znakowane krwinki białe
Znakowane krwinki białe (leukocyty) to komórki układu odpornościowego, które zostały oznaczone za pomocą radioizotopu lub barwnika fluorescencyjnego w celu ich późniejszej identyfikacji i śledzenia w organizmie. Ta metoda diagnostyczna jest wykorzystywana w medycynie nuklearnej do wykrywania i lokalizacji ognisk zapalnych oraz infekcyjnych.
Najczęściej stosowaną techniką jest znakowanie leukocytów radioizotopami, takimi jak technet-99m (99mTc) lub ind-111 (111In). Procedura polega na pobraniu krwi pacjenta, wyizolowaniu krwinek białych, oznakowaniu ich odpowiednim znacznikiem, a następnie ponownym podaniu dożylnym. Znakowane komórki migrują do miejsc zapalnych lub infekcyjnych, co umożliwia ich wizualizację przy użyciu gammakamery.
Badanie ze znakowanymi krwinkami białymi jest szczególnie przydatne w diagnostyce trudnych do zlokalizowania zakażeń, zapalenia szpiku kostnego, zapalenia uchyłków jelita, choroby Leśniowskiego-Crohna, a także w ocenie aktywności chorób zapalnych. Metoda ta cechuje się wysoką swoistością, ponieważ znakowane leukocyty gromadzą się selektywnie w miejscach aktywnego procesu zapalnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – FDGtomosil
FDGtomosil, zawierający fludeoksyglukozę (18F), wymaga ścisłego przestrzegania protokołów przygotowania pacjenta oraz oceny korzyści i ryzyka związanego z ekspozycją na promieniowanie jonizujące. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdzie może dojść do zwiększonej dawki promieniowania z powodu upośledzonego klirensu radiofarmaceutyku. W populacji pediatrycznej dawka skuteczna na MBq jest wyższa niż u dorosłych, co wymaga indywidualnego dostosowania aktywności preparatu do masy ciała dziecka. Przed badaniem pacjent powinien być nawodniony, pozostawać na czczo przez minimum 4 godziny, unikać napojów zawierających glukozę oraz opróżnić pęcherz moczowy, aby zminimalizować promieniowanie. W przypadku badań neurologicznych i onkologicznych zaleca się unikanie wysiłku fizycznego oraz zapewnienie spoczynku i odpowiednich warunków środowiskowych, np. zaciemnionego pomieszczenia, aby zoptymalizować wychwyt znacznika i jakość obrazów diagnostycznych.
badanie PET, badanie scyntygraficzne, chemioterapia, choroba zakaźna, choroba zapalna jelit, dawka skuteczna, ekspozycja na promieniowanie, etanol bezwodny, fludeoksyglukoza 18F, hiperglikemia, klamra glikemiczna, klirens, niewyrównana cukrzyca, proces nowotworowy, proces regeneracyjny, przerzut do mózgu, radiofarmaceutyk, radioterapia, stężenie glukozy we krwi, szpiczak mnogi, wychwyt glukozy, wychwyt znacznika, wynik fałszywie dodatni, wynik fałszywie ujemny, zaburzenie czynności nerek, znakowane krwinki białe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – FDG Pozyton
FDG POZYTON, zawierający fludeoksyglukozę (¹⁸F), wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaktycznych, które wymagają natychmiastowego przerwania podawania i wdrożenia leczenia przeciwhistaminowego oraz dostępu do sprzętu ratunkowego. Przed zastosowaniem należy dokładnie ocenić stosunek korzyści diagnostycznych do ryzyka ekspozycji na promieniowanie jonizujące, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdzie konieczne może być dostosowanie aktywności radiofarmaceutyku. U dzieci dawka skuteczna na MBq jest wyższa niż u dorosłych, co wymaga indywidualnego planowania badania PET. Pacjent powinien być nawodniony i pozostawać na czczo przez minimum 4 godziny, unikać glukozy w płynach oraz intensywnego wysiłku fizycznego przed i w trakcie badania, a także mieć oznaczone stężenie glukozy we krwi (hiperglikemia powyżej 8 mmol/l obniża czułość diagnostyczną). W badaniach kardiologicznych zaleca się podanie 50 g glukozy na godzinę przed podaniem FDG, a u pacjentów z cukrzycą stosowanie insulinowej klamry glikemicznej.
badanie PET, badanie PET/TK, badanie scyntygraficzne, bakteriemia, chemioterapia, chłoniak, choroba zapalna jelit, dieta niskosodowa, fludeoksyglukoza, hiperglikemia, klamra glikemiczna, niewyrównana cukrzyca, PET-TK, promieniowanie jonizujące, przerzut do mózgu, radiofarmaceutyk, radioterapia, rak jajnika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, środek kontrastowy, szpiczak mnogi, wynik fałszywie dodatni, wynik fałszywie ujemny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie wsierdzia, znakowane krwinki białe - Leksykon substancji czynnych
Fludeoksyglukoza – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Fludeoksyglukoza (¹⁸F) jest radiofarmaceutykiem wykorzystywanym w diagnostyce PET, wymagającym szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych oraz konieczność dostępu do sprzętu ratunkowego. Substancja ta jest głównie wydalana przez nerki, co wymaga dostosowania aktywności u pacjentów z niewydolnością nerek, aby uniknąć nadmiernej ekspozycji na promieniowanie. U dzieci dawka skuteczna na MBq jest wyższa niż u dorosłych, co zwiększa ryzyko promieniowania jonizującego. Przygotowanie pacjenta obejmuje co najmniej 4-godzinny post, odpowiednie nawodnienie oraz unikanie glukozy w napojach, a także kontrolę glikemii, zwłaszcza przy stężeniach powyżej 8 mmol/l, aby nie obniżyć czułości badania. W badaniach kardiologicznych zaleca się podanie około 50 g glukozy na godzinę przed podaniem FDG lub zastosowanie insulinowej klamry glikemicznej u pacjentów z cukrzycą.
badanie onkologiczne, badanie scyntygraficzne, bakteriemia, chemioterapia, chłoniak, chlorek sodu, choroba zakaźna, choroba zapalna jelit, ekspozycja na promieniowanie, etanol bezwodny, fludeoksyglukoza, hiperglikemia, kinetyka wysycenia, mięsień sercowy, niewyrównana cukrzyca, pozytonowa tomografia emisyjna, promieniowanie jonizujące, przerzut do mózgu, radiofarmaceutyk, radioterapia, rak jajnika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rurka intubacyjna, skaner PET/TK, stężenie glukozy we krwi, szpiczak mnogi, wskazanie neurologiczne, wychwyt glukozy, wynik fałszywie dodatni, wynik fałszywie ujemny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie wsierdzia, znakowane krwinki białe