płucne ciśnienie tętnicze

Płucne ciśnienie tętnicze (PCT) to parametr hemodynamiczny określający ciśnienie krwi w tętnicach płucnych. W warunkach prawidłowych jego wartość wynosi około 14/8 mmHg (skurczowe/rozkurczowe), ze średnim ciśnieniem nieprzekraczającym 20 mmHg w spoczynku.

Podwyższone płucne ciśnienie tętnicze może być objawem nadciśnienia płucnego, poważnego stanu patologicznego, w którym dochodzi do wzrostu oporu naczyniowego w krążeniu płucnym. Nadciśnienie płucne klasyfikuje się według etiologii na pięć grup: tętnicze nadciśnienie płucne, nadciśnienie płucne spowodowane chorobą lewego serca, nadciśnienie płucne związane z chorobami płuc i/lub hipoksją, przewlekłe zakrzepowo-zatorowe nadciśnienie płucne oraz nadciśnienie płucne o niejasnym lub wieloczynnikowym mechanizmie.

Diagnostyka płucnego ciśnienia tętniczego obejmuje badania nieinwazyjne (echokardiografia) oraz inwazyjne (cewnikowanie prawego serca), które jest złotym standardem diagnostycznym. Leczenie nadciśnienia płucnego zależy od jego etiologii i może obejmować terapię przyczynową, leki rozszerzające naczynia płucne (prostanoidy, antagoniści receptora endoteliny, inhibitory fosfodiesterazy typu 5, stymulatory cyklazy guanylowej), leki przeciwzakrzepowe oraz, w wybranych przypadkach, przeszczepienie płuc.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl