krótkowzroczność ostra

Krótkowzroczność ostra (myopia acuta) to stan okulistyczny charakteryzujący się nagłym pogorszeniem widzenia do dali przy zachowanym dobrym widzeniu do bliży. W przeciwieństwie do krótkowzroczności osiowej, która rozwija się stopniowo, ten typ pojawia się nagle i może być związany z różnymi czynnikami, takimi jak skurcz akomodacji, działanie niektórych leków czy zmiany metaboliczne.

Etiologia krótkowzroczności ostrej obejmuje m.in. reakcje na leki (sulfonamidy, diuretyki tiazydowe, antagoniści receptorów H1 i H2), stany chorobowe (cukrzyca, stwardnienie rozsiane), a także nadmierny stres akomodacyjny. Obserwuje się przesunięcie refrakcji w kierunku minusowym (krótkowzroczności), które może osiągać wartości od -1,0 do nawet -8,0 dioptrii.

Diagnostyka różnicowa powinna uwzględniać przejściowy skurcz akomodacji, przednią postać centralnej surowiczej chorioretinopatii, przemieszczenie soczewki do przodu, a także ostry atak jaskry. W procesie diagnostycznym kluczowe znaczenie ma badanie w rozszerzonych źrenicach, OCT przedniego odcinka oka oraz pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Leczenie krótkowzroczności ostrej zależy od jej przyczyny. Obejmuje odstawienie wywołującego leku, leczenie choroby podstawowej, cykloplegię w przypadku skurczu akomodacji, a czasem również kortykosteroidy miejscowe. W większości przypadków, przy właściwym rozpoznaniu i leczeniu, rokowanie jest pomyślne z możliwością całkowitego ustąpienia objawów w ciągu kilku dni do kilku tygodni.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl