ścisłe połączenia międzykomórkowe

Ścisłe połączenia międzykomórkowe (ang. tight junctions, zonula occludens) to wyspecjalizowane struktury błonowe, które tworzą barierę między sąsiadującymi komórkami nabłonkowymi i śródbłonkowymi. Pełnią kluczową rolę w utrzymaniu integralności tkanek oraz regulacji przepuszczalności parakomórkowej.

Molekularnie ścisłe połączenia międzykomórkowe składają się z kompleksu białek transmembranowych, w tym oklaudyn, klaudyn i białek z rodziny JAM (Junction Adhesion Molecules), które łączą się z cytoszkieletem aktynowym za pośrednictwem białek adaptorowych, takich jak ZO-1, ZO-2 i ZO-3 (Zonula Occludens). Tworzą one uszczelnioną barierę, która zapobiega swobodnemu przepływowi jonów, wody i makromolekuł przez przestrzeń międzykomórkową.

W kontekście klinicznym dysfunkcja ścisłych połączeń międzykomórkowych może prowadzić do różnych stanów patologicznych, w tym chorób zapalnych jelit, schorzeń autoimmunologicznych, uszkodzeń bariery krew-mózg oraz niekontrolowanej proliferacji komórek nowotworowych. Badania nad funkcją i regulacją tych połączeń mają istotne znaczenie dla opracowania nowych strategii terapeutycznych ukierunkowanych na choroby związane z zaburzeniami przepuszczalności nabłonkowej i śródbłonkowej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl