Cardioxane
Cardioxane (deksrazoksan) to preparat stosowany jako kardioprotektant, głównie w onkologii. Jego działanie polega na ochronie mięśnia sercowego przed toksycznym wpływem antracyklin, takich jak doksorubicyna czy epirubicyna, które mogą powodować kardiomiopatię i niewydolność serca.
Mechanizm działania deksrazoksanu opiera się na chelatowaniu jonów żelaza i zapobieganiu tworzeniu kompleksów żelazo-antracyklina, które generują wolne rodniki uszkadzające komórki mięśnia sercowego. Lek podaje się dożylnie, zazwyczaj przed rozpoczęciem wlewu antracyklin, w dawce proporcjonalnej do dawki cytostatyku.
Wskazania do stosowania Cardioxane obejmują przede wszystkim profilaktykę kardiomiopatii u pacjentów otrzymujących wysokie skumulowane dawki antracyklin, szczególnie u osób z istniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego lub wcześniejszą ekspozycją na antracykliny. Lek jest również stosowany w przypadku wynaczynienia antracyklin poza naczynie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cardioxane 500 mg
Cardioxane (deksrazoksan) jest lekiem osłaniającym stosowanym w celu zapobiegania kardiotoksyczności indukowanej przez antracykliny, szczególnie doksorubicynę. Mechanizm działania polega na chelatowaniu jonów metali, co zapobiega powstawaniu reaktywnych rodników tlenowych odpowiedzialnych za uszkodzenia mięśnia sercowego. W badaniach klinicznych wykazano, że skuteczność kardioprotekcyjna deksrazoksanu wzrasta wraz ze wzrostem kumulacyjnej dawki antracyklin, przy stosunku dawki deksrazoksanu do doksorubicyny najczęściej wynoszącym 10:1 lub 20:1. W badaniach u dorosłych pacjentów z rakiem piersi i drobnokomórkowym rakiem płuca wyższe stosunki dawki (20:1) wiązały się z wyższą śmiertelnością, co doprowadziło do obniżenia stosunku do 10:1 bez wpływu na przeżycie. Deksrazoksan nie chroni przed innymi działaniami niepożądanymi antracyklin poza kardiotoksycznością.
antracyklina, arytmia, Cardioxane, chlorowodorek, deksrazoksan, drobnokomórkowy rak płuca, EDTA, frakcja skracania lewej komory, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, kostniakomięsak, kwas etylenodiaminotetraoctowy, limfoblastyczny chłoniak nieziarniczy, mięsień sercowy, napromienianie czaszki, niewydolność serca, ostra białaczka limfoblastyczna T-komórkowa, przerzut, stres oksydacyjny, troponina sercowa, wolny rodnik, zaawansowany rak piersi - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cardioxane 500 mg
Cardioxane (deksrazoksan) jest stosowany jako środek kardioprotekcyjny podczas terapii antracyklinami, dostarczany w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej. Standardowa dawka wynosi 500 mg/m² powierzchni ciała przy doksorubicynie 50 mg/m² oraz 600 mg/m² przy epirubicynie 60 mg/m², zachowując proporcję 10:1 względem dawki antracykliny. Infuzję należy podać przez 15 minut, rozpoczynając około 30 minut przed podaniem antracykliny. W przypadku pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <40 ml/min) dawkę deksrazoksanu należy zmniejszyć o 50%. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest proporcjonalne dostosowanie dawki w stosunku do zmniejszonej dawki antracykliny, aby utrzymać właściwy stosunek dawek.
antracykliny, Cardioxane, deksrazoksan, doksorubicyna, epirubicyna, infuzja dożylna, kardioprotekcja, klirens kreatyniny, nieprawidłowa funkcja wątroby, niewydolność nerek, pacjent pediatryczny, podanie dożylne, rekonstytucja, roztwór do infuzji, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cardioxane 500 mg
Przedawkowanie deksrazoksanu (Cardioxane), dostępnego w postaci chlorowodorku jako proszek do sporządzania roztworu do infuzji zawierający 500 mg substancji czynnej, wiąże się z poważnym ryzykiem klinicznym. Dominującymi objawami są zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia i małopłytkowość, które zwiększają ryzyko infekcji i krwawień. Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), zmiany skórne oraz łysienie. Brak specyficznego antidotum wymaga leczenia objawowego, które obejmuje profilaktykę i terapię przeciwinfekcyjną, utrzymanie prawidłowego bilansu płynów oraz odpowiednie żywienie, zwłaszcza w przypadku zaburzeń odżywiania doustnego.
antidotum, antybiotykoterapia, biegunka, Cardioxane, deksrazoksan, koncentrat płytek krwi, leki przeciwbiegunkowe, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwwymiotne, leukocyty, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, morfologia krwi, nudności, płytki krwi, profilaktyka przeciwinfekcyjna, reakcja anafilaktyczna, roztwór do infuzji, steroidy miejscowe, wymioty, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Deksrazoksan – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Deksrazoksan, obecny w preparatach Cardioxane (500 mg) oraz Cyrdanax (20 mg/ml), wykazuje umiarkowany wpływ na zdolności psychomotoryczne pacjentów, co może przejawiać się przede wszystkim poprzez zmęczenie. Objaw ten istotnie obniża koncentrację, czas reakcji oraz koordynację wzrokowo-ruchową, co z kolei wpływa na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. W związku z tym, pacjenci stosujący deksrazoksan powinni być szczególnie ostrzeżeni o konieczności zachowania ostrożności podczas wykonywania czynności wymagających wzmożonej koncentracji, a lekarze mają obowiązek poinformować ich o potencjalnych zagrożeniach oraz monitorować indywidualną reakcję na terapię, uwzględniając dawkę, współistniejące schorzenia oraz stosowanie innych leków.
- Leksykon substancji czynnych
Deksrazoksan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Deksrazoksan, stosowany w produktach leczniczych takich jak Cardioxane i Cyrdanax, wykazuje toksyczność narządową głównie w tkankach o szybkim podziale komórkowym, w tym szpiku kostnym, tkance limfatycznej, jądrach oraz błonie śluzowej przewodu pokarmowego. Atrofia jąder obserwowana była u szczurów przy dawkach dożylnych ≥25 mg/kg mc. oraz u psów przy dawce 20 mg/kg mc. podawanej raz w tygodniu. Stopień toksyczności zależy od schematu dawkowania – pojedyncza duża dawka jest lepiej tolerowana niż podział tej samej dawki na kilka mniejszych podań w ciągu doby. Deksrazoksan wykazuje działanie mutagenne i genotoksyczne potwierdzone badaniami in vitro i in vivo, co wskazuje na ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego.
atrofia jąder, błona śluzowa przewodu pokarmowego, Cardioxane, Cyrdanax, deksrazoksan, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enancjomer, gruczolakorak macicy, jądro, mieszanina racemiczna, nowotwór układu hematopoetycznego, nowotwór układu limfatycznego, roztwór do infuzji, szpik kostny, tkanka limfatyczna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Cardioxane 500 mg
Produkt leczniczy Cardioxane zawiera 500 mg deksrazoksanu (chlorowodorku) i wykazuje umiarkowany wpływ na zdolności psychomotoryczne pacjenta, w tym koncentrację i czas reakcji, co może negatywnie oddziaływać na prowadzenie pojazdów oraz obsługę maszyn. Szczególną uwagę należy zwrócić na objaw zmęczenia, który jest istotnym czynnikiem zwiększającym ryzyko podczas wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej. Lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący codziennych aktywności pacjenta, monitorować występowanie zmęczenia oraz rozważyć czasowe ograniczenie prowadzenia pojazdów u osób z nasilonymi objawami. Edukacja pacjenta powinna obejmować informacje o potencjalnym ryzyku, konieczności samooceny stanu psychofizycznego przed prowadzeniem pojazdu oraz prawnych aspektach związanych z prowadzeniem pojazdów pod wpływem leków wpływających na zdolności psychomotoryczne.