martwica tkanki wątrobowej

Martwica tkanki wątrobowej, czyli nekroza hepatocytów, to stan patologiczny charakteryzujący się nieodwracalną śmiercią komórek wątrobowych. Proces ten może przebiegać jako martwica ogniskowa, masywna lub submasywnana, w zależności od rozległości uszkodzenia.

Do najczęstszych przyczyn martwicy tkanki wątrobowej należą: wirusowe zapalenie wątroby (szczególnie typy B i C), uszkodzenia toksyczne (alkohol, leki hepatotoksyczne, grzyby trujące), niedokrwienie (wstrząs, niewydolność krążenia), choroby autoimmunologiczne oraz zaburzenia metaboliczne. Czynnikiem wywołującym może być również ostre zapalenie dróg żółciowych.

Klinicznie martwica wątroby objawia się wzrostem aktywności aminotransferaz (ALT, AST), żółtaczką, zaburzeniami krzepnięcia oraz, w ciężkich przypadkach, encefalopatią wątrobową. W badaniach obrazowych można zaobserwować obszary o zmienionej echogeniczności lub wzmocnieniu kontrastowym, zaś w badaniu histopatologicznym widoczne są charakterystyczne cechy śmierci komórkowej.

Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje usunięcie czynnika wywołującego, podtrzymanie funkcji wątroby oraz wspomaganie regeneracji. W przypadku masywnej martwicy może być konieczne przeszczepienie wątroby. Rokowanie zależy od rozległości uszkodzenia, jego przyczyny oraz zdolności regeneracyjnych wątroby.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inegy 10 mg + 40 mg

Badania przedkliniczne produktu leczniczego INEGY, zawierającego ezetymib i symwastatynę, wykazały, że toksyczność związana z jednoczesnym stosowaniem obu substancji jest zasadniczo podobna do tej obserwowanej podczas monoterapii statynami, choć niektóre efekty mogą być bardziej nasilone z powodu interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Miopatie u szczurów pojawiały się jedynie przy dawkach około 20-krotnie wyższych od terapeutycznych (AUC symwastatyny) oraz 1800-krotnie wyższych dla jej aktywnego metabolitu. U psów obserwowano wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) przy dawkach ≤ 1 AUC ludzkiego, z towarzyszącymi zmianami histopatologicznymi w wątrobie, które jednak nie postępowały i ulegały regresji po odstawieniu leku. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów, a u królików odnotowano sporadyczne deformacje kostne. Ezetymib nie wykazywał działania genotoksycznego ani rakotwórczego, a wpływ na płodność i rozwój przed- i pourodzeniowy był minimalny, mimo przenikania przez barierę łożyskową przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę.
aktywny metabolit, aminotransferazy, badanie przedkliniczne, bariera łożyskowa, deformacja układu kostnego, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, ezetymib i symwastatyna, hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, kamień żółciowy, leczenie skojarzone, martwica tkanki wątrobowej, miopatia, monoterapia statyną, pęcherzyk żółciowy, stężenie cholesterolu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, uszkodzenie mięśni, zmiana histopatologiczna wątroby
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axocar 10 mg + 10 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Axocar, zawierającego ezetymib i symwastatynę, wykazały, że działania toksyczne kombinacji są zbliżone do tych obserwowanych przy monoterapii statynami, choć niektóre efekty były nasilone, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. Miopatie u szczurów pojawiały się jedynie przy dawkach około 20-krotnie (symwastatyna) i ponad 1800-krotnie (aktywny metabolit) wyższych niż terapeutyczne AUC u ludzi, co wskazuje na niskie ryzyko miopatii przy stosowaniu klinicznym. U psów obserwowano hepatotoksyczność objawiającą się wzrostem enzymów AlAT i AspAT oraz zmianami histopatologicznymi wątroby, takimi jak hiperplazja nabłonka dróg żółciowych i akumulacja barwnika, jednak zmiany te były odwracalne po przerwaniu leczenia. Nie stwierdzono teratogenności u szczurów, a u królików odnotowano sporadyczne deformacje układu kostnego. Badania genotoksyczności i rakotwórczości ezetymibu były negatywne, co potwierdza brak potencjału uszkadzania DNA i indukcji nowotworów.
AlAT, AspAT, badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, drogi żółciowe, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, ezetymib i symwastatyna, farmakodynamika, hepatotoksyczność, hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, martwica tkanki wątrobowej, metabolit, miopatia, monoterapia statyną, naciek komórek jednojądrzastych, pęcherzyk żółciowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność przewlekła, uszkodzenie mięśni, zrośnięcie kręgów
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyclophosphamide Accord 1000 mg

Przedkliniczne badania toksyczności cyklofosfamidu wykazały niską toksyczność ostrą, co wskazuje na szeroki indeks terapeutyczny przy jednorazowym podaniu. Jednakże przewlekłe stosowanie w dawkach toksycznych prowadzi do istotnych zmian patologicznych w wątrobie, takich jak zwyrodnienie tłuszczowe i martwica tkanki wątrobowej, bez uszkodzeń błony śluzowej jelit. Progi hepatotoksyczności różnią się między gatunkami: u królików wynoszą 100 mg/kg masy ciała, a u psów 10 mg/kg masy ciała, co podkreśla międzygatunkową zmienność wrażliwości na działanie hepatotoksyczne cyklofosfamidu.
aberracja chromosomalna, błona śluzowa jelit, cyklofosfamid, działanie hepatotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, indeks terapeutyczny, martwica tkanki wątrobowej, nowotwór wtórny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, wada rozwojowa, zwyrodnienie tłuszczowe
Leksykon substancji czynnych
Ezetymib – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Ezetymib, stosowany w leczeniu hipercholesterolemii, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu ze statynami. W badaniach toksyczności przewlekłej na psach zaobserwowano 2,5-3,5-krotne zwiększenie stężenia cholesterolu w żółci przy dawkach ≥0,03 mg/kg/dobę, jednak długoterminowe podawanie dawek do 300 mg/kg/dobę nie skutkowało kamicą żółciową ani uszkodzeniem wątroby. Ezetymib nie wykazywał działania genotoksycznego ani rakotwórczego w testach in vitro i in vivo, a także nie wpływał negatywnie na płodność i rozwój zarodków u szczurów i królików, mimo przenikania przez barierę łożyskową przy dawkach 1000 mg/kg mc./dobę.
AlAT, AspAT, atorwastatyna, AUC statyny, badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, droga żółciowa, działanie klastogenne, działanie letalne na zarodek, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, genotoksyczność ezetymibu, hipercholesterolemia, hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica żółciowa, kamień żółciowy, karcynogenność, lowastatyna, martwica tkanki wątrobowej, miopatia, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, statyna, symwastatyna, toksyczność przewlekła, uszkodzenie genetyczne, zaburzenie rozwoju kośćca, zmiany histopatologiczne wątroby, zrośnięcie kręgów
Leksykon leków
Przedawkowanie – Carmustine Waymade 100 mg

Przedawkowanie karmustyny (Carmustine Waymade 100 mg, roztwór do infuzji, 1 mL zawiera 3,3 mg substancji aktywnej) prowadzi przede wszystkim do ciężkiej supresji szpiku kostnego, skutkującej pancytopenią i zwiększonym ryzykiem infekcji, krwawień oraz anemii. Brak swoistej odtrutki wymaga leczenia objawowego i ścisłego monitorowania parametrów hematologicznych, wątrobowych, płucnych oraz neurologicznych. Dodatkowo, przedawkowanie może wywołać martwicę wątroby, śródmiąższowe zapalenie płuc oraz zapalenie mózgu i rdzenia, co stanowi poważne zagrożenie życia i wymaga intensywnej opieki medycznej.
czynnik wzrostu, dysfagia, karmustyna, koncentrat roztworu do infuzji, martwica tkanki wątrobowej, martwica wątroby, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność oddechowa, pancytopenia, preparaty krwiopochodne, profilaktyka przeciwinfekcyjna, roztwór do infuzji, śródmiąższowe zapalenie płuc, supresja szpiku kostnego, zapalenie mózgu i rdzenia
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyclophosphamide Sandoz 100 mg/ml

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cyklofosfamidu wykazały niską toksyczność ostrą w różnych gatunkach zwierząt (myszy, świnki morskie, króliki, psy), jednak długotrwała ekspozycja w dawkach toksycznych prowadzi do selektywnej hepatotoksyczności, manifestującej się zwyrodnieniem tłuszczowym i martwicą wątroby. Próg hepatotoksyczności różni się istotnie między gatunkami: u królików wynosi 100 mg/kg masy ciała, a u psów 10 mg/kg, co podkreśla konieczność ostrożnej interpretacji danych przedklinicznych i ich ekstrapolacji na ludzi. Ponadto, cyklofosfamid wykazuje silne działanie mutagenne i genotoksyczne, potwierdzone aberracjami chromosomalnymi zarówno in vitro, jak i in vivo, co wiąże się z jego mechanizmem działania jako czynnika alkilującego i potencjałem rakotwórczym udokumentowanym w badaniach na szczurach i myszach.
aberracja chromosomalna, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, błona śluzowa jelit, cyklofosfamid, czynnik alkilujący, działanie hepatotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, martwica tkanki wątrobowej, organogeneza, potencjał rakotwórczy, próg hepatotoksyczności, toksyczność ostra, transformacja nowotworowa, wada rozwojowa, wada układu kostnego, zwyrodnienie tłuszczowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axocar 10 mg + 80 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Axocar, zawierającego ezetymib i symwastatynę, wykazały, że jednoczesne stosowanie tych substancji może nasilać toksyczność charakterystyczną dla statyn, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. U szczurów miopatie pojawiały się przy dawkach około 20-krotnie wyższych niż terapeutyczne AUC dla symwastatyny oraz 1800-krotnie wyższych dla jej aktywnego metabolitu, bez nasilenia miotoksyczności przez ezetymib. U psów, przy ekspozycji ≤ 1 x AUC ludzkiego, obserwowano wzrost enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) oraz zmiany histopatologiczne w wątrobie, takie jak hiperplazja nabłonka dróg żółciowych i akumulacja barwnika, które nie postępowały mimo 14-miesięcznej terapii i ulegały regresji po odstawieniu leków. Nie stwierdzono teratogenności u szczurów, a u królików odnotowano sporadyczne deformacje kostne płodów. Ezetymib nie wykazywał potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, a toksyczność przewlekła nie wskazała na narządy szczególnie wrażliwe.
akumulacja barwnika, AUC, bariera łożyskowa, deformacja układu kostnego, działanie rakotwórcze, enzymy wątrobowe, farmakodynamika, hepatocyt, hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica żółciowa, kamień żółciowy, martwica tkanki wątrobowej, mechanizm działania leku, miopatia, naciek komórek jednojądrzastych, pęcherzyk żółciowy, potencjał genotoksyczny, stężenie cholesterolu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ teratogenny, zrośnięcie kręgów
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inegy 20 mg + 10 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku INEGY, zawierającego ezetymib i symwastatynę, wykazały, że działania toksyczne terapii skojarzonej są zbliżone do tych obserwowanych przy monoterapii statynami, choć niektóre efekty toksyczne mogą być nasilone z powodu interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Miopatie u szczurów pojawiały się jedynie przy dawkach około 20-krotnie (AUC symwastatyny) i 1800-krotnie (AUC aktywnego metabolitu) przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, bez potwierdzenia nasilenia miotoksyczności przez ezetymib. U psów podawanie ezetymibu i symwastatyny w dawkach odpowiadających ekspozycji u ludzi powodowało zmiany histopatologiczne w wątrobie, takie jak hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, akumulacja barwnika, nacieki jednojądrzaste i obecność małych hepatocytów, które nie postępowały podczas 14-miesięcznej terapii i ulegały regresji po odstawieniu leków. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów, a u królików odnotowano sporadyczne deformacje układu kostnego płodów.
akumulacja barwnika, badania genotoksyczności, bariera łożyskowa, deformacja układu kostnego, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, ezetymib i symwastatyna, hepatocyt, hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, kamica żółciowa, martwica tkanki wątrobowej, miopatia, monoterapia statyną, nacieki komórek jednojądrzastych, statyna, symwastatyna, terapia skojarzona, toksyczność przewlekła, zmiany histopatologiczne, zrośnięcie kręgów