Właściwości farmakodynamiczne
Ranlosin 0,4 mg

Ranlosin, zawierający chlorowodorek tamsulosyny, jest selektywnym, kompetencyjnym antagonistą receptorów α1-adrenergicznych, ze szczególnym powinowactwem do podtypów α1A i α1D, co prowadzi do rozkurczu mięśniówki gładkiej gruczołu krokowego oraz cewki moczowej. Farmakodynamicznie lek zwiększa maksymalny przepływ cewkowy moczu, zmniejsza niedrożność oraz łagodzi objawy związane z oddawaniem moczu, w tym częstomocz wynikający z niestabilności pęcherza. Efekt terapeutyczny utrzymuje się podczas długotrwałej terapii, co pozwala na odroczenie interwencji chirurgicznych i cewnikowania. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano istotnego wpływu tamsulosyny na obniżenie ciśnienia tętniczego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Właściwości farmakodynamiczne

Ranlosin (chlorowodorek tamsulosyny) należy do grupy farmakoterapeutycznej antagonistów receptora α1-adrenergicznego, stosowanych wyłącznie w leczeniu chorób gruczołu krokowego. Produkt leczniczy został sklasyfikowany według kodu ATC: G04C A02.1

Mechanizm działania

Tamsulosyna wykazuje działanie jako wybiórczy, kompetencyjny antagonista postsynaptycznych receptorów adrenergicznych typu α1. Szczególnie istotne jest jej oddziaływanie na podtypy α1A oraz α1D tych receptorów. Efektem tego działania jest rozkurcz mięśniówki gładkiej gruczołu krokowego oraz cewki moczowej.2

Efekty farmakodynamiczne

Działanie farmakodynamiczne tamsulosyny przejawia się w kilku kluczowych aspektach:

  • Zwiększenie maksymalnego przepływu cewkowego moczu
  • Zmniejszenie niedrożności poprzez rozkurczenie mięśniówki gładkiej gruczołu krokowego i cewki moczowej
  • Zmniejszenie objawów związanych z oddawaniem moczu

Poza łagodzeniem objawów związanych z opróżnianiem pęcherza, tamsulosyna zmniejsza również objawy częstego oddawania moczu, które często wynikają z niestabilności pęcherza moczowego. Istotnym aspektem działania leku jest fakt, że efekt terapeutyczny w postaci łagodzenia objawów związanych zarówno z napełnianiem, jak i opróżnianiem pęcherza moczowego utrzymuje się podczas długotrwałego leczenia. Ma to znaczący wpływ na odroczenie potrzeby interwencji chirurgicznej oraz procedury cewnikowania.3

Wpływ na ciśnienie tętnicze

Antagoniści receptorów adrenergicznych typu α1, do których należy tamsulosyna, mogą teoretycznie obniżać ciśnienie tętnicze krwi poprzez zmniejszanie oporu obwodowego. Jednakże w przypadku tamsulosyny, podczas badań klinicznych nie zaobserwowano klinicznie istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi. Jest to ważna informacja z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.4

Badania kliniczne w pediatrii

Przeprowadzono randomizowane, podwójnie zaślepione badanie kliniczne z kontrolą placebo, oceniające skuteczność tamsulosyny u dzieci z pęcherzem neuropatycznym. W badaniu wzięło udział 161 dzieci w wieku od 2 do 16 lat, które zostały losowo przydzielone do jednej z czterech grup:

  • Grupa otrzymująca małą dawkę tamsulosyny (0,001 do 0,002 mg/kg masy ciała)
  • Grupa otrzymująca średnią dawkę tamsulosyny (0,002 do 0,004 mg/kg masy ciała)
  • Grupa otrzymująca dużą dawkę tamsulosyny (0,004 do 0,006 mg/kg masy ciała)
  • Grupa otrzymująca placebo

Pierwszorzędowym punktem końcowym badania była liczba pacjentów, u których ciśnienie wyciekania moczu (leak point pressure, LPP) zmniejszyło się do wartości poniżej 40 cm H₂O, co określano na podstawie dwóch pomiarów wykonanych tego samego dnia.5

Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały:

  1. Rzeczywistą i procentową zmianę ciśnienia wyciekania moczu w odniesieniu do wartości wyjściowych
  2. Poprawę lub stabilizację wodonercza i wodniaka moczowodu
  3. Zmianę objętości moczu uzyskanego podczas cewnikowania
  4. Liczbę wycieków moczu w czasie cewnikowania, odnotowanych w dzienniczku cewnikowania

Wyniki badania nie wykazały statystycznie istotnych różnic pomiędzy grupą otrzymującą placebo a żadną z trzech grup leczonych tamsulosyną, zarówno w odniesieniu do pierwszorzędowego, jak i drugorzędowych punktów końcowych. Nie zaobserwowano odpowiedzi terapeutycznej na żadną z zastosowanych dawek leku.6

Podsumowanie właściwości farmakodynamicznych

Chlorowodorek tamsulosyny zawarty w produkcie Ranlosin 0,4 mg wykazuje działanie jako selektywny antagonista receptorów α1-adrenergicznych, szczególnie podtypów α1A oraz α1D. Jego głównym efektem farmakodynamicznym jest rozkurcz mięśniówki gładkiej gruczołu krokowego i cewki moczowej, co prowadzi do zmniejszenia objawów związanych z oddawaniem moczu. Skuteczność leku przejawia się zarówno w poprawie parametrów związanych z opróżnianiem pęcherza (zwiększenie maksymalnego przepływu cewkowego), jak i zmniejszeniu objawów związanych z częstym oddawaniem moczu. Efekt terapeutyczny utrzymuje się podczas długotrwałego leczenia. Badania kliniczne nie wykazały klinicznie istotnego wpływu tamsulosyny na obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, co stanowi ważną informację dotyczącą bezpieczeństwa stosowania tego leku.7

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl