Interakcje leku
Permen Med Forte 50 mg

Syldenafil, metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2C9, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir, sakwinawir, ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna i cymetydyna, znacząco zwiększają stężenia syldenafilu (np. rytonawir powoduje 4-krotny wzrost Cmax i 11-krotne zwiększenie AUC), co wymaga redukcji dawki do 25 mg i zachowania ostrożności. Induktory CYP3A4, takie jak bozentan (zmniejszenie AUC o 62,6% i Cmax o 55,4%) oraz ryfampicyna, obniżają stężenia syldenafilu, co może wymagać zwiększenia dawki. Sok grejpfrutowy powoduje niewielkie zwiększenie stężenia syldenafilu, zwykle bez znaczenia klinicznego. Syldenafil nie wpływa istotnie na metabolizm leków metabolizowanych przez CYP2C9, takich jak tolbutamid czy warfaryna, ani na farmakokinetykę inhibitorów proteazy HIV.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Syldenafil, substancja czynna produktu Permen Med Forte, podlega specyficznym interakcjom z różnymi produktami leczniczymi, co wynika z jego metabolizmu oraz mechanizmu działania. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania produktu leczniczego.1

Metabolizm syldenafilu

Syldenafil jest metabolizowany głównie przez układ enzymatyczny cytochromu P450, z dominującym udziałem izoenzymu 3A4 (szlak główny) oraz izoenzymu 2C9 (szlak poboczny). Inhibitory tych izoenzymów mogą zmniejszać klirens syldenafilu, prowadząc do zwiększonego stężenia leku we krwi, natomiast induktory mogą przyspieszać jego eliminację.2

Wpływ innych produktów leczniczych na działanie syldenafilu

Badania kliniczne wykazały istotne zmiany w farmakokinetyce syldenafilu podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami izoenzymu CYP3A4. U pacjentów otrzymujących inhibitory CYP3A4, w przypadku konieczności zastosowania syldenafilu, należy rozważyć podanie najmniejszej dostępnej dawki początkowej wynoszącej 25 mg.3

Szczególnie silne interakcje obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami proteazy HIV:

  • Rytonawir (bardzo silny inhibitor P450) powoduje 4-krotny wzrost maksymalnego stężenia (Cmax) syldenafilu i 11-krotne zwiększenie AUC. Ze względu na siłę tej interakcji, jednoczesne stosowanie tych leków nie jest zalecane, a w przypadku konieczności maksymalna dawka syldenafilu nie powinna przekraczać 25 mg w ciągu 48 godzin.4
  • Sakwinawir (inhibitor CYP3A4) powoduje zwiększenie Cmax syldenafilu o 140% i wzrost AUC syldenafilu o 210%.5

Inne istotne interakcje z inhibitorami CYP3A4 obejmują:

  • Erytromycyna (umiarkowany inhibitor CYP3A4) zwiększa AUC syldenafilu o 182%.6
  • Cymetydyna (inhibitor cytochromu P450 i nieswoisty inhibitor CYP3A4) powoduje zwiększenie stężenia syldenafilu w surowicy o 56%.7
  • Ketokonazol i itrakonazol jako silniejsze inhibitory CYP3A4 mogą wywoływać jeszcze silniejszy wpływ na parametry farmakokinetyczne syldenafilu.8

Warto zwrócić uwagę, że sok grejpfrutowy, będący słabym inhibitorem CYP3A4 w ścianie jelit, może również powodować niewielkie zwiększenie stężenia syldenafilu w surowicy.9

Z kolei induktory CYP3A4 mogą znacząco obniżać stężenie syldenafilu:

  • Bozentan (induktor CYP3A4, CYP2C9 oraz prawdopodobnie CYP2C19) powoduje zmniejszenie AUC syldenafilu o 62,6% i Cmax syldenafilu o 55,4%.10
  • Ryfampicyna i inne silne induktory CYP3A4 mogą powodować znaczne zmniejszenie stężenia syldenafilu w osoczu.11

Nie wykazano istotnych interakcji podczas jednoczesnego stosowania syldenafilu z azytromycyną oraz z lekami zobojętniającymi kwas solny (wodorotlenek magnezu, wodorotlenek glinu).12

Wpływ syldenafilu na inne produkty lecznicze

Syldenafil jest słabym inhibitorem izoenzymów cytochromu P450: 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 (IC50 >150 µM). Biorąc pod uwagę, że maksymalne stężenia syldenafilu w surowicy po zastosowaniu zalecanych dawek wynoszą około 1 µM, jest mało prawdopodobne, aby syldenafil wpływał na klirens substratów tych izoenzymów.14

  • Riocyguat – badania kliniczne wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami PDE5. Jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym syldenafilu, jest przeciwwskazane.15
  • Nikorandyl – jest połączeniem aktywatora kanału potasowego i azotanu. Ze względu na zawartość azotanu może powodować poważne interakcje z syldenafilem.16
  • Leki alfa-adrenolityczne w połączeniu z syldenafilem mogą prowadzić do objawowego niedociśnienia u niektórych pacjentów, szczególnie w ciągu 4 godzin od podania syldenafilu. W badaniach z doksazosyną u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH) obserwowano średnie dodatkowe obniżenie ciśnienia krwi w pozycji leżącej o 7-9/4-7 mmHg.17

    W przypadku jednoczesnego stosowania syldenafilu z sakubitrylem/walsartanem u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym obserwowano istotnie większe obniżenie ciśnienia krwi niż przy monoterapii sakubitrylem/walsartanem. Dlatego zaleca się zachowanie ostrożności przy rozpoczynaniu leczenia syldenafilem u pacjentów przyjmujących sakubitryl/walsartan.18

    W zakresie interakcji z innymi lekami, nie wykazano istotnego wpływu syldenafilu na:

    • Leki metabolizowane przez CYP2C9, takie jak tolbutamid i warfaryna19
    • Kwas acetylosalicylowy – syldenafil (50 mg) nie nasilał wydłużenia czasu krwawienia po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego (150 mg)20
    • Inhibitory proteazy HIV – syldenafil (100 mg) nie wpływał w stanie równowagi stężeń na farmakokinetykę sakwinawiru i rytonawiru21

    Syldenafil może wpływać na farmakokinetykę bozentanu, zwiększając jego AUC o 49,8% oraz Cmax o 42% przy jednoczesnym stosowaniu.22

    Interakcje z alkoholem

    Syldenafil (50 mg) nie nasila obniżającego ciśnienie krwi działania alkoholu u zdrowych ochotników. W badaniach, w których przeciętne największe stężenie alkoholu we krwi wynosiło 80 mg/dl, nie stwierdzono specyficznych interakcji między alkoholem a syldenafilem.23

    Należy jednak pamiętać, że zarówno alkohol, jak i syldenafil mogą wykazywać działanie rozszerzające naczynia krwionośne, co może prowadzić do niewielkiego obniżenia ciśnienia tętniczego. U pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, chorobami wątroby lub przyjmujących leki hipotensyjne, takie skojarzenie może potencjalnie zwiększać ryzyko wystąpienia objawów niedociśnienia (zawroty głowy, omdlenia). Zaleca się ostrożność i umiarkowanie w spożywaniu alkoholu podczas przyjmowania syldenafilu, szczególnie u pacjentów z wymienionymi czynnikami ryzyka.

    Interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi

    Nie stwierdzono istotnych różnic w występowaniu działań niepożądanych u pacjentów przyjmujących syldenafil jednocześnie z następującymi grupami leków przeciwnadciśnieniowych:24

    • Leki moczopędne
    • Beta-adrenolityki
    • Inhibitory konwertazy angiotensyny
    • Antagoniści angiotensyny II
    • Leki rozszerzające naczynia
    • Leki działające ośrodkowo
    • Leki blokujące neurony adrenergiczne
    • Antagoniści wapnia
    • Leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne

    W przypadku jednoczesnego stosowania syldenafilu (100 mg) i amlodypiny u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym stwierdzono dodatkowe obniżenie skurczowego ciśnienia krwi w pozycji leżącej o 8 mmHg oraz rozkurczowego o 7 mmHg.25

    Tabela interakcji syldenafilu

    Produkt leczniczy/substancja Typ interakcji Efekt interakcji Poziom istotności Zalecenia
    Azotany i leki uwalniające tlenek azotu Farmakodynamiczna Znaczne nasilenie działania hipotensyjnego azotanów Bardzo wysoki Bezwzględnie przeciwwskazane
    Riocyguat Farmakodynamiczna Nasilenie działania obniżającego ciśnienie krwi Bardzo wysoki Bezwzględnie przeciwwskazane
    Nikorandyl Farmakodynamiczna Ryzyko poważnych interakcji ze względu na zawartość azotanu Bardzo wysoki Bezwzględnie przeciwwskazane
    Rytonawir Farmakokinetyczna 4-krotny wzrost Cmax i 11-krotne zwiększenie AUC syldenafilu Wysoki Niezalecane; max. dawka 25 mg syldenafilu/48h
    Sakwinawir Farmakokinetyczna Zwiększenie Cmax o 140% i AUC o 210% Wysoki Zachować ostrożność, rozważyć zmniejszenie dawki
    Ketokonazol, itrakonazol Farmakokinetyczna Silny wpływ na zwiększenie stężenia syldenafilu Wysoki Rozważyć dawkę 25 mg
    Erytromycyna Farmakokinetyczna Zwiększenie AUC syldenafilu o 182% Umiarkowany Rozważyć zmniejszenie dawki
    Cymetydyna Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia syldenafilu o 56% Umiarkowany Rozważyć zmniejszenie dawki
    Leki alfa-adrenolityczne Farmakodynamiczna Ryzyko objawowego niedociśnienia Umiarkowany Zachować ostrożność, szczególnie w ciągu 4h od podania syldenafilu
    Sakubitryl/walsartan Farmakodynamiczna Znaczne obniżenie ciśnienia krwi Umiarkowany Zachować ostrożność przy rozpoczynaniu leczenia
    Bozentan Farmakokinetyczna Zmniejszenie AUC syldenafilu o 62,6% i Cmax o 55,4% Umiarkowany Może być konieczne zwiększenie dawki syldenafilu
    Ryfampicyna, barbiturany Farmakokinetyczna Znaczne zmniejszenie stężenia syldenafilu Umiarkowany Może być konieczne zwiększenie dawki syldenafilu
    Amlodypina Farmakodynamiczna Dodatkowe obniżenie ciśnienia o 8/7 mmHg Niski Monitorowanie ciśnienia krwi
    Sok grejpfrutowy Farmakokinetyczna Niewielkie zwiększenie stężenia syldenafilu Niski Zazwyczaj bez znaczenia klinicznego
    Alkohol Farmakodynamiczna Brak nasilenia działania hipotensyjnego Niski Umiarkowane spożycie nie stanowi przeciwwskazania
    Azytromycyna Farmakokinetyczna Brak istotnego wpływu Bardzo niski Brak specjalnych zaleceń
    Leki zobojętniające kwas solny Farmakokinetyczna Brak wpływu na biodostępność syldenafilu Bardzo niski Brak specjalnych zaleceń
    Kwas acetylosalicylowy Farmakodynamiczna Brak wpływu na czas krwawienia Bardzo niski Brak specjalnych zaleceń
    1. 10.04.2026
    2. www.leksykon.com.pl