Borez
Borez to preparat weterynaryjny stosowany w lecznictwie zwierząt gospodarskich, głównie bydła i owiec, przeciwko pasożytom wewnętrznym. Zawiera substancję czynną albendazol, należącą do grupy benzimidazoli, które wykazują szerokie spektrum działania przeciwpasożytniczego.
Mechanizm działania Borezu polega na hamowaniu procesów metabolicznych pasożytów poprzez blokowanie pobierania glukozy i syntezy ATP. Skutecznie eliminuje nicienie żołądkowo-jelitowe, płucne oraz tasiemce. Jest również skuteczny w zwalczaniu postaci larwalnych pasożytów i jaj.
Preparat jest zazwyczaj dostępny w formie zawiesiny doustnej, co ułatwia jego podawanie zwierzętom. Po zastosowaniu leku należy przestrzegać okresu karencji dla mleka i mięsa, zgodnie z zaleceniami producenta. W praktyce klinicznej Borez jest ceniony za wysoką skuteczność i stosunkowo niską toksyczność dla zwierząt gospodarskich.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Borez 2,5 mg
Bisoprolol fumaran w dawce 2,5 mg (preparat Borez) stosowany u pacjentów z chorobą wieńcową nie wykazuje istotnego negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co potwierdzają dane z badań klinicznych. Niemniej jednak, ze względu na indywidualną zmienność reakcji na lek, lekarze powinni monitorować pacjentów pod kątem ewentualnych zaburzeń psychomotorycznych, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, przy zmianie preparatu lub w przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu, które mogą nasilać działania niepożądane i wpływać na sprawność psychomotoryczną.
bezpieczeństwo farmakoterapii, biodostępność preparatu, bisoprolol fumaran, Borez, choroba wieńcowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działania niepożądane, indywidualna zmienność reakcji, modyfikacja dawkowania, początkowy okres leczenia, spożywanie alkoholu, zaburzenia psychomotoryczne, zmiana preparatu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Borez 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne fumaranu bisoprololu, substancji czynnej leku Borez (dostępnego w dawkach 5 mg i 10 mg), wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Analizy obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego, które nie wskazały na istotne zagrożenia dla populacji ludzkiej. Wyniki potwierdzają, że bisoprolol, jako beta-adrenolityk, nie wykazuje działania teratogennego, co oznacza brak indukcji wad strukturalnych u płodów, nawet przy stosowaniu wysokich dawek.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Borez 5 mg
Lek Borez (bisoprolol fumaran) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazań klinicznych. W leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej dawka początkowa wynosi 5 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do standardowej dawki 10 mg/dobę, a maksymalna dawka nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. W terapii stabilnej przewlekłej niewydolności serca leczenie rozpoczyna się od 1,25 mg/dobę, stopniowo zwiększając dawkę co tydzień lub co 4 tygodnie do dawki podtrzymującej 10 mg/dobę. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie pacjenta ze względu na ryzyko przemijającego nasilenia niewydolności serca, niedociśnienia lub bradykardii. Dawkowanie u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zwykle nie wymaga korekty, natomiast u osób z ciężkimi zaburzeniami (klirens kreatyniny < 20 ml/min) dawka nie powinna przekraczać 10 mg/dobę. U pacjentów dializowanych brak jest wystarczających danych klinicznych do modyfikacji dawkowania.
antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, bisoprolol, bisoprolol fumaran, Borez, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, dializa, dławica piersiowa, działanie niepożądane, farmakokinetyka bisoprololu, glikozyd nasercowy, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, ostra niewydolność, przewlekła niewydolność serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Borez 10 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu (lek Borez) prowadzi do wielonarządowych objawów wynikających z blokady receptorów beta-adrenergicznych, ze szczególnym ryzykiem u pacjentów z niewydolnością serca. Typowe manifestacje kliniczne to bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca, hipoglikemia oraz blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia. Bradykardia i niedociśnienie mogą prowadzić do wstrząsu, a blok AV do zatrzymania krążenia. Hipoglikemia wynika z zahamowania mechanizmów kompensacyjnych, a skurcz oskrzeli jest szczególnie niebezpieczny u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Warto podkreślić, że dializa jest nieskuteczna w eliminacji bisoprololu.
aminofilina, atropina, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaranu, blok przedsionkowo-komorowy, Borez, bradykardia, całkowity blok przewodzenia, dysfagia, glukagon, glukoza dożylna, hipoglikemia, izoprenalina, kurczliwość mięśnia sercowego, lek beta-adrenolityczny, lek inotropowy, lek moczopędny, lek obkurczający naczynia, lek rozszerzający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, płynoterapia dożylna, receptor beta-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, stymulator serca, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zatrzymanie krążenia