Właściwości farmakokinetyczne leku Prestilol

Produkt leczniczy Prestilol zawiera dwie substancje czynne: bisoprololu fumaran (5 mg, co odpowiada 4,24 mg bisoprololu) oraz peryndopryl z argininą (5 mg, co odpowiada 3,395 mg peryndoprylu). Szybkość i stopień wchłaniania obu składników w preparacie Prestilol nie różnią się znacząco od parametrów farmakokinetycznych obserwowanych podczas stosowania tych substancji w monoterapii.¹

Farmakokinetyka bisoprololu

Wchłanianie bisoprololu

Bisoprolol charakteryzuje się niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego (powyżej 90%). Ze względu na niewielki efekt pierwszego przejścia przez wątrobę, wynoszący około 10%, dostępność biologiczna bisoprololu po podaniu doustnym osiąga wartość około 90%.²

Dystrybucja bisoprololu

Objętość dystrybucji bisoprololu wynosi 3,5 l/kg masy ciała. Lek wiąże się z białkami osocza w około 30%.³

Metabolizm i eliminacja bisoprololu

Bisoprolol jest eliminowany z organizmu dwoma drogami:

• 50% dawki ulega metabolizmowi w wątrobie do nieczynnych metabolitów, które następnie są wydalane przez nerki
• Pozostałe 50% jest wydalane przez nerki w postaci niezmienionej

Klirens całkowity bisoprololu wynosi około 15 l/h. Okres półtrwania w osoczu osiąga wartość 10-12 godzin, co zapewnia 24-godzinne działanie terapeutyczne po przyjęciu dawki raz na dobę.⁴

Farmakokinetyka bisoprololu w szczególnych grupach pacjentów

Kinetyka bisoprololu wykazuje charakter liniowy i nie jest zależna od wieku pacjentów. Ze względu na fakt, że wydalanie zachodzi w równym stopniu przez wątrobę i nerki, nie ma konieczności modyfikowania dawkowania u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby lub niewydolnością nerek.⁵

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (klasa III wg NYHA) obserwuje się:

• Zwiększone stężenia bisoprololu w osoczu
• Wydłużony okres półtrwania w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami

W tej grupie pacjentów maksymalne stężenie bisoprololu w osoczu w stanie stacjonarnym po podaniu dawki dobowej 10 mg wynosi 64±21 ng/ml, a okres półtrwania osiąga 17±5 godzin.⁶

Farmakokinetyka peryndoprylu

Wchłanianie peryndoprylu

Peryndopryl po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim wchłanianiem, osiągając maksymalne stężenie w ciągu zaledwie 1 godziny od przyjęcia. Okres półtrwania peryndoprylu w osoczu wynosi 1 godzinę.⁷

Dystrybucja peryndoprylu

Objętość dystrybucji peryndoprylatu (aktywnego metabolitu) wynosi około 0,2 l/kg masy ciała dla niezwiązanej frakcji. Wiązanie peryndoprylatu z białkami osocza wynosi 20% i zachodzi głównie z enzymem konwertującym angiotensynę. Stopień wiązania jest zależny od stężenia.⁸

Metabolizm peryndoprylu

Peryndopryl jest prolekiem, co oznacza, że wymaga biotransformacji do aktywnej formy. 27% podanej dawki peryndoprylu znajdującej się w krążeniu stanowi czynny metabolit – peryndoprylat. Oprócz aktywnego peryndoprylatu, w organizmie powstaje jeszcze 5 innych metabolitów, wszystkie pozbawione aktywności farmakologicznej.⁹

Peryndoprylat osiąga maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 3-4 godzin po podaniu. Pokarm zmniejsza przemianę peryndoprylu do peryndoprylatu, a tym samym obniża jego dostępność biologiczną. Z tego powodu zaleca się, aby peryndopryl z argininą był stosowany doustnie w pojedynczej dawce dobowej, przyjmowanej rano przed posiłkiem.¹⁰

Eliminacja peryndoprylu

Peryndoprylat jest wydalany głównie z moczem. Okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wolnej frakcji peryndoprylatu wynosi około 17 godzin, co sprawia, że stan stacjonarny jest osiągany w ciągu 4 dni regularnego stosowania.¹¹

Liniowość peryndoprylu

Wykazano zależność liniową między zastosowaną dawką peryndoprylu a jego stężeniem w osoczu.¹²

Farmakokinetyka peryndoprylu w szczególnych grupach pacjentów

Eliminacja peryndoprylatu zachodzi wolniej u następujących grup pacjentów:

• Osoby w podeszłym wieku
• Pacjenci z niewydolnością serca
• Pacjenci z niewydolnością nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie należy dostosować do stopnia niewydolności, określanego za pomocą klirensu kreatyniny. Peryndoprylat jest usuwany podczas dializy z klirensem wynoszącym 70 ml/min.¹³

U pacjentów z marskością wątroby obserwuje się zmiany we właściwościach farmakokinetycznych peryndoprylu:

• Klirens wątrobowy cząsteczki macierzystej jest zmniejszony o połowę
• Ilość czynnego peryndoprylatu nie jest zmniejszona

Z tego względu dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby nie jest konieczne.¹⁴