śmiertelność poimplantacyjna
Śmiertelność poimplantacyjna (ang. post-implantation mortality) odnosi się do zjawiska utraty ciąży po udanej implantacji zarodka w macicy. Jest to istotny wskaźnik w ginekologii, położnictwie oraz medycynie reprodukcyjnej, pozwalający ocenić powodzenie ciąży we wczesnym etapie jej rozwoju.
W kontekście klinicznym, śmiertelność poimplantacyjna obejmuje poronienia wczesne, które następują po potwierdzeniu biochemicznym ciąży (detekcja β-hCG), ale przed osiągnięciem zdolności do życia przez płód. Wskaźnik ten jest szczególnie ważny w ocenie skuteczności technik wspomaganego rozrodu (ART), gdzie monitoruje się losy zarodków po transferze do jamy macicy.
Czynniki wpływające na śmiertelność poimplantacyjną obejmują nieprawidłowości genetyczne zarodka, zaburzenia immunologiczne, nieprawidłowości macicy, niewydolność lutealną, infekcje, ekspozycję na czynniki środowiskowe oraz choroby współistniejące matki, takie jak niekontrolowana cukrzyca czy choroby tarczycy. Rozpoznanie przyczyn podwyższonej śmiertelności poimplantacyjnej stanowi istotny element w diagnostyce i leczeniu niepłodności oraz nawracających poronień.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sandimmun Neoral 50 mg
Badania przedkliniczne leku Sandimmun Neoral (cyklosporyna) wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików przy dawkach doustnych do 300 mg/kg mc./dobę, jednak zaobserwowano toksyczność rozwojową objawiającą się zmniejszoną masą ciała płodów oraz opóźnionym rozwojem kośćca. W badaniach dożylnych u ciężarnych szczurów dawki 6 i 12 mg/kg mc./dobę (poniżej MRHD przeliczonej na BSA) powodowały zwiększoną częstość ubytku przegrody międzykomorowej. U królików poddanych ekspozycji in utero (10 mg/kg mc./dobę podskórnie) stwierdzono zmniejszoną liczbę nefronów, hipertrofię nerek, układowe nadciśnienie oraz postępującą niewydolność nerek do 35 tygodnia życia, choć wyniki te nie zostały potwierdzone u innych gatunków, a ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje nieustalone. W badaniach rozwojowych u szczurów dawka 45 mg/kg mc./dobę wiązała się ze zwiększoną śmiertelnością przed- i poimplantacyjną oraz zmniejszonym przyrostem masy ciała potomstwa, przy czym NOEL był niższy niż MRHD w przeliczeniu na BSA. Badania płodności nie wykazały negatywnego wpływu cyklosporyny do 15 mg/kg mc./dobę.
chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie teratogenne, gruczolak z komórek wysepek trzustkowych, hipertrofia nerek, MRHD, nadciśnienie, nefron, niewydolność nerek, NOEL, nowotwór z komórek wątrobowych, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, Sandimmun Neoral, śmiertelność poimplantacyjna, śmiertelność przedimplantacyjna, teratogenność, toksyczność rozwojowa, toksyczność zarodkowa, ubytek przegrody międzykomorowej, wysepki Langerhansa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sandimmun Neoral 25 mg
Produkty lecznicze zawierające cyklosporynę przeszły szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania, obejmujące teratogenność, toksyczność płodową, wpływ na rozród, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. W modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazano działania teratogennego przy dawkach doustnych do 300 mg/kg mc./dobę, jednak stwierdzono toksyczność zarodkowo-płodową objawiającą się zmniejszoną masą ciała płodów i opóźnionym rozwojem kośćca. Najwyższa dawka bez efektów toksycznych (NOEL) była niższa niż maksymalna dawka zalecana u ludzi (MRHD) przeliczana na powierzchnię ciała (BSA). Dożylne podanie cyklosporyny ciężarnym szczurzym samicom w dawkach 6 i 12 mg/kg mc./dobę (poniżej MRHD) zwiększyło częstość ubytku przegrody międzykomorowej u płodów. U królików poddanych ekspozycji in utero (10 mg/kg mc./dobę podskórnie) zaobserwowano zmniejszoną liczbę nefronów, hipertrofię nerek, układowe nadciśnienie oraz postępującą niewydolność nerek do 35 tygodnia życia, choć zmiany te nie wystąpiły u innych gatunków, co rodzi wątpliwości co do ich znaczenia klinicznego dla ludzi.
badanie przedkliniczne, chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolak z komórek wysepek trzustkowych, komórki wysp trzustkowych, lek immunosupresyjny, nadciśnienie układowe, nefron, niewydolność nerek, nowotwór z komórek wątrobowych, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, Sandimmun Neoral, śmiertelność poimplantacyjna, śmiertelność przedimplantacyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, ubytek przegrody międzykomorowej - Leksykon substancji czynnych
Cyklosporyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania cyklosporyny wykazały brak działania mutagennego i teratogennego w standardowych testach u szczurów (dawki do 17 mg/kg mc./dobę) oraz królików (do 30 mg/kg mc./dobę), a także przy wyższych dawkach doustnych do 300 mg/kg mc./dobę. Jednakże dawki toksyczne (np. 30 mg/kg mc./dobę u szczurów i 100 mg/kg mc./dobę u królików) indukowały embriotoksyczność i fetotoksyczność, objawiające się zwiększoną śmiertelnością przed- i pourodzeniową, zmniejszoną masą ciała płodów oraz opóźnieniami w rozwoju kośćca. W badaniach rozwojowych u szczurów dawka 45 mg/kg mc./dobę powodowała zwiększoną śmiertelność potomstwa i zmniejszenie przyrostu masy ciała, przy czym NOEL był niższy niż maksymalna dawka zalecana u ludzi (MRHD) obliczana na podstawie powierzchni ciała (BSA). U szczurów poddanych dożylnemu podaniu cyklosporyny (12 mg/kg mc./dobę) zaobserwowano zwiększoną częstość ubytku przegrody międzykomorowej, efekt ten występował już przy dawkach 6 mg/kg mc./dobę, poniżej MRHD, jednak brak potwierdzenia u innych gatunków ogranicza interpretację kliniczną. U królików ekspozycja in utero (10 mg/kg mc./dobę podskórnie) wiązała się z nefropatią, nadciśnieniem i niewydolnością nerek, co również nie zostało potwierdzone u innych gatunków.
chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak z komórek wysepek trzustkowych, hipertrofia nerek, leczenie immunosupresyjne, nadciśnienie układowe, niewydolność nerek, nowotwór wątrobowokomórkowy, nowotwór z komórek wątrobowych, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój kośćca, śmiertelność poimplantacyjna, śmiertelność potomstwa, toksyczność embrionalna, toksyczność płodowa, toksyczność rozwojowa, ubytek przegrody międzykomorowej, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – IBU-SPA 400 mg + 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego IBU-SPA, zawierającego 400 mg ibuprofenu i 100 mg kofeiny, wykazały, że toksyczność subchroniczna i przewlekła ibuprofenu manifestuje się głównie zmianami i owrzodzeniami przewodu pokarmowego, zgodnie z mechanizmem działania NLPZ. Nie stwierdzono działania mutagennego ani kancerogennego ibuprofenu w badaniach in vitro i in vivo. Wpływ na reprodukcję i rozwój u zwierząt laboratoryjnych ujawnił toksyczność przy wysokich dawkach (600 mg/kg/dobę) oraz zwiększoną częstość zmian kośćca i budowy zewnętrznej przy dawkach ≥255 mg/kg/dobę. Ibuprofen przenika przez łożysko i może stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego, zwłaszcza ryb. Kofeina nie wykazała mutagenności in vitro, choć zaobserwowano aktywność klastogenną i/lub aneugenną, a dowody na kancerogenność są niewystarczające. Wysokie dawki kofeiny toksyczne dla matki hamowały rozwój kośćca i powodowały wady rozwojowe u zwierząt, jednak brak jest dowodów na teratogenność u ludzi.
aktywność klastogenna, badanie bezpieczeństwa, ciśnienie tętnicze, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja lekowa, elektrokardiografia, ibuprofen z kofeiną, interakcja farmakodynamiczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, śmiertelność poimplantacyjna, toksyczność matczyna, toksyczność przewodu pokarmowego, wpływ na reprodukcję, wpływ na układ krążenia, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sandimmun Neoral 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne cyklosporyny (substancji czynnej Sandimmun Neoral) wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików przy dawkach doustnych do 300 mg/kg mc./dobę, choć obserwowano toksyczność zarodkowo-płodową objawiającą się zmniejszoną masą ciała płodów i opóźnionym rozwojem kośćca. Dożylne podawanie cyklosporyny ciężarnym szczurzym samicom w dawkach 6 i 12 mg/kg mc./dobę wiązało się ze zwiększoną częstością ubytku przegrody międzykomorowej u płodów. U królików narażonych in utero na 10 mg/kg mc./dobę podskórnie stwierdzono zmniejszoną liczbę nefronów, hipertrofię nerek, nadciśnienie tętnicze i postępującą niewydolność nerek do 35 tygodnia życia, jednak te efekty nie były obserwowane u innych gatunków, co ogranicza ich translacyjność do kliniki. W badaniach rozwoju okołoporodowego u szczurów dawka 45 mg/kg mc./dobę powodowała zwiększoną śmiertelność przed- i poimplantacyjną oraz zmniejszony przyrost masy ciała potomstwa, przy czym NOEL był niższy niż MRHD po przeliczeniu na powierzchnię ciała (BSA).
chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja in utero, hipertrofia nerek, niewydolność nerek, nowotwór komórek wątrobowych, przyrost masy ciała, Sandimmun Neoral, śmiertelność poimplantacyjna, śmiertelność przedimplantacyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, ubytek przegrody międzykomorowej