ilościowy test odruchu aksonalnego sudomotorycznego
Ilościowy test odruchu aksonalnego sudomotorycznego (Quantitative Sudomotor Axon Reflex Test, QSART) to specjalistyczne badanie neurofizjologiczne oceniające funkcję małych włókien nerwowych odpowiedzialnych za unerwienie gruczołów potowych. Test polega na stymulacji cholinergicznej skóry oraz pomiarze wydzielania potu w odpowiedzi na tę stymulację.
Badanie QSART wykorzystuje jonoforezę acetylocholiny do aktywacji receptorów cholinergicznych na zakończeniach nerwowych, co wywołuje odruch aksonalny powodujący wydzielanie potu. Pomiar objętości wydzielanego potu dokonywany jest przy użyciu higrometru, a rejestrowana odpowiedź pozwala na ocenę funkcji włókien postgangionicznych autonomicznego układu nerwowego.
Test ma istotne znaczenie diagnostyczne w rozpoznawaniu neuropatii autonomicznych, w tym neuropatii cukrzycowej, neuropatii związanej z amyloidozą, zespołu Rossa czy też w diagnostyce różnicowej innych zaburzeń autonomicznych. QSART pozwala na obiektywną ocenę funkcji włókien C odpowiedzialnych za unerwienie gruczołów potowych, co czyni go cennym narzędziem w diagnostyce małowłóknistej neuropatii obwodowej.
Neuropatia autonomiczna to dysfunkcja układu nerwowego autonomicznego, wpływająca na regulację mimowolnych funkcji organizmu, takich jak ciśnienie krwi, tętno, pocenie się, opróżnianie pęcherza i trawienie. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz specjalistycznych testach funkcji autonomicznych, w tym testach sercowo-naczyniowych (np. próba Valsalvy, test pionizacyjny), 24-godzinnym monitorowaniu EKG (ocena zmienności rytmu serca – HRV) oraz testach sudomotorycznych (QSART, TST, ESC). Wskazane jest coroczne badanie przesiewowe u pacjentów z cukrzycą typu 2 od momentu rozpoznania oraz po 5 latach u cukrzyków typu 1. Diagnostyka uzupełniana jest badaniami obrazowymi (SPECT, PET, Doppler mózgowy) oraz badaniami laboratoryjnymi, w tym oceną funkcji tarczycy, nerek, poziomu witaminy B12 i obecności przeciwciał anty-gangliowych AChR w podejrzeniu autoimmunologicznej etiologii.
Zespół bólowy kompleksowy (CRPS) to przewlekła, rzadko występująca choroba bólową kończyn, której diagnoza opiera się głównie na kryteriach budapeszteńskich IASP z 2004 roku, cechujących się czułością 99% i swoistością 68%. Rozpoznanie wymaga utrzymującego się bólu nieproporcjonalnego do zdarzenia wywołującego oraz obecności co najmniej jednego objawu w trzech z czterech kategorii: sensorycznej, wazomotorycznej, sudomotorycznej/obrzękowej i motorycznej/troficznej, a także co najmniej jednego objawu przedmiotowego w dwóch lub więcej kategoriach. Diagnostyka różnicowa obejmuje szeroki zakres schorzeń naczyniowych, neurologicznych, neuropatii oraz innych stanów metabolicznych i autoimmunologicznych. Badania dodatkowe, takie jak trójfazowa scyntygrafia kości (czułość 97%, swoistość 86%), RTG, MRI, ultrasonografia, testy produkcji potu, termografia oraz badania elektrodiagnostyczne i autonomiczne, wspomagają potwierdzenie rozpoznania i wykluczenie innych przyczyn objawów.
Strona wykorzystuje pliki cookies, aby zapewnić użytkownikom jak najwyższy komfort korzystania z serwisu, personalizować treści i reklamy, udostępniać funkcje społecznościowe oraz analizować ruch w Internecie. Dane te mogą obejmować Twój adres IP, identyfikatory plików cookie oraz dane przeglądarki.
Przetwarzanie Twoich danych osobowych odbywa się zgodnie z Polityką prywatności. Klikając przycisk „Akceptuję”, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookies oraz przetwarzanie Twoich danych osobowych w celach marketingowych, takich jak dopasowanie reklam do Twoich preferencji i analiza efektywności reklam.
Masz prawo do wycofania zgody, dostępu, sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania danych. Szczegóły na temat przetwarzania danych osobowych znajdują się w Polityce prywatności.
