cefobid
Cefobid to nazwa handlowa cefoperazonu, antybiotyku cefalosporynowego III generacji. Substancja ta wykazuje silne działanie bakteriobójcze poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich śmierci. Charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwko bakteriom Gram-ujemnym oraz niektórym Gram-dodatnim.
Cefoperazon wykazuje szczególną skuteczność wobec takich patogenów jak Pseudomonas aeruginosa, Enterobacteriaceae, Haemophilus influenzae oraz beztlenowców. Jest stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń układu oddechowego, moczowego, wewnątrzbrzusznych, posocznicy oraz zakażeń skóry i tkanek miękkich.
Lek podawany jest pozajelitowo (dożylnie lub domięśniowo), co umożliwia szybkie osiągnięcie stężenia terapeutycznego. Wydalany jest głównie z żółcią, co odróżnia go od innych cefalosporyn i pozwala na stosowanie bez modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek. Należy pamiętać o możliwości interakcji z alkoholem (reakcja disulfiramopodobna) oraz potencjalnym wpływie na układ krzepnięcia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cefobid 1 g
Cefoperazon, aktywny składnik leku Cefobid, charakteryzuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym, umożliwiającym osiąganie wysokich stężeń terapeutycznych w osoczu, żółci oraz moczu. Po dożylnym podaniu dawki 1-4 g stężenia w osoczu wahają się od 506 µg/ml (0,5 godz.) do 6 µg/ml (12 godz.), a okres półtrwania wynosi około 2 godziny, niezależnie od drogi podania. Cefoperazon wykazuje doskonałą penetrację w tkankach i płynach ustrojowych, w tym w płynie mózgowo-rdzeniowym, płucach, nerkach, żółci, a także w tkance kostnej. Lek jest eliminowany dwutorowo – z żółcią i moczem, co zapewnia skuteczne usuwanie nawet przy dysfunkcji jednego z tych szlaków. Maksymalne stężenia w żółci mogą być nawet 100-krotnie wyższe niż w surowicy, osiągając do 6000 µg/ml po 3 godzinach od podania 2 g dożylnie, co tłumaczy wysoką skuteczność w leczeniu zakażeń dróg żółciowych.
cefobid, cefoperazon, infuzja dożylna, kumulacja leku, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, penetracja tkankowa, płyn mózgowo-rdzeniowy, pole pod krzywą stężeń, probenecyd, profil farmakokinetyczny, stężenie terapeutyczne, terapia skojarzona, wstrzyknięcie domięśniowe, wydalanie nerkowe, zaburzona czynność wątroby, zakażenie dróg żółciowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon substancji czynnych
Cefoperazon – Przeciwwskazania stosowania
Cefoperazon, antybiotyk cefalosporynowy III generacji, obecny w preparatach takich jak Cefobid i Sulperazon (w połączeniu z sulbaktamem), posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania. Należą do nich nadwrażliwość na cefoperazon, inne cefalosporyny oraz antybiotyki beta-laktamowe (penicyliny, karbapenemy, monobaktamy). W przypadku Sulperazonu dodatkowo przeciwwskazaniem jest uczulenie na sulbaktam. Preparaty zawierają istotne ilości sodu: Cefobid – 35,6 mg sodu/1 g cefoperazonu, Sulperazon 1 g – 67,1 mg sodu (500 mg cefoperazonu + 500 mg sulbaktamu), Sulperazon 2 g – 134,2 mg sodu (1000 mg cefoperazonu + 1000 mg sulbaktamu), co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
alergia krzyżowa, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna trzeciej generacji, cefobid, cefoperazon, cefoperazon sodowy, charakterystyka produktu leczniczego, czynnik ryzyka, desensytyzacja, dieta niskosodowa, karbapenemy, nadwrażliwość na cefalosporyny, nadwrażliwość na substancję czynną, opcja terapeutyczna, pierścień beta-laktamowy, przeciwwskazanie względne, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna na cefalosporyny, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, stosunek korzyści do ryzyka, sulbaktam, sulbaktam sodowy, test skórny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Cefobid 1 g
W praktyce klinicznej istotne jest informowanie pacjentów o potencjalnych efektach ubocznych leków, zwłaszcza dotyczących zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Cefoperazon (preparat Cefobid, 1 g proszku do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań i infuzji) wykazuje niskie ryzyko zaburzeń psychomotorycznych, które mogłyby wpływać na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Mimo relatywnie bezpiecznego profilu, lekarz powinien indywidualnie ocenić pacjenta, uwzględniając jego stan kliniczny, współistniejące choroby, interakcje lekowe oraz drogę podania leku, która zwykle odbywa się w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych pod nadzorem medycznym.
- Leksykon substancji czynnych
Cefoperazon – Wskazania do stosowania
Cefoperazon, antybiotyk z grupy cefalosporyn III generacji, dostępny w preparatach Cefobid (monoterapia) oraz Sulperazon (w połączeniu z inhibitorem beta-laktamaz sulbaktamem), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego. Wskazania obejmują zakażenia dróg oddechowych, moczowych, wewnątrz jamy brzusznej (w tym zapalenie otrzewnej, pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych), posocznicę, zakażenia skóry i tkanek miękkich oraz dróg rodnych. Sulperazon rozszerza spektrum o zakażenia kości i stawów dzięki obecności sulbaktamu, który hamuje beta-laktamazy, zwiększając skuteczność wobec opornych patogenów. Cefoperazon jest również stosowany w profilaktyce przeciwzakaźnej u pacjentów poddawanych operacjom jamy brzusznej, miednicy, kardiologicznym i ortopedycznym.
aminoglikozyd, antybiotyk beta-laktamowy, beta-laktamaza, cefalosporyna III generacji, cefobid, drobnoustrój, działanie przeciwbakteryjne, inhibitor beta-laktamaz, nefrotoksyczność, posocznica, profilaktyka przeciwzakaźna, rzeżączka, sepsa, spektrum przeciwbakteryjne, sulbaktam, Sulperazon, zakażenie dróg moczowych, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie kości i stawów, zakażenie pooperacyjne, zakażenie skóry i tkanki miękkiej, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego - Leksykon substancji czynnych
Cefoperazon – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Cefoperazon, antybiotyk z grupy cefalosporyn III generacji, dostępny jest w postaci proszku do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań (Cefobid 1 g soli sodowej) oraz w preparatach złożonych Sulperazon (1 g: 500 mg cefoperazonu + 500 mg sulbaktamu; 2 g: 1000 mg cefoperazonu + 1000 mg sulbaktamu). Dane kliniczne wskazują, że zarówno monoterapia cefoperazonem, jak i terapia skojarzona z sulbaktamem, nie wywierają istotnego wpływu na sprawność psychomotoryczną pacjentów, co jest kluczowe dla bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Ryzyko upośledzenia zdolności psychomotorycznych podczas stosowania tych preparatów jest zatem niewielkie, co potwierdzają obserwacje kliniczne i doświadczenia z preparatami Cefobid i Sulperazon.
cefalosporyna trzeciej generacji, cefobid, cefoperazon, choroba infekcyjna, interakcja lekowa, objaw infekcji, odpowiedź na leczenie, ordynowanie terapii, pojazd mechaniczny, reakcja nietypowa, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, schorzenie współistniejące, sól sodowa, sprawność psychomotoryczna, sulbaktam, Sulperazon, urządzenie mechaniczne, zakażenie bakteryjne, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Cefoperazon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cefoperazon, stosowany samodzielnie lub w połączeniu z sulbaktamem (produkt Sulperazon), wykazuje dobrą tolerancję w badaniach toksyczności ostrej i wielokrotnej na różnych gatunkach zwierząt. Wartości LD50 dla połączenia cefoperazonu z sulbaktamem wynosiły około 9300 mg/kg mc. (samce szczurów, dożylna), 8200 mg/kg mc. (samice szczurów, dożylna), >6000 mg/kg mc. (szczury, dootrzewnowa), 6900-7400 mg/kg mc. (myszy, dożylna) oraz 2000 mg/kg mc. (psy beagle, dożylna). Badania przedkliniczne wykazały jednak specyficzne działanie niepożądane na układ rozrodczy młodych szczurów, obejmujące zmniejszenie masy jąder, zahamowanie spermatogenezy oraz wakuolizację cytoplazmy komórek Sertolego, przy dawkach od 100 do 1000 mg/kg mc./dobę. Efekty te miały charakter przemijający, z wyjątkiem najwyższych dawek, i nie były obserwowane u dorosłych osobników. W badaniach płodności nie stwierdzono negatywnego wpływu cefoperazonu ani jego połączenia z sulbaktamem na zdolności rozrodcze dorosłych szczurów, nawet przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę podawanych przez okresy do 67 dni.
badanie płodności, cefobid, cefoperazon, dawka śmiertelna, komórki Sertolego, komórki zarodkowe, LD50, niedojrzałe cewki, ocena histologiczna, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, profil toksykologiczny, sól sodowa cefoperazonu, spermatocyt, spermatogeneza, sulbaktam, Sulperazon, toksyczność farmakokinetyczna, toksyczność farmakologiczna, układ rozrodczy, wakuolizacja cytoplazmy, zaburzenie płodności