zakażenie skóry i tkanki miękkiej
Zakażenie skóry i tkanki miękkiej (ZSTM) to grupa schorzeń infekcyjnych obejmujących naskórek, skórę właściwą, tkankę podskórną oraz struktury miękkie położone głębiej (powięzie, mięśnie). Najczęstszymi patogenami wywołującymi te zakażenia są bakterie Gram-dodatnie, przede wszystkim Staphylococcus aureus i paciorkowce, choć w niektórych przypadkach mogą to być również bakterie Gram-ujemne czy beztlenowe.
Klinicznie ZSTM dzieli się na niepowikłane (powierzchowne) i powikłane (głębokie). Do niepowikłanych należą m.in. liszajec, zapalenie mieszków włosowych, róża czy cellulitis. Powikłane ZSTM obejmują m.in. martwicze zapalenie powięzi, ropowicę, zgorzele czy zakażenia w obrębie ran chirurgicznych. Objawy zależą od typu zakażenia, ale typowo obejmują zaczerwienienie, ból, obrzęk, wzmożone ucieplenie tkanek, a w cięższych przypadkach również objawy ogólnoustrojowe.
Diagnostyka ZSTM opiera się na obrazie klinicznym, badaniach laboratoryjnych (CRP, OB, WBC), badaniach mikrobiologicznych (posiewy, PCR) oraz w wybranych przypadkach na badaniach obrazowych (USG, CT, MRI). Leczenie zależy od ciężkości zakażenia i obejmuje antybiotykoterapię (empiryczną, a następnie celowaną), drenaż chirurgiczny ropni oraz w cięższych przypadkach radykalne opracowanie chirurgiczne tkanek martwiczych.
Szczególnym wyzwaniem terapeutycznym są zakażenia wywołane przez szczepy wielolekooporne, takie jak MRSA (methicillin-resistant Staphylococcus aureus). W tych przypadkach stosuje się antybiotyki z grupy glikopeptydów (wankomycyna), oksazolidynonów (linezolid), lipopeptydów (daptomycyna) czy nowszych cefalosporyn z inhibitorami beta-laktamaz.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Furocef 500 mg
Furocef to antybiotyk cefalosporynowy II generacji, dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających 500 mg cefuroksymu (601,43 mg cefuroksymu aksetylu). Lek jest wskazany do leczenia zakażeń bakteryjnych u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 40 kg masy ciała. Wskazania obejmują ostre paciorkowcowe zapalenie migdałków i gardła, ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zakażenia układu moczowego (zapalenie pęcherza moczowego i odmiedniczkowe zapalenie nerek), niepowikłane zakażenia skóry i tkanki miękkiej oraz wczesną postać boreliozy (choroby z Lyme). Leczenie powinno być prowadzone zgodnie z aktualnymi wytycznymi racjonalnej antybiotykoterapii, aby ograniczyć ryzyko rozwoju oporności bakteryjnej.
antybiotykooporność, borelioza, cefalosporyna II generacji, cefuroksymu aksetyl, erythema migrans, odmiedniczkowe zapalenie nerek, paciorkowiec grupy A, przewlekłe zapalenie oskrzeli, racjonalna antybiotykoterapia, ropień, rumień wędrujący, Streptococcus pyogenes, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie skóry i tkanki miękkiej, zakażenie układu moczowego, zapalenie migdałków i gardła, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie tkanki podskórnej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tinidazolum Polpharma 500 mg
Tinidazolum Polpharma w dawce 500 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia szerokiego spektrum zakażeń wywołanych przez bakterie beztlenowe oraz pierwotniaki. Wskazania obejmują zakażenia wewnątrzotrzewnowe (zapalenie otrzewnej, ropnie), ginekologiczne (zapalenia błon macicy, ropnie jajowodowo-jajnikowe), posocznicę, zakażenia pooperacyjne, skóry i tkanek miękkich oraz układu oddechowego (zapalenie płuc, ropniak, ropień płuc). Ponadto lek jest skuteczny w leczeniu niespecyficznego zapalenia pochwy, ostrego wrzodziejącego zapalenia dziąseł, rzęsistkowicy układu moczowo-płciowego, giardiozy, pełzakowicy jelitowej oraz pełzakowego ropnia wątroby. Tinidazolum Polpharma jest także elementem terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori w chorobie wrzodowej dwunastnicy i żołądka, stosowanym w skojarzeniu z innymi lekami zgodnie z aktualnymi wytycznymi.
badanie mikrobiologiczne, bakterie beztlenowe, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, giardiaza, Helicobacter pylori, lamblioza, niespecyficzne zapalenie pochwy, ostre wrzodziejące zapalenie dziąseł, pełzak czerwonki, pełzakowica jelitowa, pełzakowy ropień wątroby, posocznica, profilaktyka zakażeń pooperacyjnych, ropień jajowodowo-jajnikowy, ropień płuc, ropniak, rzęsistkowica układu moczowo-płciowego, terapia eradykacyjna, tynidazol, zakażenie ginekologiczne, zakażenie pierwotniakowe, zakażenie pooperacyjne, zakażenie skóry i tkanki miękkiej, zakażenie układu oddechowego, zakażenie wewnątrzotrzewnowe, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Furocef 250 mg
Furocef, zawierający cefuroksym aksetyl w dawkach 250 mg (300,715 mg cefuroksymu aksetylu) oraz 500 mg (601,43 mg cefuroksymu aksetylu), jest podawany doustnie w formie tabletek powlekanych. Standardowy czas terapii wynosi 7 dni, z możliwością wydłużenia do 10 dni w zależności od rodzaju zakażenia i odpowiedzi klinicznej. Dawkowanie u dorosłych i młodzieży o masie ciała ≥40 kg jest zróżnicowane w zależności od wskazania: np. 250 mg dwa razy na dobę w ostrym zapaleniu migdałków i gardła, 500 mg dwa razy na dobę w ostrym zapaleniu ucha środkowego czy zaostrzeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli, a w chorobie z Lyme 500 mg dwa razy na dobę przez 14 dni (zakres 10-21 dni). U dzieci <40 kg stosuje się zawiesinę doustną, z dawkami od 10 do 15 mg/kg dwa razy na dobę, maksymalnie do 250 mg dwa razy na dobę, w zależności od wskazania. Należy podkreślić, że tabletki i zawiesina nie są biorównoważne i nie mogą być zamieniane bezpośrednio na podstawie masy cefuroksymu.
bakteryjne zapalenie zatok, biorównoważność, cefuroksym, cefuroksym aksetyl, choroba z Lyme, dysfagia, farmakokinetyka, Furocef, hemodializa, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek, okres półtrwania, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie skóry i tkanki miękkiej, zapalenie migdałków i gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ucha środkowego - Leksykon substancji czynnych
Cefoperazon – Wskazania do stosowania
Cefoperazon, antybiotyk z grupy cefalosporyn III generacji, dostępny w preparatach Cefobid (monoterapia) oraz Sulperazon (w połączeniu z inhibitorem beta-laktamaz sulbaktamem), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego. Wskazania obejmują zakażenia dróg oddechowych, moczowych, wewnątrz jamy brzusznej (w tym zapalenie otrzewnej, pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych), posocznicę, zakażenia skóry i tkanek miękkich oraz dróg rodnych. Sulperazon rozszerza spektrum o zakażenia kości i stawów dzięki obecności sulbaktamu, który hamuje beta-laktamazy, zwiększając skuteczność wobec opornych patogenów. Cefoperazon jest również stosowany w profilaktyce przeciwzakaźnej u pacjentów poddawanych operacjom jamy brzusznej, miednicy, kardiologicznym i ortopedycznym.
aminoglikozyd, antybiotyk beta-laktamowy, beta-laktamaza, cefalosporyna III generacji, cefobid, drobnoustrój, działanie przeciwbakteryjne, inhibitor beta-laktamaz, nefrotoksyczność, posocznica, profilaktyka przeciwzakaźna, rzeżączka, sepsa, spektrum przeciwbakteryjne, sulbaktam, Sulperazon, zakażenie dróg moczowych, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie kości i stawów, zakażenie pooperacyjne, zakażenie skóry i tkanki miękkiej, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego