stężenie bisoprololu
Stężenie bisoprololu odnosi się do poziomu tego leku beta-adrenolitycznego we krwi pacjenta. Bisoprolol to selektywny antagonista receptorów β1-adrenergicznych, stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca oraz niewydolności serca.
Monitorowanie stężenia bisoprololu we krwi nie jest rutynowo wykonywane w praktyce klinicznej, w przeciwieństwie do niektórych innych leków kardiologicznych. Terapia jest zwykle prowadzona poprzez dostosowywanie dawki w oparciu o odpowiedź kliniczną (wartości ciśnienia tętniczego, częstość akcji serca) oraz występowanie działań niepożądanych.
Bisoprolol charakteryzuje się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym (około 90%) i długim okresem półtrwania (10-12 godzin), co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Stężenie terapeutyczne bisoprololu osiągane jest zwykle po 3-4 godzinach od podania doustnego. Lek jest metabolizowany głównie w wątrobie, a jego metabolity są wydalane przez nerki, co należy uwzględnić przy dostosowywaniu dawki u pacjentów z niewydolnością tych narządów.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Produkt leczniczy Prestilol zawiera bisoprolol (5 mg, odpowiadający 4,24 mg bisoprololu) oraz peryndopryl z argininą (5 mg, odpowiadający 3,395 mg peryndoprylu). Bisoprolol charakteryzuje się wysoką dostępnością biologiczną (~90%) i niemal całkowitym wchłanianiem (>90%), z objętością dystrybucji 3,5 l/kg i wiązaniem z białkami osocza na poziomie 30%. Metabolizm bisoprololu odbywa się w 50% w wątrobie do nieaktywnych metabolitów, a pozostałe 50% jest wydalane przez nerki w formie niezmienionej. Klirens całkowity wynosi około 15 l/h, a okres półtrwania 10-12 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (klasa III wg NYHA) obserwuje się zwiększone stężenia bisoprololu (maks. 64±21 ng/ml) i wydłużony okres półtrwania do 17±5 godzin, co wymaga uwagi klinicznej.
biotransformacja, bisoprolol fumaran, dostępność biologiczna, efekt pierwszego przejścia, enzym konwertujący angiotensynę, klirens całkowity, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, marskość wątroby, metabolit nieczynny, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, peryndopryl arginina, peryndoprylat, prolek, przewlekła niewydolność serca, stan stacjonarny, stężenie bisoprololu, wiązanie z białkami osocza -
Leksykon leków
Borez zawiera fumaran bisoprololu w dawkach 5 mg i 10 mg, odpowiadających 4,24 mg i 8,49 mg bisoprololu. Po podaniu doustnym bisoprolol charakteryzuje się wysoką biodostępnością na poziomie 90%, co zapewnia stabilne i przewidywalne stężenia terapeutyczne. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 30%, a objętość dystrybucji to 3,5 l/kg masy ciała, co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek. Całkowity klirens wynosi około 15 l/h, a okres półtrwania 10-12 godzin, umożliwiając dawkowanie raz na dobę. Eliminacja odbywa się równomiernie przez metabolizm wątrobowy (50%) i wydalanie nerkowe (50%) w postaci niezmienionej, co eliminuje konieczność modyfikacji dawki u pacjentów z izolowanymi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Kinetyka bisoprololu jest liniowa i niezależna od wieku pacjenta.
beta-adrenolityk, biodostępność leku, Borez, całkowity klirens, farmakokinetyka bisoprololu, fumaran bisoprololu, kinetyka bisoprololu, klasyfikacja NYHA, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przewlekła niewydolność serca, przewód pokarmowy, stabilna przewlekła niewydolność serca, stężenie bisoprololu, stężenie leku w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności wątroby -
Leksykon leków
Bisoprolol fumaran, substancja czynna Bisoratio 2,5 mg, wykazuje wysoką biodostępność około 90% po podaniu doustnym oraz umiarkowane wiązanie z białkami osocza na poziomie 30%, co umożliwia efektywną penetrację do tkanek. Objętość dystrybucji wynosi około 3,5 l/kg, a klirens całkowity około 15 l/h. Lek jest eliminowany równomiernie przez metabolizm wątrobowy (50%) do nieaktywnych metabolitów oraz przez wydalanie nerkowe w postaci niezmienionej (50%). Okres półtrwania u zdrowych ochotników wynosi 10-12 godzin, co pozwala na dawkowanie raz na dobę. Farmakokinetyka bisoprololu jest liniowa i nie wymaga modyfikacji dawkowania u osób starszych ani u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, choć brak jest szczegółowych danych u chorych ze stabilną przewlekłą niewydolnością serca z tymi współistniejącymi schorzeniami.
białka osocza, biodostępność, bisoprolol fumaran, dystrybucja bisoprololu, eliminacja bisoprololu, eliminacja nerkowa, farmakokinetyka liniowa, klasyfikacja NYHA, klirens całkowity, maksymalne stężenie leku, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przewlekła niewydolność serca, stan stacjonarny, stężenie bisoprololu, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Bisoprolol fumaran, składnik preparatu Sobycor dostępnego w dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg, cechuje się wysoką biodostępnością około 90% po podaniu doustnym, co zapewnia przewidywalny efekt terapeutyczny. Objętość dystrybucji wynosi 3,5 l/kg, a wiązanie z białkami osocza jest stosunkowo niskie (około 30%), co pozwala na aktywną farmakologicznie frakcję wolną. Eliminacja bisoprololu przebiega dwutorowo: 50% dawki jest metabolizowane w wątrobie do nieaktywnych metabolitów, a pozostałe 50% wydalane jest przez nerki w formie niezmienionej. Całkowity klirens wynosi około 15 l/h, a okres półtrwania u osób zdrowych mieści się w zakresie 10-12 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Kinetyka bisoprololu jest liniowa i niezależna od wieku pacjenta, co ułatwia dostosowanie dawki.
białko osocza, biodostępność bisoprololu, bisoprolol fumaran, dualny mechanizm eliminacji, dystrybucja tkankowa, farmakokinetyka bisoprololu, farmakokinetyka liniowa, klasyfikacja NYHA, klirens całkowity, metabolit nieaktywny farmakologicznie, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przewlekła niewydolność serca, Sobycor, stan stacjonarny, stężenie bisoprololu, stężenie w surowicy, zaburzenie czynności wątroby