pojemność dyfuzyjna płuc dla tlenku węgla
Pojemność dyfuzyjna płuc dla tlenku węgla (DLCO) to klinicznie istotny parametr oddechowy oceniający zdolność płuc do transferu gazów między pęcherzykami płucnymi a krwią w naczyniach włosowatych. Badanie DLCO wykorzystuje tlenek węgla jako gaz wskaźnikowy ze względu na jego wysokie powinowactwo do hemoglobiny, około 210 razy większe niż tlenu.
Wartość DLCO zależy od wielu czynników, w tym od powierzchni wymiany gazowej płuc, grubości bariery pęcherzykowo-włośniczkowej, objętości krwi w naczyniach włosowatych płucnych oraz zdolności hemoglobiny do wiązania gazów. Prawidłowe wartości są zależne od wieku, płci, wzrostu oraz poziomu hemoglobiny pacjenta.
Obniżenie DLCO występuje w chorobach restrykcyjnych płuc, rozedmie, włóknieniu płuc, chorobach naczyń płucnych oraz w niedokrwistości. Zwiększone wartości DLCO można zaobserwować w krwawieniu płucnym, zastoju płucnym, czerwienicy prawdziwej czy podczas wysiłku fizycznego. Badanie DLCO jest szczególnie przydatne w diagnostyce różnicowej chorób śródmiąższowych płuc oraz monitorowaniu postępu chorób układu oddechowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pirfenidon Medical Valley 801 mg
Pirfenidon, lek immunosupresyjny o kodzie ATC L04AX05, wykazuje działanie antyfibrotyczne i przeciwzapalne, co potwierdzają badania in vitro oraz modele zwierzęce włóknienia płuc. Mechanizm działania obejmuje hamowanie proliferacji fibroblastów, redukcję produkcji białek i cytokin związanych z włóknieniem oraz ograniczenie biosyntezy macierzy zewnątrzkomórkowej indukowanej przez TGF-β i PDGF. W badaniach klinicznych fazy 3 (PIPF-004, PIPF-006, PIPF-016 oraz SP3) u pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc (IPF) pirfenidon w dawce 2403 mg/dobę znacząco spowalniał spadek natężonej pojemności życiowej (FVC) oraz pojemności dyfuzyjnej płuc (DLCO). W badaniu PIPF-004 odsetek pacjentów z ≥10% spadkiem FVC lub zgonem wynosił 20% w grupie leczonej pirfenidonem vs. 35% w grupie placebo, a w PIPF-016 odpowiednio 17% vs. 32% (p<0,000001). Ponadto, pirfenidon ograniczał pogorszenie dystansu w 6-minutowym teście marszu (6MWT), co potwierdzają analizy ad hoc i wyniki badania PIPF-006 (p<0,001). W analizie zbiorczej trzech badań fazy 3 wykazano redukcję całkowitej śmiertelności o 48% w ciągu pierwszych 12 miesięcy leczenia (HR 0,52; 95% CI 0,31-0,87; p=0,0107).
czynnik martwicy nowotworów alfa, fibroblast, idiopatyczne włóknienie płuc, interleukina 1 beta, lek immunosupresyjny, macierz zewnątrzkomórkowa, nadciśnienie płucne, natężona pojemność życiowa, pirfenidon, płytkopochodny czynnik wzrostu, pojemność dyfuzyjna płuc dla tlenku węgla, pojemność życiowa, test 6-minutowego marszu, transformujący czynnik wzrostu beta, włóknienie płuc - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pirfenidon Zentiva 267 mg
Pirfenidon, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX05), jest stosowany w terapii idiopatycznego włóknienia płuc (IPF). Jego mechanizm działania obejmuje właściwości przeciwzwłóknieniowe i przeciwzapalne, potwierdzone w badaniach in vitro oraz modelach zwierzęcych. Pirfenidon hamuje proliferację fibroblastów, produkcję białek i cytokin związanych z włóknieniem oraz ogranicza akumulację macierzy zewnątrzkomórkowej, zwłaszcza w odpowiedzi na TGF-β i PDGF. W badaniach klinicznych fazy 3 (PIPF-004, PIPF-006, PIPF-016, SP3) wykazano, że dawka 2403 mg/dobę pirfenidonu istotnie spowalnia spadek natężonej pojemności życiowej (FVC) oraz pojemności dyfuzyjnej płuc (DLCO) u pacjentów z IPF. W badaniu PIPF-004, po 72 tygodniach leczenia, spadek FVC o ≥10% wartości należnej wystąpił u 20% pacjentów leczonych pirfenidonem w porównaniu do 35% w grupie placebo (p=0,001). W badaniu PIPF-016, po 52 tygodniach, odsetek ten wyniósł odpowiednio 17% vs 32% (p<0,000001). Ponadto, pirfenidon zmniejszał spadek dystansu w 6-minutowym teście marszu (6MWT), co potwierdza jego korzystny wpływ na wydolność fizyczną.
badanie in vitro, badanie podwójnie ślepej próby, czynnik martwicy nowotworów alfa, działanie przeciwzapalne, działanie przeciwzwłóknieniowe, grupa kontrolna placebo, idiopatyczne włóknienie płuc, interleukina 1 beta, lek immunosupresyjny, macierz zewnątrzkomórkowa, metoda podwójnie ślepej próby, nadciśnienie płucne, natężona pojemność życiowa, pirfenidon, płytkopochodny czynnik wzrostu, pojemność dyfuzyjna płuc dla tlenku węgla, pojemność życiowa, proliferacja fibroblastów, test 6-minutowego marszu, transformujący czynnik wzrostu beta - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
Pirfenidon wykazuje wielokierunkowe działanie antyfibrotyczne i przeciwzapalne, potwierdzone w badaniach in vitro oraz na modelach zwierzęcych włóknienia płuc. Mechanizm obejmuje hamowanie proliferacji fibroblastów, redukcję produkcji białek i cytokin związanych z włóknieniem oraz ograniczenie biosyntezy i gromadzenia macierzy zewnątrzkomórkowej indukowanej przez TGF-β i PDGF. W leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) pirfenidon w dawce 2403 mg/dobę podawany trzy razy dziennie przez 52-72 tygodnie istotnie zmniejsza spadek procentowej wartości należnej natężonej pojemności życiowej (FVC) oraz poprawia wyniki testu 6-minutowego marszu (6MWT). W badaniach fazy 3 (PIPF-004, PIPF-006, PIPF-016, SP3) wykazano, że pirfenidon redukuje ryzyko spadku FVC o ≥10% lub zgonu (np. 17% vs 32% w PIPF-016) oraz zmniejsza umieralność całkowitą (HR 0,52; 95% CI 0,31-0,87) w ciągu pierwszych 12 miesięcy terapii.
badanie in vitro, cytokina prozapalna, czynnik martwicy nowotworów alfa, działanie antyfibrotyczne, działanie przeciwzapalne, idiopatyczne włóknienie płuc, interleukina 1 beta, lek immunosupresyjny, macierz zewnątrzkomórkowa, monoterapia, nadciśnienie płucne, natężona pojemność życiowa, niewydolność płuc, pirfenidon, płytkopochodny czynnik wzrostu, pojemność dyfuzyjna płuc dla tlenku węgla, pojemność życiowa, proliferacja fibroblastów, test 6-minutowego marszu, transformujący czynnik wzrostu beta, włóknienie płuc - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pirfenidon Zentiva 801 mg
Pirfenidon, lek immunosupresyjny o kodzie ATC L04AX05, wykazuje złożone działanie przeciwzwłóknieniowe i przeciwzapalne, co potwierdzają badania in vitro oraz modele zwierzęce włóknienia płuc. Mechanizm działania obejmuje hamowanie proliferacji fibroblastów, ograniczenie syntezy białek i cytokin związanych z włóknieniem oraz redukcję biosyntezy macierzy zewnątrzkomórkowej, zwłaszcza w odpowiedzi na TGF-β i PDGF. W leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) pirfenidon skutecznie zmniejsza gromadzenie komórek zapalnych i spowalnia progresję choroby, co potwierdzają cztery wieloośrodkowe, randomizowane badania fazy 3 (PIPF-004, PIPF-006, PIPF-016, SP3). Dawka stosowana w badaniach wynosiła 2403 mg/dobę, podawana trzy razy dziennie, a głównym punktem końcowym była zmiana procentowej wartości należnej FVC oraz ocena zdolności wysiłkowej w teście 6-minutowego marszu (6MWT).
badanie in vitro, choroba zapalna płuc, cytokina prozapalna, czynnik martwicy nowotworów alfa, działanie przeciwzapalne, działanie przeciwzwłóknieniowe, fibroblast, idiopatyczne włóknienie płuc, interleukina 1 beta, lek immunosupresyjny, macierz zewnątrzkomórkowa, nadciśnienie płucne, natężona pojemność życiowa, patomechanizm, pirfenidon, płytkopochodny czynnik wzrostu, pojemność dyfuzyjna płuc dla tlenku węgla, pojemność życiowa, przeszczep płuca, test 6-minutowego marszu, transformujący czynnik wzrostu beta, włóknienie wywołane bleomycyną