szerokokątna fotografia dna oka

Szerokokątna fotografia dna oka (wide-field fundus photography) to zaawansowana technika diagnostyczna w okulistyce, umożliwiająca uzyskanie obrazu obejmującego znacznie większy obszar siatkówki niż tradycyjne metody. Podczas gdy konwencjonalne metody obrazowania dna oka obejmują około 30-50 stopni pola widzenia, technologia szerokokątna pozwala na rejestrację obrazu obejmującego nawet 200 stopni, co stanowi około 80% powierzchni siatkówki.

Ta metoda diagnostyczna ma szczególne znaczenie w rozpoznawaniu i monitorowaniu chorób siatkówki obwodowej, w tym retinopatii cukrzycowej, zakrzepów naczyń siatkówki, zwyrodnienia plamki żółtej czy zmian nowotworowych. Umożliwia ona dokładną ocenę stanu naczyń krwionośnych siatkówki, wykrywanie obszarów niedokrwienia oraz monitorowanie progresji zmian chorobowych.

Szerokokątna fotografia dna oka może być wykonywana z użyciem różnych technik, w tym fotografii kolorowej, angiografii fluoresceinowej czy obrazowania w podczerwieni. Nowoczesne systemy często nie wymagają rozszerzenia źrenicy, co zwiększa komfort pacjenta podczas badania. Metoda ta stała się nieodzownym narzędziem we wczesnej diagnostyce chorób siatkówki, umożliwiającym wykrycie zmian chorobowych, zanim wpłyną one na ostrość widzenia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl