dolegliwość dławicowa

Dolegliwość dławicowa, znana również jako dławica piersiowa (angina pectoris), to objaw choroby niedokrwiennej serca charakteryzujący się uczuciem dyskomfortu, ucisku, pieczenia lub bólu w klatce piersiowej. Dolegliwość ta powstaje w wyniku przejściowego niedokrwienia mięśnia sercowego, najczęściej spowodowanego zwężeniem tętnic wieńcowych w przebiegu miażdżycy.

Typowo ból dławicowy lokalizuje się za mostkiem, może promieniować do żuchwy, ramion (szczególnie lewego), pleców lub nadbrzusza. Dolegliwość ma zazwyczaj charakter wysiłkowy – pojawia się podczas aktywności fizycznej, stresu emocjonalnego lub przebywania w niskiej temperaturze, a ustępuje po odpoczynku lub przyjęciu nitrogliceryny. Czas trwania bólu waha się od kilku do kilkunastu minut.

Klinicznie wyróżnia się dławicę stabilną (przewidywalną, występującą przy podobnym poziomie wysiłku) oraz niestabilną (o narastającym nasileniu, pojawiającą się w spoczynku lub przy mniejszym wysiłku niż dotychczas), która jest stanem zagrożenia życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Diagnostyka dolegliwości dławicowych obejmuje EKG, próbę wysiłkową, koronarografię oraz badania obrazowe serca.

Leczenie obejmuje modyfikację czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, farmakoterapię (beta-blokery, antagoniści wapnia, azotany, leki przeciwpłytkowe) oraz w wybranych przypadkach rewaskularyzację poprzez przezskórną interwencję wieńcową (PCI) lub pomostowanie aortalno-wieńcowe (CABG). Właściwe rozpoznanie i leczenie dolegliwości dławicowych ma kluczowe znaczenie w zapobieganiu zawałowi serca i nagłej śmierci sercowej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl