mezotelioma nabłonkowata

Mezotelioma nabłonkowata (międzybłoniak nabłonkotwórczy) to złośliwy nowotwór wywodzący się z komórek mezotelium, najczęściej zlokalizowany w opłucnej (80-90% przypadków), rzadziej w otrzewnej, osierdziu lub osłonce jądra. Jest to najczęstszy podtyp histologiczny międzybłoniaka złośliwego, stanowiący około 50-70% wszystkich przypadków.

Etiologia mezoteliomy jest silnie związana z ekspozycją na azbest, z okresem latencji wynoszącym 20-40 lat od ekspozycji do rozwoju nowotworu. Charakterystyczne cechy histopatologiczne tego podtypu obejmują komórki nabłonkowe tworzące struktury brodawkowate, cewkowe lub lite, z umiarkowaną atypią komórkową i aktywnością mitotyczną.

Diagnostyka mezoteliomy nabłonkowatej opiera się na badaniach obrazowych (TK, MRI), badaniu płynu wysiękowego oraz biopsji z oceną immunohistochemiczną. W diagnostyce różnicowej kluczowe jest odróżnienie od przerzutów gruczolakoraka, co wymaga zastosowania panelu przeciwciał (kalretynina, WT-1, CK5/6 jako markery pozytywne dla międzybłoniaka).

Rokowanie w mezoteliomie nabłonkowatej, choć poważne, jest nieco lepsze niż w innych podtypach histologicznych międzybłoniaka (mięsakowym i mieszanym). Mediana przeżycia wynosi około 12-27 miesięcy. Leczenie obejmuje wielomodałowe podejście: chirurgię (w wybranych przypadkach), chemioterapię (standardowo schematy oparte na cisplatynie z pemetreksedem) oraz radioterapię, a w ostatnich latach również immunoterapię.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl