syldenafil
Syldenafil to lek należący do grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5), stosowany głównie w leczeniu zaburzeń erekcji u mężczyzn. Mechanizm jego działania polega na zwiększeniu stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia, co prowadzi do relaksacji mięśni gładkich i zwiększenia napływu krwi do prącia podczas stymulacji seksualnej.
Syldenafil został pierwotnie opracowany jako lek przeciw nadciśnieniu płucnemu i dławicy piersiowej, jednak podczas badań klinicznych zaobserwowano jego wpływ na poprawę erekcji. W 1998 roku FDA zatwierdziła go jako pierwszy doustny lek na zaburzenia erekcji pod nazwą handlową Viagra. Poza leczeniem zaburzeń erekcji, syldenafil jest również stosowany w terapii nadciśnienia płucnego jako Revatio.
Dawkowanie syldenafilu w leczeniu zaburzeń erekcji zazwyczaj wynosi 25-100 mg, przyjmowane około godziny przed planowaną aktywnością seksualną. Lek osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 30-120 minutach od podania, a jego okres półtrwania wynosi około 4 godzin. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle głowy, zaczerwienienie twarzy, niestrawność, zaburzenia widzenia i niedrożność nosa.
Przeciwwskazania do stosowania syldenafilu obejmują jednoczesne przyjmowanie azotanów (ze względu na ryzyko niebezpiecznego spadku ciśnienia tętniczego), ciężką niewydolność wątroby, niedawno przebyty udar mózgu lub zawał serca, oraz niektóre rzadkie choroby oczu, takie jak zwyrodnienie barwnikowe siatkówki. Należy zachować ostrożność podczas stosowania u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sildenafil Aurovitas 20 mg
Terapia syldenafilem (Sildenafil Aurovitas) w dawce 20 mg trzy razy na dobę jest wskazana do leczenia nadciśnienia płucnego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży powyżej 1. roku życia, z dawkowaniem dostosowanym do masy ciała (10 mg trzy razy na dobę dla masy ≤ 20 kg, 20 mg trzy razy na dobę dla masy > 20 kg). Lek należy stosować pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego w terapii nadciśnienia płucnego. W przypadku jednoczesnego stosowania z inhibitorami CYP3A4 dawkę należy odpowiednio zmodyfikować: do 20 mg dwa razy na dobę przy umiarkowanych inhibitorach (np. erytromycyna) oraz do 20 mg raz na dobę przy silnych inhibitorach (np. klarytromycyna). U pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby (Child-Pugh A i B) początkowa dawka nie wymaga zmiany, jednak w przypadku złej tolerancji można rozważyć zmniejszenie dawki do 20 mg dwa razy na dobę. Stosowanie u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (Child-Pugh C) jest przeciwwskazane.
ciężka niewydolność, erytromycyna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, klarytromycyna, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, nadciśnienie płucne, nefazodon, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, sakwinawir, syldenafil, tabletka powlekana, telitromycyna, terapia syldenafilem, test 6-minutowego marszu, tętnicze nadciśnienie płucne - Leksykon substancji czynnych
Glicerol triazotan – Interakcje
Glicerol triazotan wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mogą prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego i innych poważnych efektów niepożądanych. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami 5-fosfodiesterazy (syldenafil, wardenafil, tadalafil), które ze względu na synergistyczne działanie w szlaku cGMP stanowią zagrożenie życia i są przeciwwskazane – glicerolu triazotanu nie należy stosować przez 24 godziny po przyjęciu inhibitorów PDE-5 (48 godzin dla tadalafilu). Również jednoczesne stosowanie z riocyguatem jest przeciwwskazane z powodu ryzyka ciężkiej hipotonii. Inne grupy leków, takie jak beta-adrenolityki, antagoniści wapnia, inhibitory ACE, inhibitory MAO, leki moczopędne, neuroleptyki i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, mogą nasilać efekt hipotensyjny glicerolu triazotanu, co wymaga ostrożnego dostosowania dawki i monitorowania ciśnienia tętniczego.
alkohol etylowy, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, cyklaza guanylanowa, cykliczny guanozynomonofosforan, diazotan izosorbidu, dihydroergotamina, glicerol triazotan, heparyna, hipotonia ortostatyczna, inhibitor 5-fosfodiesterazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, kwas acetylosalicylowy, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, monoazotan izosorbidu, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, riocyguat, sapropteryna, syldenafil, tadalafil, tetrahydrobiopteryna, tkankowy aktywator plazminogenu, tlenek azotu, wardenafil, wazodylatacja - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Silcontrol FC 100 mg
Silcontrol FC, zawierający 100 mg cytrynianu sildenafilu, może wywierać niewielki, lecz istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Do najważniejszych działań niepożądanych wpływających na sprawność psychomotoryczną należą zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia, takie jak nieostre widzenie, zmiany w percepcji kolorów czy przejściowe pogorszenie ostrości wzroku. W związku z tym pacjenci powinni być szczególnie ostrożni podczas wykonywania czynności wymagających pełnej koordynacji i koncentracji, zwłaszcza w początkowym okresie stosowania leku. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku oraz zalecić obserwację indywidualnej reakcji na preparat przed podjęciem prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.
charakterystyka produktu leczniczego, cytrynian sildenafilu, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, nieostre widzenie, obowiązek informacyjny, ostrość wzroku, produkt leczniczy, sprawność psychomotoryczna, staranność lekarska, syldenafil, tabletka powlekana, zaburzenia postrzegania kolorów, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Maxon forte 50 mg
Podczas oceny zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, należy uwzględnić potencjalne działania niepożądane syldenafilu (Maxon Forte 50 mg), które mogą wpływać na funkcje psychofizyczne. W badaniach klinicznych wykazano, że lek może powodować zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia, co może skutkować upośledzeniem równowagi, wydłużeniem czasu reakcji oraz pogorszeniem percepcji wzrokowej i oceny odległości. Choć wpływ syldenafilu na zdolność prowadzenia pojazdów jest niewielki, jego nasilenie może być indywidualne, dlatego konieczna jest ocena tolerancji leku u każdego pacjenta.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Maxon 100 mg
Produkt leczniczy Maxon dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o mocy 100 mg, zawierających 100 mg syldenafilu w formie cytrynianu. Tabletki mają charakterystyczny, obustronnie wypukły kształt kapsułki z wytłoczeniem „100”, co ułatwia ich identyfikację. Substancją pomocniczą o potencjalnym znaczeniu klinicznym jest laktoza jednowodna w ilości 6,52 mg na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy i galaktozy. Struktura tabletki, składająca się z rdzenia i otoczki, zapewnia stabilność leku oraz kontrolowane uwalnianie substancji czynnej, a powlekanie poprawia stabilność, maskuje smak i ułatwia podanie doustne.
blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, sodu cytrynian dwuwodny, substancja czynna, substancja pomocnicza, syldenafil, syldenafil cytrynian, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, zaburzenia wchłaniania glukozy i galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Actigra Forte 50 mg
Actigra Forte to preparat zawierający 50 mg syldenafilu w formie tabletek powlekanych, przeznaczony do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Lek wspomaga fizjologiczny mechanizm erekcji, jednak jego skuteczność wymaga obecności odpowiedniej stymulacji seksualnej, gdyż syldenafil nie wywołuje erekcji automatycznie. Tabletki mają charakterystyczny niebieski, podłużny, dwuwypukły kształt o wymiarach 7,7 mm ± 0,8 mm szerokości i 12,9 mm ± 1,3 mm długości, z wytłoczonym napisem „50” umożliwiającym łatwą identyfikację dawki. Preparat jest wskazany u pacjentów, którzy nie są w stanie osiągnąć lub utrzymać erekcji wystarczającej do satysfakcjonującego stosunku płciowego, pod warunkiem możliwości doświadczania stymulacji seksualnej.
aktywność seksualna, cytrynian syldenafilu, czynnik ryzyka, dawka 2,5 mg, efekt terapeutyczny, erekcja prącia, mechanizm fizjologiczny, pobudzenie seksualne, postać farmaceutyczna, skład jakościowy i ilościowy, stymulacja seksualna, substancja czynna, syldenafil, tabletka powlekana, tolerancja pacjenta, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Permen Med Forte 50 mg
Permen Med Forte zawiera 50 mg syldenafilu (w postaci cytrynianu) w każdej tabletce powlekanej. Zalecane dawkowanie zależy od wcześniejszego stosowania syldenafilu oraz stanu klinicznego pacjenta. Dla pacjentów wcześniej stosujących dawki ≥50 mg, dawka początkowa to 50 mg, przyjmowana około 1 godziny przed aktywnością seksualną, maksymalnie raz na dobę. U pacjentów bez wcześniejszego doświadczenia z dawką 50 mg, zaleca się rozpoczęcie od 25 mg, a dawkę 50 mg stosować tylko w przypadku nieskuteczności mniejszej dawki. Dawkę można modyfikować do 100 mg w zależności od skuteczności i tolerancji. U osób ≥65 lat oraz z łagodnymi/umiarkowanymi zaburzeniami nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min) nie jest wymagane dostosowanie dawki. W ciężkich zaburzeniach nerek (klirens <30 ml/min) i zaburzeniach czynności wątroby (np. marskość) zaleca się rozpoczęcie od 25 mg z możliwością stopniowego zwiększania dawki pod nadzorem lekarza.
ciężkie zaburzenia czynności nerek, cytrynian syldenafilu, działania niepożądane, inhibitory CYP3A4, klirens kreatyniny, leki alfa-adrenolityczne, marskość wątroby, niedociśnienie ortostatyczne, Permen Med Forte, rytonawir, syldenafil, tabletka powlekana, wzwód, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – SILDEROS MAX 50 mg
Produkt leczniczy SILDEROS MAX zawiera 50 mg syldenafilu w postaci cytrynianu syldenafilu w tabletce powlekanej o charakterystycznym niebieskim kolorze i średnicy 9,2 mm. Tabletki są obustronnie wypukłe, z oznaczeniami „50” oraz „H” i „J”, wyposażone w linię podziału umożliwiającą podział na dwie dawki po 25 mg. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, kroskarmeloza sodowa i magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera m.in. alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E171), indygokarmin (E132) oraz plastyfikatory jak makrogol 3350 i triacetyna. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, cytrynian syldenafilu, dawkowanie leku, hypromeloza, indygokarmin, kroskarmeloza sodowa, linia podziału tabletki, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, plastyfikator, substancja błonotwórcza, substancja poślizgowa, substancja rozpadowa, syldenafil, tabletka powlekana, triacetyna, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Princex
Przed rozpoczęciem terapii preparatem Princex (syldenafil 25 mg) konieczne jest przeprowadzenie testu diagnostycznego oraz dokładnej oceny klinicznej pacjenta, w tym diagnostyki zaburzeń erekcji i oceny kardiologicznej ze względu na ryzyko sercowo-naczyniowe związane z aktywnością seksualną. Syldenafil wykazuje działanie wazodylatacyjne, powodując przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z lewokomorowymi zaburzeniami odpływu krwi (np. zwężenie ujścia aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz zespołem atrofii wielonarządowej. Stosowanie Princex jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących azotany ze względu na ryzyko nasilenia hipotensji. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, niemiarowości komorowe, krwotok mózgowo-naczyniowy oraz epizody nadciśnienia i niedociśnienia tętniczego, głównie u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia.
anemia sierpowatokrwinkowa, białaczka, brak laktazy, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa, donor tlenku azotu, hipotensyjne działanie azotanów, inhibitor PDE5, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek α-adrenolityczny, lewokomorowe zaburzenie odpływu krwi, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, obniżenie ciśnienia tętniczego, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, ryzyko sercowo-naczyniowe, syldenafil, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, właściwość wazodylatacyjna, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie widzenia, zagięcie prącia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Interakcje leku – Tlenek azotu Messer 800 ppm (v/v)
Tlenek azotu Messer 800 ppm (V/V) stosowany wziewnie w terapii hipoksyjnej niewydolności oddechowej wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z donorami tlenku azotu (np. nitroprusydek sodowy, nitrogliceryna), co zwiększa ryzyko methemoglobinemii. Zaleca się ścisłe monitorowanie poziomu methemoglobiny u pacjentów otrzymujących jednocześnie te leki. Podobne ryzyko dotyczy azotanów alkilowych, sulfonamidów oraz prylokainy, przy czym szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu prylokainy ze względu na wysokie ryzyko methemoglobinemii. Bezpieczne jest natomiast łączenie tlenku azotu z lekami stosowanymi w intensywnej terapii, takimi jak tolazolina, dopamina, dobutamina, steroidy czy surfaktant, a także podczas wentylacji o wysokiej częstotliwości.
antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, azotan alkilowy, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, ciśnienie w tętnicy płucnej, cykliczny adenozynomonofosforan, cykliczny guanozynomonofosforan, dobutamina, dopamina, dwutlenek azotu, hipoksyjna niewydolność oddechowa, krążenie centralne, lek inotropowy, methemoglobinemia, nitrogliceryna, nitroprusydek sodowy, parametr hemodynamiczny, prawa komora serca, prylokaina, steryd, sulfonamid, surfaktant, syldenafil, tlenek azotu, toksyczność dróg oddechowych, tolazolina, wentylacja wysokiej częstotliwości - Leksykon leków
Interakcje leku – Mononit 60 Retard 60 mg
Izosorbidu monoazotan, substancja czynna Mononit 60 Retard, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do istotnych klinicznie powikłań, zwłaszcza nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie izosorbidu monoazotanu z riociguatem oraz inhibitorami 5-fosfodiesterazy (syldenafil, tadalafil, wardenafil) ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia i zagrażających życiu powikłań sercowo-naczyniowych. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie z lekami o działaniu wazodylatacyjnym, takimi jak β-adrenolityki, diuretyki, antagoniści wapnia, inhibitory ACE, neuroleptyki czy trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może nasilać efekt hipotensyjny, co wymaga monitorowania ciśnienia i dostosowania dawki. Spożywanie alkoholu podczas terapii zwiększa ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zawrotów głowy i omdleń, dlatego jest zdecydowanie niewskazane.
alkaloid sporyszu, antagonista wapnia, cyklaza guanylanowa, dihydroergotamina, działanie antagonistyczne, działanie hipotensyjne, działanie wazodylatacyjne, homeostaza układu krążenia, inhibitor 5-fosfodiesterazy, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izosorbidu monoazotan, lek blokujący receptory β-adrenergiczne, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia krwionośne, lek β-adrenolityczny, Mononit 60 Retard, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, odruchowa tachykardia, powikłanie sercowo-naczyniowe, riociguat, sapropteryna, syldenafil, syntaza tlenku azotu, szlak tlenku azotu, tadalafil, tetrahydrobiopteryna, tlenek azotu, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wardenafil, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vardenafil Holsten 10 mg
Wardenafil, będący selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), jest skutecznym lekiem doustnym stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji u mężczyzn. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu PDE5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia podczas pobudzenia seksualnego, skutkując rozkurczem mięśni gładkich i zwiększonym napływem krwi. Wardenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, przewyższającą inne fosfodiesterazy nawet ponad 1000-krotnie, co minimalizuje działania niepożądane. Dawka 20 mg powoduje wystarczającą erekcję do penetracji już po 15 minutach, a maksymalne obniżenie ciśnienia tętniczego skurczowego wynosi -6,9 mmHg (dawka 20 mg) i -4,3 mmHg (dawka 40 mg). W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych zmian elektrokardiograficznych, choć dawka 80 mg może powodować wzrost odstępu QTc o około 10 ms, co wymaga uwagi klinicznej.
choroba niedokrwienna serca, ciało jamiste, ciśnienie tętnicze, cyklaza guanylowa, cykliczny monofosforan guanozyny, fosfodiesteraza, fosfodiesteraza typu 5, gatyfloksacyna, hemodynamika, hiperlipidemia, lek przeciwnadciśnieniowy, lek urologiczny, moksyfloksacyna, nadciśnienie tętnicze, odstęp QT, pletyzmografia prącia, prostatektomia oszczędzająca unerwienie, radykalna prostatektomia, syldenafil, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, wardenafil, wskaźnik IIEF, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Silandyl 50 mg
Syldenafil, substancja czynna leku Silandyl, jest selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji. Mechanizm działania polega na hamowaniu PDE5, co prowadzi do wzrostu stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia, nasilając rozkurcz mięśni gładkich i zwiększając napływ krwi, przy jednoczesnym zachowaniu wymogu pobudzenia seksualnego do inicjacji efektu. Syldenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, przewyższając inne izoenzymy, co minimalizuje działania niepożądane. W badaniach klinicznych średni czas do osiągnięcia erekcji o sztywności 60% wynosił 25 minut (zakres 12-37 minut), a efekt utrzymywał się do 4-5 godzin po podaniu dawki 100 mg. Lek wywołuje niewielkie, przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego (skurczowe o 8,4 mmHg, rozkurczowe o 5,5 mmHg) i nie powoduje istotnych zmian w zapisie EKG u zdrowych ochotników.
choroba niedokrwienna serca, ciała jamiste, ciśnienie tętnicze, cyklaza guanylowa, cykliczny guanozynomonofosforan, dławica piersiowa, fosfodiesteraza typu 5, hiperlipidemia, inhibitor fosfodiesterazy, izoenzym PDE5, kurczliwość mięśnia sercowego, lek przeciwdławicowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, perymetr Humphreya, pletyzmografia prącia, przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego, radioterapia, radykalna prostatektomia, rozkurcz mięśni gładkich, syldenafil, Test Farnswortha-Munsella, test rozróżniania kolorów, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenia erekcji, zaburzenia erekcji o podłożu organicznym, zaburzenia erekcji o podłożu psychogennym, zwężenie tętnicy wieńcowej, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Silungo 20 mg
Silungo to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 20 mg syldenafilu (w formie cytrynianu) jako substancji czynnej. Tabletki są białe lub prawie białe, okrągłe, dwuwypukłe o średnicy około 6,6 mm, z oznaczeniem „20” na jednej stronie. Skład rdzenia obejmuje celulozę mikrokrystaliczną (PH 101 i PH 102), wapnia wodorofosforan, kroskarmelozę sodową, hypromelozę (5 cp) oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę (5 cp), tytanu dwutlenek (E 171), laktozę jednowodną (0,7 mg/tabletkę) oraz triacetynę. Laktoza jako substancja pomocnicza powinna być uwzględniona u pacjentów z nietolerancją laktozy.
celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, otoczka tabletki, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, rdzeń tabletki, substancja czynna, substancja pomocnicza, syldenafil, tabletka powlekana, triacetyna, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mononit 10 10 mg
Izosorbidu monoazotan, substancja czynna preparatu Mononit (dostępnego w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg w formie tabletek powlekanych), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na izosorbid monoazotan, inne azotany lub substancje pomocnicze. Ze względu na działanie wazodylatacyjne, lek nie powinien być stosowany w stanach hemodynamicznie niestabilnych, takich jak ostra niewydolność krążenia (w tym wstrząs i zapaść naczyniowa), znaczne niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe <90 mm Hg) oraz ciężka hipowolemia. Ponadto, izosorbidu monoazotan jest przeciwwskazany w specyficznych schorzeniach kardiologicznych, takich jak wstrząs kardiogenny, kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi odpływu z lewej komory, zaciskające zapalenie osierdzia oraz tamponada serca, gdzie jego działanie może pogorszyć parametry hemodynamiczne.
ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, cyklaza guanylanowa, działanie inotropowe, działanie wazodylatacyjne, hemoglobina, hipowolemia, inhibitor fosfodiesterazy, izosorbidu monoazotan, kardiomiopatia przerostowa, kontrapulsacja wewnątrzaortalna, Mononit, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedokrwistość, ostra niewydolność krążenia, parametr hemodynamiczny, riociguat, syldenafil, tabletka powlekana, tamponada serca, wstrząs kardiogenny, zaburzenie hemodynamiczne, zapalenie osierdzia, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Sildenafil Synoptis 100 mg
Syldenafil Synoptis (100 mg) jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i w mniejszym stopniu przez CYP2C9, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir, powodują wzrost Cmax syldenafilu o 300% i AUC o 1000%, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 25 mg na 48 godzin. Umiarkowane inhibitory (sakwinawir, erytromycyna, ketokonazol, itrakonazol) zwiększają Cmax o około 140% i AUC o 182-210%, co wskazuje na konieczność rozpoczęcia terapii od dawki 25 mg. Induktory CYP3A4 (bozentan, ryfampicyna) obniżają AUC o 62,6% i Cmax o 55,4%, co może wymagać zwiększenia dawki syldenafilu. Ponadto, cymetydyna i sok grejpfrutowy, jako słabe inhibitory CYP3A4, podnoszą stężenie syldenafilu o około 56%. Leki zobojętniające kwas solny nie wpływają na biodostępność syldenafilu.
amlodypina, antagonista angiotensyny II, antagonista kanału wapniowego, azotan, azytromycyna, beta-adrenolityk, bozentan, cymetydyna, CYP3A4, doksazosyna, działanie hipotensyjne, erytromycyna, induktor CYP3A4, inhibitor izoenzymu, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor P450, inhibitor proteazy HIV, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek moczopędny, lek przeciwgrzybiczny, lek zobojętniający kwas solny, lek α-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, nikorandyl, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, sakubitryl, sakwinawir, sok grejpfrutowy, syldenafil, tlenek azotu, tolbutamid, warfaryna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Remidia 20 mg
Syldenafil w dawce 20 mg (Remidia) posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę (0,4 mg/tabletkę), a także u osób przyjmujących azotany lub azotan amylu ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego. Przeciwwskazane jest także łączenie syldenafilu z inhibitorami PDE5 i lekami pobudzającymi cyklazę guanylową (np. riocyguat) oraz z silnymi inhibitorami CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir), co może prowadzić do toksycznego wzrostu stężenia leku. Ponadto, syldenafil jest przeciwwskazany u pacjentów z utratą wzroku w jednym oku z powodu nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION).
azotany, białaczka, choroba Peyroniego, cyklaza guanylowa, deformacje prącia, działanie hipotensyjne, inhibitory CYP3A4, inhibitory PDE5, itrakonazol, ketokonazol, laktoza jednowodna, leki hipotensyjne, nadwrażliwość na syldenafil, NAION, niedobór laktazy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna choroba wieńcowa, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, priapizm, riocyguat, rytonawir, syldenafil, szpiczak mnogi, tlenek azotu, udar mózgu, umiarkowana niewydolność wątroby, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xirect Forte 50 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Xirect Forte, zawierającego 50 mg syldenafilu (cytrynianu), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach terapeutycznych. Długotrwałe podawanie dawek wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne nie wywołało toksyczności przewlekłej ani patologicznych zmian narządowych, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, testy genotoksyczności (m.in. test Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) nie wykazały mutagennego ani klastogennego działania syldenafilu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, cytrynian syldenafilu, działanie karcynogenne, embriotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał mutagenny, rakotwórczość, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, syldenafil, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, Xirect Forte - Leksykon leków
Interakcje leku – Sidarso 8 mg
Sylodosyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową oraz UGT2B7, a także jest substratem glikoproteiny P, co czyni ją podatną na istotne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (400 mg), itrakonazol, rytonawir i cyklosporyna, powodują znaczące zwiększenie maksymalnego stężenia sylodosyny (Cmax wzrost 3,7-krotny) oraz ekspozycji ogólnoustrojowej (AUC wzrost 3,1-krotny), co wyklucza ich jednoczesne stosowanie. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, np. diltiazem, zwiększają AUC sylodosyny o około 30% bez wpływu na Cmax i okres półtrwania, co nie wymaga modyfikacji dawkowania. Równoczesne stosowanie sylodosyny z innymi antagonistami receptorów α-adrenergicznych jest niewskazane ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo oraz ryzyko nasilenia działań hipotensyjnych. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych interakcji farmakokinetycznych z digoksyną, substratem glikoproteiny P, co eliminuje konieczność zmiany dawki tego leku.
alfa-adrenolityk, alfuzosyna, antagonista receptora α-adrenergicznego, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, cyklosporyna, dehydrogenaza alkoholowa, digoksyna, diltiazem, doksazosyna, działanie hipotensyjne, fenytoina, glikoproteina p, hipotensja ortostatyczna, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE-5, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie ortostatyczne, ryfampicyna, rytonawir, syldenafil, sylodosyna, tadalafil, tamsulosyna, UGT2B7, układ renina-angiotensyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xirect Forte
Przed rozpoczęciem terapii syldenafilem w leczeniu zaburzeń erekcji konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego badania podmiotowego i przedmiotowego w celu właściwej diagnozy oraz identyfikacji potencjalnych przyczyn zaburzenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na ocenę układu sercowo-naczyniowego, gdyż syldenafil wykazuje działanie wazodylatacyjne, które może powodować przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego. Pacjenci z chorobami współistniejącymi, takimi jak zwężenie ujścia aorty, kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi odpływu czy zespół atrofii wielonarządowej, wymagają szczególnej ostrożności. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie syldenafilu z azotanami ze względu na ryzyko znacznego nasilenia hipotensji. W okresie po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano poważne incydenty sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, niemiarowość komorowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, TIA oraz zaburzenia ciśnienia tętniczego, często powiązane z aktywnością seksualną lub bezpośrednio po podaniu leku.
białaczka, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa, fosfodiesteraza typu 5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek α-adrenolityczny, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, rytonawir, syldenafil, szpiczak mnogi, właściwość wazodylatacyjna, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zwężenie ujścia aorty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – MENSIL MAX 50 mg
Produkt leczniczy MENSIL MAX zawiera 50 mg syldenafilu (w postaci 70,24 mg syldenafilu cytrynianu) i jest wskazany do stosowania u dorosłych mężczyzn z zaburzeniami erekcji, definiowanymi jako niezdolność do uzyskania lub utrzymania erekcji prącia wystarczającej do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Lek występuje w formie białych, trójkątnych tabletek do rozgryzania i żucia, oznakowanych liczbą „50”. Syldenafil działa poprzez umożliwienie wystąpienia erekcji w odpowiedzi na stymulację seksualną, nie wywołując jej automatycznie. W składzie preparatu znajdują się także substancje pomocnicze, takie jak aspartam (E 951) w ilości 4,30 mg oraz laktoza jednowodna 140,915 mg na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Apo-Doxan 2
Podczas stosowania doksazosyny (Apo-Doxan) należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, objawiającego się zawrotami głowy, osłabieniem, a w rzadkich przypadkach omdleniami. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz edukację pacjentów w zakresie unikania sytuacji zwiększających ryzyko urazów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi schorzeniami kardiologicznymi, takimi jak obrzęk płuc z powodu zwężenia aorty lub zastawki dwudzielnej, niewydolność serca z wysoką pojemnością wyrzutową, prawokomorowa niewydolność serca wywołana zatorami płucnymi lub wysiękiem osierdziowym oraz lewokomorowa niewydolność serca z niskim ciśnieniem napełniania. U chorych z ciężką chorobą wieńcową gwałtowne obniżenie ciśnienia tętniczego może nasilać dolegliwości dławicowe. Ponadto, ze względu na metabolizm wątrobowy, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.
alfa-adrenolityk, BPH, choroba wieńcowa, ciężka niewydolność wątroby, ciśnienie tętnicze, doksazosyna, dolegliwość dławicowa, działanie alfa-adrenolityczne, galaktozemia, IFIS, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lewokomorowa niewydolność serca, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, omdlenie, operacja zaćmy, prawokomorowa niewydolność serca, priapizm, rak gruczołu krokowego, syldenafil, tadalafil, wardenafil, wysięk osierdziowy, zaburzenie czynności wątroby, zator płucny, zawroty głowy, zespół małej źrenicy, zespół wiotkiej tęczówki, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sildenafil Dr. Max 25 mg
Sildenafil Dr. Max to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 25 mg syldenafilu (w formie syldenafilu cytrynianu) jako substancję czynną. Tabletki mają charakterystyczny, niebieski kolor, są okrągłe, obustronnie wypukłe o średnicy 7,2 mm, z oznaczeniami „HJ” i „25” na stronach. Linia podziału na tabletce służy jedynie ułatwieniu połknięcia, nie do dzielenia dawki. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z dwóch warstw zawierających m.in. alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), indygokarmin (E 132) oraz hypromelozę i triacetynę. Produkt jest pakowany w blistry PVC/Aluminium lub PVC/PVDC/Aluminium, dostępny w opakowaniach po 2, 4 lub 8 tabletek.
alkohol poliwinylowy, blister PVC/Aluminium, blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, cytrynian syldenafilu, dwutlenek tytanu, hypromeloza, indygokarmin, kroskarmeloza sodowa, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja błonotwórcza, substancja rozsadzająca, syldenafil, tabletka powlekana, triacetyna, wodorofosforan wapnia - Leksykon leków
Interakcje leku – Abiazyt 500 mg
ABIAZYT (azytromycyna) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które należy uwzględnić podczas terapii. Szczególnie istotne jest zwiększenie biodostępności azytromycyny o 100% przy jednoczesnym stosowaniu z nelfinawirem (750 mg TID), co wymaga ostrożności, choć niekoniecznie modyfikacji dawki. Przeciwwskazane jest łączenie azytromycyny z cyzaprydem ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. W przypadku doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny (np. warfaryny 15 mg) obserwowano potencjalne zwiększenie ryzyka krwawień, co wymaga częstszej kontroli czasu protrombinowego. Zwiększenie Cmax i AUC0-5 cyklosporyny po podaniu azytromycyny (500 mg/dobę przez 3 dni) wskazuje na konieczność monitorowania poziomu cyklosporyny i dostosowania dawki. Ponadto, możliwe jest zwiększenie stężenia digoksyny, co wymaga monitorowania. Interakcje z lekami zobojętniającymi obniżają Cmax azytromycyny o 30%, dlatego zaleca się podawanie azytromycyny co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po lekach zobojętniających.
antybiotyk makrolidowy, antykoagulant doustny, atorwastatyna, benzodiazepina, cetyryzyna, cyklosporyna, cymetydyna, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, dolegliwość przewodu pokarmowego, dydanozyna, efawirenz, erytromycyna, farmakokinetyka azytromycyny, flukonazol, indynawir, inhibitor proteazy, karbamazepina, lek przeciwzakrzepowy doustny, lek zobojętniający, metyloprednizolon, midazolam, nelfinawir, neutropenia, pochodna sporyszu, rabdomioliza, ryfabutyna, syldenafil, teofilina, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, trimetoprim-sulfametoksazol, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu komorowe, zydowudyna - Leksykon substancji czynnych
Syldenafil – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Syldenafil, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz nadciśnienia płucnego, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych. Ocena genotoksyczności i kancerogenności nie wykazała potencjału mutagennego ani ryzyka rozwoju nowotworów. Badania reprodukcyjne nie wskazały na negatywny wpływ na płodność, rozwój zarodka, płodu ani potomstwa. W modelach zwierzęcych, przy dawkach około 50-krotnie przekraczających kliniczne (60 mg/kg u noworodków szczurzych), zaobserwowano zmniejszenie liczby młodych, masy urodzeniowej i przeżywalności, jednak efekty te nie mają znaczenia klinicznego przy standardowym dawkowaniu 20 mg trzy razy na dobę.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kancerogenność, mutacja genowa, nadciśnienie płucne, ośrodkowy układ nerwowy, syldenafil, toksyczność syldenafilu, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, urodzeniowa masa ciała, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Permen Med Forte 50 mg
Permen Med Forte to lek zawierający 50 mg syldenafilu w postaci cytrynianu, stosowany w terapii zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Zaburzenia te definiuje się jako niemożność uzyskania lub utrzymania wzwodu prącia umożliwiającego satysfakcjonujący stosunek płciowy. Preparat występuje w formie niebieskich, okrągłych tabletek powlekanych o średnicy około 9,2 mm, z oznaczeniami „50” po jednej stronie oraz „H” i „J” z linią podziału po drugiej. Syldenafil działa poprzez zwiększenie przepływu krwi do ciał jamistych prącia w odpowiedzi na stymulację seksualną, co jest warunkiem koniecznym do uzyskania efektu terapeutycznego.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Valinger Forte 50 mg
Syldenafil, substancja czynna Valinger Forte, jest selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji. Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia podczas pobudzenia seksualnego, co prowadzi do rozkurczu mięśni gładkich i zwiększonego napływu krwi. Syldenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, przewyższającą 10-krotnie selektywność wobec PDE6 i ponad 4000-krotnie wobec PDE3, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza kardiologicznych. Po podaniu dawki 100 mg obserwuje się średnie maksymalne obniżenie ciśnienia skurczowego o 8,4 mmHg i rozkurczowego o 5,5 mmHg, bez istotnych zmian w EKG. Efekt erekcyjny pojawia się średnio po 25 minutach (zakres 12-37 minut) i utrzymuje się do 4-5 godzin. Syldenafil nie wpływa negatywnie na parametry nasienia ani na ostrość i kontrast widzenia, choć może powodować przejściowe zaburzenia rozróżniania kolorów niebieskiego i zielonego.
choroba niedokrwienna serca, ciało jamiste, ciśnienie tętnicze krwi, cukrzyca, cyklaza guanylowa, cykliczny guanozynomonofosforan, dławica piersiowa, dysfagia, fosfodiesteraza typu 5, hiperlipidemia, izoenzym PDE6, mechanizm erekcji, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, perymetr Humphreya, pletyzmografia prącia, pobudzenie seksualne, przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego, radykalna prostatektomia, syldenafil, Test Farnswortha-Munsella, test siatki Amslera, tętnica wieńcowa, tlenek azotu, układ krążenia, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie erekcji, zaburzenie rozróżniania kolorów, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Inventum Max 50 mg
Produkt leczniczy Inventum Max zawiera 50 mg syldenafilu (70,24 mg cytrynianu syldenafilu) i może wywierać niewielki wpływ na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Kluczowe działania niepożądane, które mogą zaburzać bezpieczeństwo w ruchu drogowym, to zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia, wpływające na równowagę i percepcję otoczenia. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tych potencjalnych efektach oraz o konieczności indywidualnej oceny reakcji organizmu na lek przed przystąpieniem do prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Zaleca się, aby pierwsze przyjęcie leku odbyło się w warunkach nie wymagających aktywności psychomotorycznej, a także unikanie łączenia syldenafilu z alkoholem lub innymi substancjami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy.
charakterystyka produktu leczniczego, cytrynian syldenafilu, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, indywidualna reakcja na lek, indywidualna wrażliwość na lek, interakcja lekowa, Inventum Max, niewielki wpływ leku, objaw niepożądany, OUN, skutek uboczny, substancja działająca na OUN, syldenafil, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Azibiot 500 mg
Azytromycyna, makrolidowy antybiotyk, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które należy uwzględnić w terapii. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania azytromycyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. hydroksychlorochina) ze względu na wysokie ryzyko zaburzeń rytmu serca, co wymaga monitorowania EKG. Leki zobojętniające sok żołądkowy obniżają maksymalne stężenie azytromycyny w surowicy o około 25%, mimo braku wpływu na całkowitą biodostępność, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest niewskazane. Azytromycyna może zwiększać stężenie digoksyny i kolchicyny poprzez interakcję z glikoproteiną P, co wymaga ścisłego monitorowania stężeń i stanu klinicznego pacjenta. Ponadto, obserwuje się potencjalne nasilenie działania przeciwzakrzepowego doustnych leków kumarynowych, co uzasadnia regularne kontrolowanie czasu protrombinowego. W przypadku cyklosporyny azytromycyna istotnie zwiększa Cmax i AUC0-5, co wymaga dostosowania dawkowania i monitorowania stężeń leku.
antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, AUC, benzodiazepin, biodostępność leku, cefalosporyna, cetyryzyna, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, digoksyna, dydanozyna, efawirenz, ergotyzm, farmakokinetyka azytromycyny, flukonazol, glikoproteina p, hepatotoksyczność, hydroksychlorochina, indynawir, karbamazepina, kolchicyna, kumaryna, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, metronidazol, metyloprednizolon, midazolam, nelfinawir, neutropenia, pochodne ergotaminy, rabdomioliza, reakcja disulfiramowa, ryfabutyna, sulfametoksazol, syldenafil, teofilina, triazolam, trimetoprim, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zakażenie HIV, zydowudyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Doxanorm
Stosowanie doksazosyny, leku o właściwościach alfa-adrenolitycznych, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, objawiającego się zawrotami głowy, osłabieniem i potencjalnie omdleniami. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz edukację pacjenta w zakresie unikania sytuacji sprzyjających urazom. U pacjentów z ciężkimi chorobami serca, takimi jak obrzęk płuc z powodu zwężenia aorty lub zastawki dwudzielnej, niewydolność serca o wysokiej pojemności wyrzutowej, prawokomorowa niewydolność serca czy lewokomorowa niewydolność z niskim ciśnieniem napełniania, stosowanie doksazosyny wymaga szczególnej uwagi. Ponadto, u chorych z ciężką chorobą wieńcową szybkie obniżenie ciśnienia tętniczego może nasilać dusznicę bolesną. Lek metabolizowany jest w wątrobie, dlatego u pacjentów z niewydolnością wątroby należy zachować ostrożność, a w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby jego stosowanie jest przeciwwskazane.
brak laktazy, choroba wieńcowa serca, ciśnienie tętnicze, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lewokomorowa niewydolność serca, mezylan doksazosyny, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, omdlenie, prawokomorowa niewydolność serca, priapizm, przedłużona erekcja, rak gruczołu krokowego, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, syldenafil, tadalafil, wardenafil, właściwości alfa-adrenolityczne, wysięk osierdziowy, zaburzenie czynności wątroby, zator płucny, zwężenie aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Silandyl 50 mg
Preparat Silandyl, zawierający syldenafil w dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg oraz 100 mg w formie lamelki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej, nie był przedmiotem dedykowanych badań oceniających jego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Niemniej jednak, dane kliniczne wskazują na możliwość wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia, które mogą negatywnie wpływać na zdolności psychomotoryczne pacjenta. W związku z tym, lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności poznania indywidualnej reakcji na lek przed podjęciem czynności wymagających wzmożonej koncentracji, a także zalecić przyjęcie pierwszej dawki w warunkach umożliwiających obserwację ewentualnych objawów niepożądanych bez konieczności prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.
bezpieczna farmakoterapia, choroby współistniejące, cytrynian syldenafilu, dawkowanie leku, działania niepożądane, historia choroby, monitorowanie terapii, narząd wzroku, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa leku, schemat terapeutyczny, syldenafil, układ nerwowy, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Sumamed forte 200 mg/5 ml
Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania azytromycyny z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak cyzapryd i hydroksychlorochina, ze względu na wysokie ryzyko zaburzeń rytmu serca. Leki zobojętniające kwas solny obniżają maksymalne stężenie azytromycyny w surowicy o około 25%, co wymaga zachowania odstępu czasowego między podaniami. Ponadto, azytromycyna zwiększa stężenia substratów glikoproteiny P, takich jak digoksyna i kolchicyna, co wymaga monitorowania klinicznego i oznaczania stężenia digoksyny w surowicy. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy także doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny (wymagane regularne monitorowanie czasu protrombinowego) oraz cyklosporyny, której Cmax i AUC0-5 ulegają istotnemu zwiększeniu, co wymaga modyfikacji dawki i monitorowania stężenia leku.
alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, azytromycyna, biodostępność, cetyryzyna, cyklosporyna, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, dydanozyna, efawirenz, flukonazol, glikoproteina p, hydroksychlorochina, indynawir, jednojądrzaste komórki krwi, karbamazepina, kolchicyna, lek immunosupresyjny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, metyloprednizolon, midazolam, nelfinawir, neutropenia, odstęp QT, rabdomioliza, ryfabutyna, syldenafil, teofilina, terfenadyna, triazolam, trimetoprim-sulfametoksazol, warfaryna, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Silcontrol MAX
Przed rozpoczęciem terapii syldenafilem konieczna jest szczegółowa ocena pacjenta, obejmująca badanie podmiotowe i przedmiotowe, w celu potwierdzenia rozpoznania zaburzeń erekcji oraz wykluczenia przeciwwskazań, zwłaszcza kardiologicznych. Syldenafil wykazuje działanie wazodylatacyjne, co może prowadzić do przejściowego obniżenia ciśnienia tętniczego, dlatego szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z lewokomorowymi zaburzeniami odpływu krwi (np. zwężenie ujścia aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz zespołem atrofii wielonarządowej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie syldenafilu z azotanami ze względu na ryzyko nasilenia działania hipotensyjnego. Po wprowadzeniu leku zgłaszano poważne incydenty sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, niemiarowość komorowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, przemijający napad niedokrwienny oraz zaburzenia ciśnienia tętniczego, głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka i często w kontekście aktywności seksualnej.
białaczka, choroba wrzodowa, efekt wazodylatacyjny, hemofilia, inhibitor PDE5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, łagodny rozrost prostaty, lek alfa-adrenolityczny, lewokomorowe zaburzenie odpływu krwi, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, neuropatia nerwu wzrokowego, niedobór czynników krzepnięcia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, syldenafil, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zwężenie ujścia aorty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sildenafil Dr. Max 25 mg
Sildenafil Dr. Max w dawce 25 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Zaburzenia te definiuje się jako niemożność uzyskania lub utrzymania erekcji wystarczającej do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Lek należy przyjmować na 30-60 minut przed planowaną aktywnością seksualną, przy czym skuteczność preparatu zależy od obecności stymulacji seksualnej. Tabletki mają charakterystyczne oznaczenia „HJ” i „25”, a linia podziału służy jedynie ułatwieniu połknięcia, nie zaś do dzielenia dawki. W przypadku braku efektu terapeutycznego dawki 25 mg, możliwe jest zwiększenie dawki zgodnie z zaleceniami lekarza.
badanie fizykalne, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, cytrynian syldenafilu, czynnik naczyniowy, czynnik psychogenny, erekcja prącia, etiologia zaburzeń erekcji, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, stosunek płciowy, stymulacja seksualna, syldenafil, tabletka powlekana, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Działania niepożądane – Inventum Max 50 mg
Lek Inventum Max zawiera syldenafil w dawce 50 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia. Profil bezpieczeństwa syldenafilu opiera się na danych z 74 badań klinicznych z udziałem 9570 pacjentów oraz ponad 10-letnim monitorowaniu po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy (≥1/10), nagłe zaczerwienienia twarzy, niestrawność, zatkany nos, zawroty głowy, nudności, uderzenia gorąca oraz zaburzenia widzenia, w tym widzenie na niebiesko i niewyraźne widzenie. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Wśród rzadkich, ale istotnych działań wymienia się m.in. udar mózgu, drgawki, przednią niedokrwienną neuropatię nerwu wzrokowego (NAION), nagłą śmierć sercową, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz priapizm.
arytmia komorowa, ból głowy, ból w klatce piersiowej, choroba refluksowa przełyku, chromatopsja, drgawki, fotopsja, jaskra, jaskrawe widzenie, kołatania serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok siatkówkowy, martwica toksyczna naskórka, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie, niedoczulica, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, retinopatia miażdżycowa, światłowstręt, syldenafil, tachykardia, udar mózgu, uderzenia gorąca, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie spojówek, zatkany nos, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sildenafil Dr. Max 25 mg
Produkt leczniczy Sildenafil Dr. Max zawiera syldenafil w dawce 25 mg (tabletki powlekane) i nie posiada dedykowanych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, dane kliniczne wskazują na możliwość wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia, które mogą istotnie upośledzać zdolności psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń. Lekarz powinien indywidualnie ocenić reakcję pacjenta na lek oraz poinformować go o konieczności poznania własnej odpowiedzi organizmu na syldenafil przed przystąpieniem do czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej.
badanie kliniczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, dysfagia, działanie niepożądane, indywidualna reakcja na lek, interakcje lekowe, reakcja na lek, sprawność psychomotoryczna, syldenafil, syldenafil cytrynian, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Silcontrol FC 100 mg
Syldenafil, substancja czynna leku Silcontrol FC 100 mg, jest selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), stosowanym doustnie w leczeniu zaburzeń erekcji (kod ATC: G04BE03). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu PDE5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia podczas pobudzenia seksualnego, intensyfikując naturalny proces erekcji. Syldenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, przewyższającą inne izoenzymy fosfodiesterazy, np. 10-krotnie względem PDE6 i ponad 4000-krotnie względem PDE3, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych. W badaniach klinicznych średni czas do osiągnięcia erekcji o sztywności 60% wynosił 25 minut (zakres 12-37 minut), a efekt utrzymywał się do 4-5 godzin po podaniu dawki 100 mg. Syldenafil powoduje niewielkie, przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego (średnio o 8,4 mm Hg skurczowego i 5,5 mm Hg rozkurczowego) bez istotnego wpływu na EKG i hemodynamikę u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.
azotan, badanie hemodynamiczne, choroba niedokrwienna serca, ciało jamiste, cukrzyca, cyklaza guanylowa, cykliczny guanozynomonofosforan, dławica piersiowa, fosfodiesteraza typu 5, hiperlipidemia, naczynie krwionośne, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, perymetr Humphreya, pletyzmografia penisa, podłoże psychogenne, przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego, radykalna prostatektomia, siatka Amslera, syldenafil, test Farnsworth-Munsell, tlenek azotu, uraz rdzenia kręgowego, zaburzenie erekcji, zwyrodnienie plamki - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Maxon Active 25 mg
MAXON ACTIVE to lek zawierający 25 mg syldenafilu (w postaci cytrynianu), przeznaczony do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Preparat jest wskazany u pacjentów z różnorodną etiologią dysfunkcji erekcyjnej, zarówno organiczną, psychogenną, jak i mieszaną. Syldenafil działa poprzez zwiększenie przepływu krwi do prącia podczas stymulacji seksualnej, co umożliwia uzyskanie i utrzymanie erekcji wystarczającej do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Lek nie wywołuje erekcji bez odpowiedniej stymulacji seksualnej, dlatego pacjent musi być zdolny do podjęcia aktywności seksualnej. Zalecana dawka początkowa to 25 mg, przyjmowana około 30-60 minut przed planowanym stosunkiem.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Nitrocard 20 mg/g
Nitrocard w postaci maści zawiera 20 mg/g glicerolu triazotanu i wykazuje liczne, klinicznie istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie w terapii polipragmazji. Przeciwwskazane jest łączenie Nitrocardu z inhibitorami fosfodiesterazy 5 (syldenafil, wardenafil, tadalafil) ze względu na ryzyko ciężkiego, zagrażającego życiu niedociśnienia tętniczego; zaleca się zachowanie co najmniej 24-godzinnego odstępu czasowego. Jednoczesne stosowanie z lekami rozszerzającymi naczynia, beta-adrenolitykami, ACEI, antagonistami receptora AT1, diuretykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz lekami uspokajającymi może prowadzić do istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego, co wymaga monitorowania i ostrożności. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z nifedypiną (20 mg 2x/dobę), która może obniżać skuteczność nitrogliceryny. Ponadto, Nitrocard nie powinien być stosowany z alkoholem etylowym z powodu ryzyka nadmiernego spadku ciśnienia i objawów przedawkowania.
alteplaza, amifostyna, beta-adrenolityk, biodostępność dihydroergotaminy, choroba wieńcowa, dihydroergotamina, diuretyk, glicerol triazotan, heparyna, hipotensja, inhibitor fosfodiesterazy 5, inhibitor konwertazy angiotensyny, kwas acetylosalicylowy, leczenie trombolityczne, lek blokujący kanały wapniowe, lek przeciwnadciśnieniowy, lek rozszerzający naczynia, lek trombolityczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, Nitrocard, nitrogliceryna, obniżenie ciśnienia tętniczego, skurcz naczyń wieńcowych, syldenafil, tadalafil, terapia przeciwzakrzepowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wardenafil - Leksykon leków
Interakcje leku – Macromax 500 mg
Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje specyficzny profil interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Jednoczesne stosowanie azytromycyny z lekami zobojętniającymi kwas solny może obniżyć maksymalne stężenie (Cmax) azytromycyny w surowicy o około 25%, co wymaga unikania takiego połączenia. Istotne klinicznie jest zwiększenie stężenia substratów glikoproteiny P, takich jak digoksyna i kolchicyna, co wymaga monitorowania stężeń i stanu klinicznego pacjenta. Przeciwwskazane jest łączenie azytromycyny z pochodnymi ergotaminy ze względu na ryzyko zatrucia sporyszem. W przypadku statyn, mimo braku wpływu na stężenia atorwastatyny (10 mg/dobę), odnotowano przypadki rabdomiolizy, co nakazuje ostrożność i monitorowanie objawów mięśniowych. Ponadto, azytromycyna zwiększa Cmax i AUC0-5 cyklosporyny (10 mg/kg mc.), co wymaga monitorowania stężeń i dostosowania dawki. W terapii z doustnymi antykoagulantami pochodnymi kumaryny obserwuje się nasilenie działania przeciwzakrzepowego, wskazując na konieczność częstszego monitorowania INR lub czasu protrombinowego.
antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, biodostępność antybiotyku, cetyryzyna, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, dydanozyna, działanie depresyjne na OUN, działanie niepożądane leku, efawirenz, flukonazol, hepatotoksyczność, indynawir, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, kolchicyna, leczenie przeciwbakteryjne, lek antyretrowirusowy, lek zobojętniający kwas solny, metyloprednizolon, midazolam, nelfinawir, neutropenia, odstęp QT, pochodna ergotaminy, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfabutyna, substrat glikoproteiny P, syldenafil, teofilina, terfenadyna, warfaryna, zatrucie sporyszem, zawrót głowy, zydowudyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Actigra Forte
Przed rozpoczęciem terapii syldenafilem (Actigra Forte 50 mg) konieczna jest szczegółowa diagnostyka, obejmująca ocenę układu sercowo-naczyniowego oraz wykluczenie przeciwwskazań, zwłaszcza u pacjentów z anatomicznymi deformacjami prącia (np. choroba Peyroniego) i chorobami predysponującymi do priapizmu (np. niedokrwistość sierpowatokrwinkowa). Syldenafil wykazuje działanie wazodylatacyjne, powodując przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności u pacjentów z utrudnionym odpływem krwi z lewej komory serca lub zaburzeniami autonomicznej kontroli ciśnienia. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie azotanów ze względu na ryzyko nasilenia hipotensji. W trakcie stosowania syldenafilu odnotowano rzadkie, ale poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa czy udar mózgu, głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka.
azotan, białaczka, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa, inhibitor PDE5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek alfa-adrenolityczny, nagła śmierć sercowa, neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, nitroprusydek sodu, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, rytonawir, syldenafil, szpiczak mnogi, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zagięcie prącia, zawał mięśnia sercowego, zwężenie ujścia aorty, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Princex 25 mg
Produkt leczniczy Princex zawierający syldenafil w dawce 25 mg nie był przedmiotem dedykowanych badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże, na podstawie danych klinicznych dotyczących syldenafilu, zidentyfikowano działania niepożądane takie jak zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia (w tym zmiany percepcji kolorów, rozmazane widzenie i nadwrażliwość na światło), które mogą istotnie zaburzać równowagę, koncentrację oraz ocenę odległości i szybkości reakcji. W związku z tym, pacjenci powinni być poinformowani o konieczności indywidualnej oceny tolerancji leku przed przystąpieniem do prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania maszyn, a lekarze mają obowiązek przekazać im szczegółowe zalecenia dotyczące obserwacji tych objawów oraz zachowania ostrożności, zwłaszcza podczas pierwszego zastosowania produktu.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Valinger
Valinger, zawierający 25 mg syldenafilu w postaci cytrynianu, wymaga szczegółowej oceny stanu pacjenta przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza w kontekście układu sercowo-naczyniowego. Syldenafil działa jako inhibitor PDE5, rozszerzając naczynia krwionośne i powodując przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, co może być niebezpieczne u pacjentów z utrudnionym odpływem krwi z lewej komory serca (np. zwężenie ujścia aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz u osób z zaburzeniami autonomicznej kontroli ciśnienia. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie azotanów ze względu na ryzyko ciężkiej hipotensji. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano poważne incydenty sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, arytmie komorowe, udar mózgu, TIA oraz zaburzenia ciśnienia tętniczego, często powiązane z aktywnością seksualną lub bezpośrednio po podaniu syldenafilu.
azotany, białaczka, choroba Peyroniego, impotencja, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek alfa-adrenolityczny, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, nitroprusydek sodu, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, syldenafil, szpiczak mnogi, zaburzenia ciśnienia krwi, zaburzenie erekcji, zagięcie prącia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zwężenie ujścia aorty, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sildenafil Zentiva 20 mg
Produkt leczniczy Sildenafil Zentiva dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawce 20 mg syldenafilu (w postaci cytrynianu). Tabletki mają biały kolor, okrągły kształt oraz dwuwypukłą powierzchnię. Substancje pomocnicze w rdzeniu to wapnia wodorofosforan bezwodny, celuloza mikrokrystaliczna (typ 102), kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę 2910, celulozę mikrokrystaliczną, makrogolu stearynian 40 typ I oraz tytanu dwutlenek (E171). Preparat jest pakowany w blistry PCV/PVDC/Aluminium, po 90 tabletek w opakowaniu.
blister PCV/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, cytrynian syldenafilu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, makrogolu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, rdzeń tabletki, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, syldenafil, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan