Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

W badaniach klinicznych przeprowadzonych u zdrowych ochotników nie zaobserwowano interakcji między bisoprololem i peryndoprylem. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące potencjalnych interakcji produktu Prestilol (zawierającego 5 mg bisoprololu fumaranu oraz 5 mg peryndoprylu z argininą) z innymi lekami oraz substancjami, bazując na danych znanych dla poszczególnych substancji czynnych.¹

Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego

Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE (w tym peryndoprylu zawartego w produkcie Prestilol) z produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan jest przeciwwskazane ze względu na znacznie zwiększone ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego. Po zakończeniu terapii peryndoprylem należy odczekać minimum 36 godzin przed rozpoczęciem podawania produktu zawierającego sakubitryl i walsartan. Podobnie, po zaprzestaniu leczenia produktem zawierającym sakubitryl i walsartan, należy zachować odstęp minimum 36 godzin przed rozpoczęciem podawania peryndoprylu.²

Leki wywołujące hiperkaliemię

Chociaż stężenie potasu w surowicy krwi zwykle utrzymuje się w granicach normy podczas leczenia produktem Prestilol, u niektórych pacjentów może wystąpić hiperkaliemia. Leki i grupy terapeutyczne mogące zwiększać ryzyko wystąpienia hiperkaliemii to:

• aliskiren
• sole potasu
• leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, triamteren, amiloryd)
• inhibitory ACE
• antagoniści receptora angiotensyny II
• niesteroidowe leki przeciwzapalne
• heparyny
• leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus)
• trimetoprim oraz kotrimoksazol (produkt złożony zawierający trimetoprim i sulfametoksazol)

Skojarzone stosowanie produktu Prestilol z powyższymi lekami zwiększa ryzyko hiperkaliemii, dlatego nie jest zalecane. Jeżeli jednak jednoczesne stosowanie jest wskazane klinicznie, leki te należy podawać z zachowaniem szczególnej ostrożności i często kontrolować stężenie potasu w surowicy krwi.³

Interakcje przeciwwskazane

Aliskiren

U pacjentów z cukrzycą lub z zaburzeniami czynności nerek jednoczesne stosowanie produktu Prestilol z aliskirenem jest przeciwwskazane. Taka terapia wiąże się ze zwiększonym ryzykiem hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz wzrostem chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.⁴

Pozaustrojowe metody leczenia

Stosowanie pozaustrojowych metod leczenia powodujących kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym jest przeciwwskazane ze względu na podwyższone ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Dotyczy to:

• dializy lub hemofiltracji z użyciem niektórych błon o dużej przepuszczalności (np. błon poliakrylonitrylowych)
• aferezy lipoprotein o małej gęstości z użyciem siarczanu dekstranu

Jeżeli takie leczenie jest konieczne, należy rozważyć użycie błon dializacyjnych innego typu lub zastosować lek przeciwnadciśnieniowy z innej grupy terapeutycznej.⁵

Interakcje niezalecane

Interakcje związane z bisoprololem

Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna): Jednoczesne stosowanie może nasilać niewydolność serca poprzez zmniejszenie ośrodkowego napięcia współczulnego, co prowadzi do zwolnienia akcji serca, zmniejszenia pojemności minutowej serca oraz rozszerzenia naczyń krwionośnych. Nagłe odstawienie tych leków, szczególnie przed zaprzestaniem przyjmowania beta-adrenolityków, może zwiększyć ryzyko wystąpienia nadciśnienia z odbicia.⁶

Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon): Jednoczesne stosowanie może nasilać wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz zwiększać ujemne działanie inotropowe.⁷

Antagoniści kanału wapniowego typu werapamilu i diltiazemu: Jednoczesne stosowanie może wywoływać ujemny wpływ na kurczliwość i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Szczególnie dożylne podanie werapamilu u pacjentów leczonych beta-adrenolitykami może prowadzić do znacznego niedociśnienia tętniczego i bloku przedsionkowo-komorowego.⁸

Interakcje związane z peryndoprylem

Aliskiren: U pacjentów innych niż osoby z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek, jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.⁹

Antagoniści receptora angiotensyny II: Jednoczesne leczenie inhibitorem ACE i antagonistą receptora angiotensyny II powoduje podwójną blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), co wiąże się z większą częstością występowania działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek). U pacjentów z jawną miażdżycą, niewydolnością serca lub cukrzycą z powikłaniami narządowymi, podwójna blokada wiąże się ze zwiększonym ryzykiem powyższych powikłań. Takie leczenie skojarzone powinno być ograniczone do indywidualnie określonych przypadków, ze ścisłą obserwacją czynności nerek, stężeń potasu i ciśnienia tętniczego.¹⁰

Estramustyna: Jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy.¹¹

Leki moczopędne oszczędzające potas (triamteren, amiloryd) i sole potasu: Jednoczesne stosowanie może prowadzić do hiperkaliemii (potencjalnie zakończonej zgonem), szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, z powodu addytywnego działania hiperkaliemicznego. Jeśli jednoczesne stosowanie tych produktów jest wskazane, należy je stosować z dużą ostrożnością i regularnie kontrolować stężenie potasu w surowicy.¹²

Lit: Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z litem może prowadzić do przemijającego zwiększenia stężenia litu w surowicy i związanej z tym toksyczności. Nie zaleca się łączenia peryndoprylu z litem, ale jeśli takie połączenie jest konieczne, należy dokładnie kontrolować stężenie litu w surowicy.¹³

Interakcje wymagające szczególnej ostrożności

Interakcje związane z bisoprololem i peryndoprylem

Leki przeciwcukrzycowe (insulina, doustne leki hipoglikemizujące): Badania epidemiologiczne wykazały, że równoczesne stosowanie inhibitorów ACE z lekami przeciwcukrzycowymi może powodować nasilenie efektu hipoglikemizującego, szczególnie w pierwszych tygodniach terapii skojarzonej i u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Jednoczesne podawanie bisoprololu z insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi również może nasilać ich działanie hipoglikemizujące. Dodatkowo blokada receptorów beta-adrenergicznych może maskować objawy hipoglikemii.¹⁴

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy w dawkach ≥3 g/dobę: Jednoczesne stosowanie produktu Prestilol z NLPZ może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe obu składników produktu. Ponadto może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek (w tym rozwoju ostrej niewydolności nerek) oraz powodować wzrost stężenia potasu w surowicy, szczególnie u pacjentów z wcześniej istniejącą upośledzoną funkcją nerek. Terapia skojarzona powinna być stosowana ostrożnie, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Pacjentów należy odpowiednio nawodnić, a także rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz okresowo w trakcie terapii.¹⁵

Leki przeciwnadciśnieniowe i rozszerzające naczynia krwionośne: Jednoczesne stosowanie z lekami rozszerzającymi naczynia (takimi jak glicerolu triazotan, inne azotany lub inne leki rozszerzające naczynia) oraz z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi może zwiększać ryzyko wystąpienia niedociśnienia. Należy również zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, barbituranami czy pochodnymi fenotiazyny, które mogą nasilać działanie hipotensyjne.¹⁶

Leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, znieczulające: Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z lekami znieczulającymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz lekami przeciwpsychotycznymi może prowadzić do nasilonego obniżenia ciśnienia tętniczego. Stosowanie bisoprololu z lekami znieczulającymi może powodować odruchową tachykardię i zwiększać ryzyko niedociśnienia.¹⁷

Leki sympatykomimetyczne: Beta-sympatykomimetyki (izoprenalina, dobutamina) stosowane równocześnie z bisoprololem mogą prowadzić do osłabienia działania obu leków. Stosowanie bisoprololu z lekami sympatykomimetycznymi, które pobudzają zarówno receptory alfa-, jak i beta-adrenergiczne (np. noradrenalina, adrenalina), może ujawnić ich działanie zwężające naczynia, co może prowadzić do zwiększenia ciśnienia tętniczego i nasilenia chromania przestankowego. Takie interakcje są szczególnie prawdopodobne w przypadku nieselektywnych beta-adrenolityków. Sympatykomimetyki mogą również osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE.¹⁸

Dodatkowe interakcje związane z bisoprololem

Antagoniści kanału wapniowego typu dihydropirydyny (amlodypina, felodypina): Jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego. U pacjentów z niewydolnością serca nie można wykluczyć dodatkowego ryzyka dalszego pogorszenia czynności skurczowej komór.¹⁹

Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron): Możliwe jest nasilenie wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.²⁰

Leki parasympatykomimetyczne: Jednoczesne stosowanie może wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz zwiększać ryzyko wystąpienia bradykardii.²¹

Beta-adrenolityki stosowane miejscowo (np. krople do oczu w leczeniu jaskry): Mogą nasilać ogólnoustrojowe działanie bisoprololu.²²

Glikozydy naparstnicy: Jednoczesne stosowanie prowadzi do zmniejszenia częstości akcji serca i wydłużenia czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego.²³

Dodatkowe interakcje związane z peryndoprylem

Baklofen: Nasila działanie przeciwnadciśnieniowe peryndoprylu. Konieczne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego i w razie potrzeby dostosowanie dawki leku przeciwnadciśnieniowego.²⁴

Leki moczopędne nieoszczędzające potasu: Pacjenci leczeni lekami moczopędnymi, szczególnie z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej, mogą doświadczyć nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego po rozpoczęciu terapii inhibitorem ACE. Aby zmniejszyć ryzyko działania hipotensyjnego, zaleca się:

• przerwanie leczenia lekiem moczopędnym
• zwiększenie objętości płynów lub podaży soli przed rozpoczęciem terapii peryndoprylem
• rozpoczęcie leczenia małymi, stopniowo zwiększanymi dawkami peryndoprylu

W przypadku pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, jeśli wcześniejsza terapia lekiem moczopędnym mogła spowodować zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem ACE należy albo przerwać stosowanie leku moczopędnego, albo rozpocząć terapię inhibitorem ACE od małej dawki.

W leczeniu zastoinowej niewydolności serca terapię inhibitorem ACE należy rozpocząć od bardzo małej dawki, po ewentualnym zmniejszeniu dawki leku moczopędnego nieoszczędzającego potasu. We wszystkich przypadkach w pierwszych tygodniach leczenia inhibitorem ACE należy monitorować czynność nerek (stężenie kreatyniny).²⁵

Leki moczopędne oszczędzające potas (eplerenon, spironolakton): U pacjentów z niewydolnością serca od II do IV klasy (wg NYHA), z frakcją wyrzutową lewej komory <40% oraz wcześniej leczonych inhibitorami ACE i diuretykami pętlowymi, jednoczesne stosowanie eplerenonu lub spironolaktonu w dawkach od 12,5 mg do 50 mg na dobę z małymi dawkami inhibitorów ACE wiąże się z ryzykiem hiperkaliemii, potencjalnie śmiertelnej. Przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego należy sprawdzić, czy u pacjenta nie występuje hiperkaliemia i zaburzenia czynności nerek.²⁶

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas leczenia produktem Prestilol może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego oraz zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Alkohol może wpływać na farmakokinetykę i farmakodynamikę obu składników aktywnych produktu. Szczególnie niebezpieczne mogą być następujące interakcje z alkoholem:

• Zwiększone ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza przy pierwszej dawce produktu
• Nasilenie działania uspokajającego i sedatywnego, z pogorszeniem koncentracji i refleksu
• Zwiększone ryzyko hipoglikemii (alkohol hamuje glukoneogenezę, co może nasilać działanie hipoglikemizujące bisoprololu)
• Zwiększone ryzyko toksycznego działania na wątrobę, szczególnie przy przewlekłym spożywaniu alkoholu
• Możliwe osłabienie skuteczności terapii przeciwnadciśnieniowej

Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia produktem Prestilol lub znaczne ograniczenie jego spożycia. Pacjentów należy wyraźnie poinformować o ryzyku związanym z jednoczesnym spożywaniem alkoholu podczas terapii.

Tabela interakcji