosunku natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) do natężonej pojemności życiowej (FVC). Jest to wynik ograniczonej rozprężalności płuc lub klatki piersiowej.

W obrazie klinicznym dominuje duszność wysiłkowa, która może stopniowo nasilać się wraz z progresją choroby podstawowej. Badania czynnościowe płuc wykazują obniżenie wszystkich statycznych objętości płucnych, przy czym stosunek FEV1/FVC pozostaje w normie lub jest podwyższony (powyżej 80%). Charakterystyczne jest również zmniejszenie podatności płuc i zwiększenie pracy oddychania.

Przyczyny restrykcyjnego wzorca wentylacyjnego można podzielić na śródmiąższowe choroby płuc (np. samoistne włóknienie płuc, sarkoidoza), choroby opłucnej (np. wysięk, zrosty), zaburzenia klatki piersiowej (np. kifoskolioza, otyłość), zaburzenia nerwowo-mięśniowe oraz stany po zabiegach chirurgicznych (np. lobektomia, pneumonektomia). Diagnostyka obejmuje badania czynnościowe płuc, tomografię komputerową wysokiej rozdzielczości oraz niekiedy badanie histopatologiczne tkanki płucnej.

Powiązane wpisy

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl