opróżnianie pęcherza

Opróżnianie pęcherza (mikcja) to fizjologiczny proces wydalania moczu zgromadzonego w pęcherzu moczowym. Proces ten jest kontrolowany przez złożony mechanizm nerwowo-mięśniowy, angażujący zarówno układ nerwowy autonomiczny, jak i somatyczny.

W prawidłowym cyklu mikcyjnym wyróżnia się fazę gromadzenia moczu, podczas której pęcherz rozciąga się bez znaczącego wzrostu ciśnienia wewnątrzpęcherzowego, oraz fazę opróżniania, kiedy dochodzi do skoordynowanego skurczu mięśnia wypieracza pęcherza i rozluźnienia zwieracza cewki moczowej. Kontrolę nad tym procesem sprawuje ośrodek mikcji zlokalizowany w moście mózgu.

Zaburzenia opróżniania pęcherza mogą mieć różnorodne podłoże – neurologiczne (udary, stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona), mechaniczne (przeszkoda podpęcherzowa, rozrost prostaty), infekcyjne lub polekowe. Objawiają się one jako zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu, częstomocz, nykturia lub trudności w rozpoczęciu mikcji.

Diagnostyka zaburzeń opróżniania pęcherza obejmuje badania urodynamiczne, USG z oceną zalegania moczu po mikcji, cystoskopię oraz badania neurologiczne. Leczenie zależy od przyczyny zaburzeń i może obejmować farmakoterapię, cewnikowanie, rehabilitację mięśni dna miednicy lub interwencje chirurgiczne.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl