farmakokinetyka syldenafilu
Farmakokinetyka syldenafilu obejmuje proces wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania tego selektywnego inhibitora fosfodiesterazy typu 5 (PDE5). Po podaniu doustnym syldenafil ulega szybkiemu wchłanianiu, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 30-120 minut. Biodostępność leku wynosi około 40%, a pokarm, szczególnie wysokotłuszczowy, może opóźniać jego wchłanianie.
Syldenafil wiąże się z białkami osocza w około 96%, a jego objętość dystrybucji wynosi średnio 105 l, co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek. Lek jest metabolizowany głównie w wątrobie przez enzymy cytochromu P450, przede wszystkim CYP3A4 i w mniejszym stopniu CYP2C9. Główny metabolit, N-desmetylosyldenafil, wykazuje około 50% aktywności związku macierzystego.
Średni okres półtrwania syldenafilu wynosi 3-5 godzin, a całkowity klirens ustrojowy osiąga około 41 l/h. Metabolity są wydalane głównie z kałem (około 80%) oraz w mniejszym stopniu z moczem (około 13%). U pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością wątroby lub ciężką niewydolnością nerek obserwuje się zmniejszony klirens syldenafilu, co może prowadzić do zwiększenia stężenia leku w osoczu i wydłużenia jego działania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Sildenafil Ranbaxy 100 mg
Przedawkowanie syldenafilu prowadzi do nasilenia i zwiększenia częstości działań niepożądanych, które są jakościowo podobne do tych obserwowanych przy dawkach terapeutycznych, jednak bez poprawy skuteczności terapeutycznej powyżej dawki 200 mg. Badania kliniczne wykazały, że dawki do 800 mg powodują istotne nasilenie objawów takich jak bóle głowy, uderzenia gorąca, zawroty głowy, niestrawność, zatkany nos oraz zaburzenia widzenia, zwłaszcza przy dawkach ≥800 mg. Syldenafil charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza i nie jest eliminowany przez nerki, co wyklucza skuteczność hemodializy w przyspieszeniu eliminacji leku. Przedawkowanie może również potęgować działanie leków rozszerzających naczynia, zwłaszcza azotanów, zwiększając ryzyko poważnych powikłań sercowo-naczyniowych.
azotan, badanie kliniczne, ból głowy, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie niepożądane, eliminacja pozaustrojowa, farmakokinetyka syldenafilu, hemodializa, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, klirens leku, leczenie objawowe, lek rozszerzający naczynia, monitorowanie funkcji życiowych, niedrożność nosa, niestrawność, obrzęk błony śluzowej nosa, postępowanie terapeutyczne, przedawkowanie syldenafilu, uderzenie gorąca, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, zaburzenie rozróżniania kolorów, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Silandyl 25 mg
Przedawkowanie syldenafilu (Silandyl) prowadzi do nasilenia i zwiększenia częstości typowych działań niepożądanych, takich jak bóle głowy, nagłe zaczerwienienie, zawroty głowy, dolegliwości dyspeptyczne, przekrwienie błony śluzowej nosa oraz zaburzenia widzenia. W badaniach klinicznych dawki przekraczające 200 mg nie wykazały zwiększonej skuteczności terapeutycznej, natomiast istotnie zwiększały intensywność i częstość działań niepożądanych. Nawet przy jednorazowych dawkach do 800 mg nie odnotowano poważnych zagrożeń życia, jednak objawy były znacznie bardziej nasilone w porównaniu do standardowego dawkowania.
ból głowy, dawkowanie terapeutyczne, dializa, dyspepsja, działanie niepożądane, farmakokinetyka syldenafilu, hemodializa, klirens leku, leczenie podtrzymujące, nagłe zaczerwienienie, przekrwienie błony śluzowej nosa, Silandyl, syldenafil, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia rozpoznawania kolorów, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Valinger Forte 50 mg
Syldenafil, substancja czynna leku Valinger Forte, jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 oraz w mniejszym stopniu przez CYP2C9, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir (500 mg 2x/dobę), zwiększają Cmax syldenafilu o 300% i AUC o 1000%, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 25 mg na 48 godzin i unikania jednoczesnego stosowania. Sakwinawir, ketokonazol, itrakonazol oraz erytromycyna również znacząco podwyższają ekspozycję na syldenafil (AUC wzrost do 210-182%), co wskazuje na konieczność redukcji dawki początkowej do 25 mg. Z kolei induktory CYP3A4, takie jak bozentan (125 mg 2x/dobę) i ryfampicyna, obniżają AUC syldenafilu odpowiednio o 62,6% i jeszcze silniej, co może wymagać zwiększenia dawki leku. Syldenafil nie wykazuje istotnego wpływu na klirens substratów CYP450 przy standardowych dawkach (maks. stężenie około 1 μM).
alfa-adrenolityk, analiza farmakokinetyczna, antagonista kanału wapniowego, azotan, beta-adrenolityk, cytochrom P450, diuretyk pętlowy, działanie addytywne, działanie hipotensyjne, działanie hipotensyjne alkoholu, farmakokinetyka syldenafilu, induktor izoenzymu, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP2D6, inhibitor cytochromu P450, inhibitor izoenzymu, inhibitor proteazy HIV, izoenzym CYP2C9, izoenzym CYP3A4, klirens syldenafilu, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost prostaty, niedociśnienie objawowe, nikorandyl, riocyguat, sakubitryl z walsartanem, silny inhibitor CYP3A4, sok grejpfrutowy, SSRI, stężenie osoczowe, szlak tlenku azotu/cGMP, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, warfaryna, wydłużenie czasu krwawienia, zwiększenie AUC - Leksykon leków
Interakcje leku – Actigra Forte 50 mg
Syldenafil, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 i w mniejszym stopniu przez CYP2C9, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, erytromycyna czy cymetydyna, powodują znaczące zwiększenie stężenia syldenafilu w surowicy (np. erytromycyna zwiększa AUC o 182%), co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki początkowej do 25 mg. Szczególnie silne interakcje obserwuje się z inhibitorami proteazy HIV, np. rytonawirem, który zwiększa Cmax syldenafilu o 300% i AUC o 1000%, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania lub wymaga ograniczenia dawki syldenafilu do 25 mg na 48 godzin. Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna czy bozentanu, obniżają stężenie syldenafilu (AUC zmniejszona o 62,6%, Cmax o 55,4%), co może wymagać dostosowania dawki.
alfa-adrenolityk, amlodypina, antagonista endoteliny, antagonista kanału wapniowego, azotan, azytromycyna, beta-adrenolityk, bozentan, cymetydyna, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, doksazosyna, działanie hipotensyjne, erytromycyna, farmakokinetyka syldenafilu, fenytoina, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, izoenzym CYP2C9, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek trójpierścieniowy, lek zobojętniający kwas solny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, nikorandyl, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, sakubitryl z walsartanem, sakwinawir, sok grejpfrutowy, SSRI, syldenafil, tlenek azotu, tolbutamid, warfaryna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Remidia 20 mg
Przedawkowanie syldenafilu zawartego w produkcie leczniczym Remidia (20 mg syldenafilu cytrynianu) prowadzi do nasilenia typowych działań niepożądanych, które stają się bardziej częste i intensywne już przy dawce ≥200 mg, czyli 10-krotnie wyższej niż dawka terapeutyczna. Objawy te obejmują bóle głowy (pulsujące, czołowe lub skroniowe), nagłe zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy, dolegliwości dyspeptyczne (uczucie pełności, zgaga, nudności, ból w nadbrzuszu), uczucie zatkanego nosa oraz zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, nadwrażliwość na światło, zaburzenia rozróżniania kolorów, zwłaszcza niebieski/zielony). Działania niepożądane o dużym nasileniu obserwowano po dawkach sięgających nawet 800 mg syldenafilu.
ból głowy, cytrynian syldenafilu, dawka terapeutyczna, dyspepsja, działanie niepożądane, farmakokinetyka syldenafilu, fotofobia, hemodializa, klirens, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, niedrożność nosa, niewyraźne widzenie, obrzęk błony śluzowej nosa, oczyszczanie pozaustrojowe, rozszerzenie naczyń krwionośnych, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie percepcji wzrokowej, zaburzenie równowagi, zaburzenie rozróżniania kolorów, zaburzenie trawienia, zaburzenie widzenia, zaczerwienienie twarzy, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Inventum Max 50 mg
Przedawkowanie syldenafilu, substancji czynnej leku Inventum Max 50 mg, prowadzi do nasilenia i zwiększenia częstości działań niepożądanych, obserwowanych już od dawki 200 mg, przy której nie stwierdzono wzrostu skuteczności terapeutycznej. Do najczęstszych objawów należą bóle głowy o charakterze pulsującym, uderzenia gorąca, zawroty głowy, dolegliwości dyspeptyczne, uczucie zatkanego nosa oraz zaburzenia widzenia, w tym zmiany percepcji barw i przejściowe pogorszenie ostrości wzroku. Objawy te nasilają się wraz ze wzrostem dawki, sięgając do 800 mg, co potwierdzają badania kliniczne na zdrowych ochotnikach. Syldenafil wykazuje silne wiązanie z białkami osocza i nie jest wydalany przez nerki, co wyklucza skuteczność hemodializy jako metody eliminacji leku w przypadku przedawkowania.
ból głowy, dolegliwość dyspeptyczna, działanie niepożądane, farmakokinetyka syldenafilu, hemodializa, leczenie hemodializą, leczenie podtrzymujące, niedrożność nosa, obrzęk błony śluzowej nosa, parametry hemodynamiczne, przedawkowanie syldenafilu, syldenafil, uderzenie gorąca, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z moczem, zaburzenie równowagi, zaburzenie widzenia, zaburzenie widzenia kolorów, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Valinger 25 mg
Przedawkowanie syldenafilu, substancji czynnej leku Valinger (25 mg), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, charakteryzujące się nasileniem typowych działań niepożądanych bez zwiększenia efektu terapeutycznego. Badania wykazały, że dawki jednorazowe do 800 mg (32-krotność dawki standardowej) powodują podobne objawy jak dawki terapeutyczne, lecz o większym nasileniu i częstotliwości. Już dawka 200 mg (8-krotność dawki 25 mg) nie zwiększa skuteczności, natomiast istotnie podnosi ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak bóle głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi, zawroty głowy, dolegliwości dyspeptyczne, przekrwienie błony śluzowej nosa oraz zaburzenia widzenia.
ból głowy, dawka terapeutyczna, dyspepsja, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, eliminacja leku, farmakokinetyka syldenafilu, klirens leku, leczenie podtrzymujące, metoda pozaustrojowa, przedawkowanie syldenafilu, przekrwienie błony śluzowej nosa, syldenafil, wazodylatacja, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie równowagi, zaburzenie rozróżniania kolorów, zaburzenie trawienne, zaburzenie widzenia, zaczerwienienie twarzy, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Maxon 100 mg
Przedawkowanie syldenafilu, substancji czynnej leku Maxon 100 mg, prowadzi do nasilenia i zwiększenia częstości występowania działań niepożądanych, takich jak bóle głowy, uderzenia gorąca, zawroty głowy, dolegliwości dyspeptyczne, uczucie zatkanego nosa oraz zmiany widzenia. Objawy te obserwowano już przy dawce 200 mg, czyli dwukrotności maksymalnej zalecanej dawki, przy czym dawka 200 mg nie zwiększała efektywności terapeutycznej, a jedynie ryzyko działań niepożądanych. Badania kliniczne wykazały, że nawet dawki do 800 mg (ośmiokrotność dawki terapeutycznej) powodują podobne objawy, ale o większym nasileniu i częstotliwości.
ból głowy, dawka terapeutyczna, dolegliwość dyspeptyczna, działanie niepożądane, farmakokinetyka syldenafilu, hemodializa, klirens substancji czynnej, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, niedrożność nosa, niewyraźne widzenie, postępowanie medyczne, syldenafil, uderzenie gorąca, układ sercowo-naczyniowy, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie percepcji kolorów, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Inventum 25 mg
Przedawkowanie syldenafilu, substancji czynnej leku Inventum 25 mg, prowadzi do nasilenia i zwiększenia częstości działań niepożądanych typowych dla dawek terapeutycznych, takich jak bóle głowy, uderzenia gorąca, zawroty głowy, dolegliwości dyspeptyczne, uczucie zatkania nosa oraz zaburzenia widzenia. Objawy te pojawiają się częściej i z większą intensywnością, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 200 mg, przy czym dawki jednorazowe do 800 mg były badane u zdrowych ochotników. Dawka 200 mg nie wykazuje zwiększonej skuteczności terapeutycznej, natomiast istotnie zwiększa ryzyko działań niepożądanych.
białko osocza, ból głowy, cytrynian syldenafilu, dawka syldenafilu, dawka terapeutyczna, diureza, dolegliwość dyspeptyczna, działanie niepożądane, farmakokinetyka syldenafilu, farmakologia, hemodializa, klirens leku, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwbólowy, obrzęk błony śluzowej nosa, przedawkowanie syldenafilu, uderzenie gorąca, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rozróżniania kolorów, zaburzenie widzenia, zatkanie nosa, zawrót głowy, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Silungo 20 mg
Przedawkowanie syldenafilu, substancji czynnej leku Silungo, prowadzi do nasilenia i zwiększenia częstości typowych działań niepożądanych, obserwowanych już przy dawce progowej ≥ 200 mg (odpowiadającej 10 tabletkom Silungo 20 mg). Do najczęstszych objawów należą uporczywe bóle głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy, nasilone zawroty głowy, dolegliwości dyspeptyczne, uczucie zatkanego nosa oraz zaburzenia widzenia, w tym deficyty w rozróżnianiu kolorów (szczególnie na linii niebieski/zielony). W badaniach klinicznych stosowano dawki nawet do 800 mg u zdrowych ochotników, co potwierdza skalę potencjalnych objawów toksycznych.
antidotum, ból głowy, ciśnienie tętnicze, dolegliwość dyspeptyczna, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie niepożądane, eliminacja leku, farmakokinetyka syldenafilu, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie przeciwwstrząsowe, lek przeciwbólowy, nawodnienie dożylne, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obserwacja kliniczna, parametr życiowy, przedawkowanie syldenafilu, przekrwienie błony śluzowej nosa, rozszerzenie naczyń obwodowych, saturacja, spadek ciśnienia tętniczego, syldenafil, tętno, wiązanie z białkami osocza, wrażliwość na światło, wydalanie z moczem, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie równowagi, zaburzenie rozróżniania kolorów, zaburzenie widzenia, zaczerwienienie twarzy, zatkany nos, zawrót głowy, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Maxon Active 25 mg
Przedawkowanie syldenafilu, substancji czynnej leku Maxon Active, wiąże się z nasileniem typowych działań niepożądanych, takich jak bóle głowy, uderzenia gorąca, zawroty głowy, dolegliwości dyspeptyczne, uczucie zatkanego nosa oraz zaburzenia widzenia. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki jednorazowe do 800 mg powodują zwiększoną częstość i nasilenie objawów w porównaniu do dawek terapeutycznych (standardowa dawka to 25 mg, a dawka 200 mg nie zwiększa skuteczności terapeutycznej, lecz nasila działania niepożądane). Objawy te są związane z farmakodynamicznym działaniem syldenafilu, w tym rozszerzeniem naczyń krwionośnych i wpływem na układ nerwowy.
ból głowy, ciśnienie tętnicze, dawka terapeutyczna, dyspepsja, działania niepożądane, eliminacja leku, farmakokinetyka syldenafilu, hemodializa, leczenie podtrzymujące, lek przeciwbólowy, nasilenie objawów, niedrożność nosa, parametry życiowe, postępowanie przeciwwstrząsowe, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skuteczność terapeutyczna, syldenafil, uderzenia gorąca, układ sercowo-naczyniowy, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia trawienia, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Inventum 25 mg
Syldenafil, metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i w mniejszym stopniu CYP2C9, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie i działanie terapeutyczne. Silni inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir, powodują wzrost Cmax syldenafilu o 300% i AUC o 1000%, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 25 mg na 48 godzin lub całkowitego unikania jednoczesnego stosowania. Sakwinawir zwiększa Cmax o 140% i AUC o 210%, a erytromycyna podnosi AUC o 182%. Induktory CYP3A4, np. bozentan i ryfampicyna, obniżają stężenie syldenafilu odpowiednio o 62,6% (AUC) i znacząco zmniejszają jego dostępność, co może osłabiać efekt terapeutyczny. Inne leki, takie jak cymetydyna, zwiększają stężenie syldenafilu o 56%, natomiast azytromycyna i leki zobojętniające kwas solny nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę syldenafilu.
amlodypina, azotan, azytromycyna, bozentan, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, cymetydyna, cytochrom P450, doksazosyna, działanie hipotensyjne, erytromycyna, farmakodynamika, farmakokinetyka syldenafilu, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, inhibitor proteazy HIV, izoenzym 2C9, izoenzym 3A4, ketokonazol, klirens syldenafilu, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek zobojętniający kwas solny, lek α-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie objawowe, nikorandyl, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, sakubitryl z walsartanem, sakwinawir, sok grejpfrutowy, syldenafil, tlenek azotu, tolbutamid, warfaryna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sildenafil Medical Valley 100 mg
Przedawkowanie syldenafilu, nawet w dawkach sięgających 800 mg, prowadzi do nasilenia znanych działań niepożądanych, których częstość i intensywność rośnie proporcjonalnie do dawki. Dawka 200 mg, dwukrotnie przekraczająca maksymalną zalecaną, nie zwiększa skuteczności terapeutycznej, natomiast znacząco podnosi ryzyko wystąpienia działań niepożądanych takich jak intensywne bóle głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy i skóry, zawroty głowy, dolegliwości dyspeptyczne, uczucie zatkanego nosa oraz zaburzenia widzenia. Objawy te obserwowane są już przy dawce 200 mg i mają charakter bardziej nasilony niż przy standardowych dawkach terapeutycznych.
ból głowy, ciśnienie tętnicze, dolegliwość dyspeptyczna, działanie niepożądane, farmakokinetyka syldenafilu, fotowrażliwość, klirens syldenafilu, leczenie podtrzymujące, naczynie krwionośne, niedrożność nosa, niewyraźne widzenie, parametr hemodynamiczny, przekrwienie błony śluzowej nosa, syldenafil, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie percepcji kolorów, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Princex 25 mg
Przedawkowanie syldenafilu, substancji czynnej preparatu Princex, wiąże się z nasileniem typowych działań niepożądanych, które stają się bardziej częste i intensywne przy dawkach ≥200 mg. Badania kliniczne wykazały, że dawki do 800 mg nie zwiększają skuteczności terapeutycznej, lecz znacząco podnoszą ryzyko objawów takich jak pulsujące bóle głowy, uderzenia gorąca, zawroty głowy, dolegliwości dyspeptyczne, uczucie zatkanego nosa oraz zaburzenia widzenia (zwłaszcza percepcji kolorów i wrażliwości na światło). Objawy te wymagają szczególnej uwagi i monitorowania w warunkach klinicznych, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
ból głowy, dawka terapeutyczna, dyspepsja, działanie niepożądane, elektrokardiogram, farmakokinetyka syldenafilu, niedrożność nosa, parametr życiowy, postępowanie podtrzymujące, profil objawów, przedawkowanie syldenafilu, syldenafil, symptomatologia przedawkowania, technika dializacyjna, uderzenie gorąca, układ sercowo-naczyniowy, wiązanie z białkami osocza, wsparcie hemodynamiczne, zaburzenie percepcji kolorów, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sildenafil Bluefish 100 mg
Syldenafil Bluefish, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax około 440 ng/ml przy dawce 100 mg) w czasie 30-120 minut (średnio 60 minut). Biodostępność wynosi około 41%, a obecność pokarmu opóźnia Tmax o około 60 minut i zmniejsza Cmax o 29%. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (Vd 105 l) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (~96%), co skutkuje niskim stężeniem wolnej, aktywnej farmakologicznie formy (około 18 ng/ml). Syldenafil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i w mniejszym stopniu CYP2C9 do aktywnego metabolitu N-demetylowego, którego aktywność stanowi około 50% siły działania substancji macierzystej, a okres półtrwania wynosi około 4 godziny. Eliminacja odbywa się głównie przez kał (80%) i mocz (13%), a okres półtrwania syldenafilu wynosi 3-5 godzin.
AUC, biodostępność, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, CYP2C9, CYP3A4, cytochrom P450, farmakokinetyka syldenafilu, fosfodiesteraza typu 5, klasyfikacja Child-Pugh, klirens całkowity, klirens kreatyniny, marskość wątroby, N-demetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, PDE5, stężenie maksymalne, syldenafil, szybkie wchłanianie, tabletka powlekana, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zmniejszenie klirensu