zaburzenie budowy serca
Zaburzenie budowy serca to termin obejmujący szeroki zakres nieprawidłowości w strukturze anatomicznej mięśnia sercowego, zastawek, przegród lub naczyń krwionośnych związanych z sercem. Mogą one występować jako wady wrodzone lub nabyte, wpływając na funkcjonowanie układu krążenia.
Wrodzone zaburzenia budowy serca, zwane wadami wrodzonymi serca, powstają w okresie życia płodowego i są obecne od urodzenia. Należą do nich m.in. ubytek przegrody międzyprzedsionkowej (ASD), ubytek przegrody międzykomorowej (VSD), tetralogia Fallota, przełożenie wielkich pni tętniczych czy zespół hipoplazji lewego serca. Częstość występowania wrodzonych wad serca szacuje się na 8-10 przypadków na 1000 żywych urodzeń.
Nabyte zaburzenia budowy serca mogą rozwinąć się w wyniku chorób, takich jak choroba niedokrwienna serca, kardiomiopatia, wady zastawkowe czy infekcyjne zapalenie wsierdzia. Mogą one prowadzić do przebudowy (remodelingu) serca, przerostów ścian komór lub przedsionków, rozstrzeni jam serca czy zmian w aparacie zastawkowym.
Diagnostyka zaburzeń budowy serca opiera się na badaniach obrazowych, takich jak echokardiografia, rezonans magnetyczny serca, tomografia komputerowa oraz badania czynnościowe. Leczenie zależy od rodzaju i nasilenia wady, wieku pacjenta oraz objawów klinicznych i może obejmować postępowanie zachowawcze, interwencje przezskórne lub leczenie operacyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dicloberl 100 mg 100 mg
Diklofenak sodowy, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) hamujący syntezę prostaglandyn, niesie istotne ryzyko teratogenne i toksyczne w kontekście ciąży. Stosowanie diklofenaku w I i II trymestrze wiąże się z podwyższonym ryzykiem poronienia oraz wad wrodzonych, zwłaszcza wad serca i wytrzewienia, z ryzykiem wzrastającym do około 1,5% w porównaniu do wartości poniżej 1% w populacji ogólnej. Po 20. tygodniu ciąży istnieje ryzyko małowodzia oraz zwężenia przewodu tętniczego, co wymaga monitorowania płodu podczas dłuższej terapii. Diklofenak jest przeciwwskazany w III trymestrze ze względu na ryzyko toksycznego działania na płuca i serce płodu (przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne), zaburzenia czynności nerek, a także działania niepożądane u matki, takie jak wydłużenie czasu krwawienia i hamowanie czynności skurczowej macicy, co może prowadzić do opóźnienia porodu.
diagnostyka niepłodności, diklofenak sodowy, działanie antyagregacyjne, hamowanie czynności skurczowej macicy, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, organogeneza, poronienie, śmiertelność embrionu, wada wrodzona, wydłużenie czasu krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie budowy serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek płodu, zagnieżdżenie jaja płodowego, zamknięcie przewodu tętniczego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ketesse 25 mg
Dekskeoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży oraz podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak poronienia, zaburzenia budowy serca i wytrzewienie u płodu. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy prostaglandyn, co może negatywnie wpływać na rozwój zarodka i przebieg ciąży. Epidemiologiczne dane wskazują na wzrost ryzyka wad sercowo-naczyniowych z mniej niż 1% do około 1,5% przy ekspozycji na NLPZ we wczesnej ciąży, ze wzrostem ryzyka zależnym od dawki i czasu terapii. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają zwiększoną śmiertelność zarodka oraz występowanie wad rozwojowych przy stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy.
badanie farmakoepidemiologiczne, deksketoprofen, drugi trymestr ciąży, inhibitor syntezy prostaglandyn, laktacja, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, poronienie, śmiertelność zarodka, synteza prostaglandyn, terapia przeciwbólowa, trzeci trymestr ciąży, wytrzewienie, zaburzenie budowy serca, zaburzenie budowy układu sercowo-naczyniowego, zagnieżdżenie jaja płodowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vocaflam 8,75 mg
Flurbiprofen w dawce 8,75 mg (preparat Vocaflam) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią ze względu na mechanizm działania jako inhibitor syntezy prostaglandyn. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży stosowanie flurbiprofenu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronienia oraz wad rozwojowych serca i wytrzewienia u płodu, z bezwzględnym wzrostem ryzyka wad sercowo-naczyniowych z poziomu <1% do około 1,5%. Po 20. tygodniu ciąży lek może powodować małowodzie (zaburzenia czynności nerek płodu) oraz zwężenie przewodu tętniczego, które są odwracalne po zaprzestaniu terapii. Wskazane jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i jak najkrótszego czasu leczenia, a także monitorowanie przedporodowe w przypadku ekspozycji na lek po 20. tygodniu ciąży. Flurbiprofen jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ oddechowy i sercowo-naczyniowy płodu, w tym przedwczesnego zwężenia lub zamknięcia przewodu tętniczego, nadciśnienia płucnego oraz zaburzeń czynności nerek, a także ryzyko wydłużenia czasu krwawienia i hamowania czynności skurczowej macicy u matki.
działanie antyagregacyjne, flurbiprofen, hamowanie czynności skurczowej macicy, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, monitorowanie przedporodowe, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owulacja, poronienie, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, toksyczne działanie na układ oddechowy, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wydłużenie czasu krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie budowy serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek płodu, zwężenie przewodu tętniczego