infuzja dożylna aminokwasów

Infuzja dożylna aminokwasów to metoda dostarczania aminokwasów bezpośrednio do krwiobiegu pacjenta za pomocą wlewu dożylnego. Jest to kluczowy element żywienia pozajelitowego, stosowany u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować odpowiedniej ilości składników odżywczych drogą doustną lub enteralną.

Roztwory aminokwasów do infuzji dożylnych zawierają różne kombinacje aminokwasów egzogennych i endogennych, które organizm wykorzystuje do syntezy białek i innych związków niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania. Preparaty te są dostępne w różnych stężeniach (najczęściej od 3% do 15%) i mogą być wzbogacone o elektrolitami, glukozę, lipidy oraz pierwiastki śladowe.

Wskazania do stosowania infuzji aminokwasów obejmują: ciężkie stany kataboliczne, zespół krótkiego jelita, przedłużające się stany, w których niemożliwe jest odżywianie drogą przewodu pokarmowego, wyniszczenie nowotworowe, a także w okresie okołooperacyjnym u pacjentów z niedożywieniem. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie na podstawie zapotrzebowania białkowego, stanu klinicznego pacjenta oraz jego funkcji nerek i wątroby.

Podczas stosowania infuzji dożylnych aminokwasów konieczne jest monitorowanie parametrów biochemicznych, w tym poziomu mocznika, kreatyniny, elektrolitów, glukozy we krwi oraz bilans azotowy. Potencjalne powikłania obejmują zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, hiperglikemię, zaburzenia elektrolitowe oraz problemy związane z dostępem naczyniowym.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Seryina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Preparaty do żywienia pozajelitowego zawierające serynę wymagają szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaktycznych, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na białka soi, jaja kurzego, kukurydzy oraz orzeszków ziemnych. Infuzję należy natychmiast przerwać w przypadku objawów takich jak gorączka, dreszcze, wysypka, duszność czy skurcz oskrzeli. Konieczne jest monitorowanie parametrów biochemicznych i hematologicznych, w tym równowagi wodno-elektrolitowej, osmolarności surowicy, stężenia triglicerydów (nie przekraczających 3 mmol/l, a dla SmofKabiven EF 4 mmol/l), glukozy, funkcji wątroby i nerek oraz parametrów krzepnięcia. Szczególną uwagę zwraca się na ryzyko interakcji ceftriaksonu z preparatami zawierającymi wapń, które mogą prowadzić do powstawania osadów i zatorowości płucnej, a także na możliwość wystąpienia zespołu przeciążenia tłuszczami i hiperglikemii wymagającej dostosowania terapii insulinowej.
cukrzyca, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperamonemia, hiperazotemia, hiperfosfatemia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, immunosupresja, infuzja dożylna aminokwasów, ketonuria, kwasica metaboliczna, kwasica mleczanowa, leukocytoza, niedokrwistość, niewydolność płucna, obrzęk płuc, osmolarność surowicy, pseudoaglutynacja, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, równowaga kwasowo-zasadowa, sepsa, seryna, skurcz oskrzela, stężenie triglicerydów, wynaczynienie, zaburzenie krzepnięcia, zakażenie dostępu żylnego, zakrzepowe zapalenie żył, zastoinowa niewydolność krążenia, zatorowość naczyń płucnych, zespół ponownego odżywienia, zespół przeciążenia tłuszczami, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vamin 14 Electrolyte-Free –

Preparat Vamin 14 Electrolyte-Free to roztwór do infuzji zawierający 85 g/l pełnowartościowej mieszaniny 18 aminokwasów, w tym 38,7 g/l aminokwasów niezbędnych, takich jak L-izoleucyna (4,2 g/l), L-leucyna (5,9 g/l), L-lizyna (6,8 g/l) czy L-metionina (4,2 g/l). Aminokwasy te, podawane dożylnie, omijają układ wrotny i trafiają bezpośrednio do krążenia ogólnego, co różni je od aminokwasów pochodzących z diety, które najpierw przechodzą przez żyłę wrotną i wątrobę. Roztwór charakteryzuje się pH 5,6 oraz osmolalnością 810 mOsm/kg, co wymaga podawania do dużych żył centralnych. Całkowita zawartość azotu wynosi 13,5 g/l, a wartość energetyczna preparatu to 1,4 MJ/l (350 kcal/l), co jest istotne dla bilansu azotowego i energetycznego pacjentów żywionych pozajelitowo.
alanina, aminokwas rozgałęziony, aminokwas siarkowy, aminokwasy niezbędne, arginina, bilans azotowy, cykl mocznikowy, cysteina, cystyna, donor grup metylowych, fenyloalanina, glicyna, glukoneogeneza, histydyna, infuzja dożylna aminokwasów, izoleucyna, katecholaminy, krążenie ogólnoustrojowe, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metabolizm azotu, metionina, osmolalność, prekursor serotoniny, prekursor tyrozyny, prolina, seryna, treonina, tryptofan, tyrozyna, układ wrotny, Vamin, walina, żyła centralna, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Lizyna bezwodna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Lizyna bezwodna, stosowana w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Kabiven Peripheral (zawierająca 3,4–5,6 g lizyny bezwodnej w zależności od pojemności worka), wymaga ścisłego monitorowania parametrów biochemicznych, w tym stężenia triglicerydów w surowicy, które nie powinno przekraczać 3 mmol/l po 5-6 godzinach od zakończenia infuzji emulsji tłuszczowej. Należy także kontrolować glikemię, elektrolity, osmolarność, równowagę kwasowo-zasadową oraz enzymy wątrobowe (fosfataza alkaliczna, AspAT, AlAT). U pacjentów z niewydolnością nerek, cukrzycą, zapaleniem trzustki, zaburzeniami czynności wątroby, niedoczynnością tarczycy z hipertriglicerydemią oraz zespołem ogólnoustrojowej reakcji zapalnej konieczna jest szczególna ostrożność, zwłaszcza w zakresie kontroli fosforanów i potasu, aby zapobiec hiperfosfatemii i hiperkaliemii. Długotrwałe żywienie pozajelitowe wymaga także monitorowania morfologii krwi i parametrów krzepnięcia.
chlorowodorek lizyny, dehydrogenaza mleczanowa, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, hiperfosfatemia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, infuzja dożylna aminokwasów, krzepnięcie krwi, kwasica metaboliczna, kwasica mleczanowa, lizyna bezwodna, niedoczynność tarczycy, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, niewyrównana cukrzyca, obrzęk płuc, osmolalność, osmolarność surowicy, posocznica, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa alergiczna, retencja elektrolitów, równowaga kwasowo-zasadowa, stężenie bilirubiny, stężenie glukozy, triglicerydy w surowicy, zaburzenia gospodarki tłuszczowej, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność krążenia, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, zespół ponownego odżywienia, żywienie pozajelitowe

infuzja dożylna aminokwasów

Powiązane wpisy

Seryina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Właściwości farmakokinetyczne – Vamin 14 Electrolyte-Free –

Lizyna bezwodna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności