błotko żółciowe

Błotko żółciowe (ang. biliary sludge) to zawiesina drobnych kryształów cholesterolu, soli wapniowych bilirubinianu oraz glikoprotein błony śluzowej w żółci. Stanowi ono formę pośrednią między cieczą a kamieniami żółciowymi i jest uznawane za wczesne stadium choroby kamiczej pęcherzyka żółciowego.

Powstawanie błotka żółciowego wiąże się zazwyczaj z zastojem żółci w pęcherzyku żółciowym, który może wynikać z przedłużonego głodzenia, żywienia pozajelitowego, ciąży, szybkiej utraty masy ciała, stosowania niektórych leków (np. oktreotyd, ceftriakson) czy zabiegów chirurgicznych. W większości przypadków błotko żółciowe jest bezobjawowe i wykrywane przypadkowo podczas badań obrazowych.

Diagnostyka błotka żółciowego opiera się głównie na badaniu ultrasonograficznym jamy brzusznej, gdzie uwidacznia się jako niehomogenny, bezechowy materiał w świetle pęcherzyka żółciowego, który przemieszcza się przy zmianie pozycji ciała pacjenta. W niektórych przypadkach do potwierdzenia rozpoznania wykorzystuje się również endoskopową ultrasonografię (EUS) lub cholangiopankreatografię rezonansową (MRCP).

Postępowanie w przypadku wykrycia błotka żółciowego zależy od obrazu klinicznego. U pacjentów bezobjawowych zwykle nie wymaga ono leczenia, gdyż w około 60% przypadków ustępuje samoistnie. Jednak u części pacjentów może ono prowadzić do rozwoju objawowej kamicy żółciowej, ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego, ostrego zapalenia trzustki czy choroby zaporowej dróg żółciowych. W przypadku wystąpienia objawów lub powikłań, leczenie może obejmować cholecystektomię lub rozpuszczanie złogów kwasem ursodeoksycholowym.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl