Działania niepożądane
Sandostatin 100 mcg/ml

Oktreotyd, zawarty w leku Sandostatin w stężeniach 50 lub 100 µg/ml, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które najczęściej dotyczą układu pokarmowego (biegunka, bóle brzucha, nudności, zaparcia, gazy), układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy), wątroby i dróg żółciowych (kamica żółciowa u 15-30% pacjentów przy długotrwałym leczeniu, błotko żółciowe, zapalenie pęcherzyka) oraz zaburzeń metabolicznych (hiperglikemia, hipoglikemia, zaburzenia tolerancji glukozy). Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania, gdzie bardzo często (≥1/10) obserwuje się m.in. objawy żołądkowo-jelitowe i reakcje w miejscu podania, a często (≥1/100, <1/10) zaburzenia czynności tarczycy i osłabienie. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić objawy przypominające ostrą niedrożność jelit oraz ostre zapalenie trzustki, które ustępuje po odstawieniu leku.

Działania niepożądane leku Sandostatin

Lek Sandostatin zawierający oktreotyd (w postaci oktreotydu octanu) w stężeniu 50 lub 100 mikrogramów/ml w postaci roztworu do wstrzykiwań/do infuzji charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych. Dokładna znajomość tych działań jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania terapii u pacjentów.1

Profil bezpieczeństwa – charakterystyka działań niepożądanych

Profil bezpieczeństwa oktreotydu wskazuje, że najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą kilku głównych układów organizmu: przewodu pokarmowego, układu nerwowego, wątroby i dróg żółciowych oraz zaburzeń metabolicznych. W badaniach klinicznych najczęściej zgłaszano: biegunkę, bóle brzucha, nudności, gazy, bóle głowy, kamicę żółciową, hiperglikemię i zaparcia. Często obserwowano również zawroty głowy, ból w miejscu podania leku, błotko żółciowe, zaburzenia czynności tarczycy, luźne stolce, zaburzenia tolerancji glukozy, wymioty, osłabienie oraz hipoglikemię.2

Częstotliwość występowania działań niepożądanych

Działania niepożądane klasyfikuje się według następującej konwencji częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1 000, <1/100), rzadko (≥1/10 000, <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000). Analizując działania niepożądane należy zwrócić uwagę na ich nasilenie w obrębie poszczególnych grup częstości.3

Szczegółowe informacje o wybranych działaniach niepożądanych

Problemy z pęcherzem żółciowym

Jednym z najistotniejszych działań niepożądanych podczas długotrwałej terapii oktreotydem jest wpływ na pęcherzyk żółciowy. Analogi somatostatyny hamują kurczliwość pęcherzyka żółciowego i zmniejszają wydzielanie żółci, co może prowadzić do zaburzeń pęcherzyka żółciowego i powstawania błotka żółciowego. U 15-30% pacjentów otrzymujących długotrwale podskórnie Sandostatin obserwuje się powstawanie kamieni żółciowych, podczas gdy w populacji ogólnej (40-60 lat) zapadalność wynosi około 5-20%. Co istotne, większość przypadków kamicy nie daje objawów klinicznych. W przypadku kamicy objawowej zaleca się leczenie poprzez rozpuszczanie kamieni przy pomocy kwasów żółciowych lub interwencję chirurgiczną.4

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Objawy żołądkowo-jelitowe są jednymi z najczęstszych działań niepożądanych oktreotydu. W rzadkich przypadkach mogą one przypominać ostrą niedrożność jelit z postępującym rozdęciem brzucha, silnym bólem w nadbrzuszu, tkliwością i obroną mięśniową. Należy zauważyć, że częstość występowania tych objawów zwykle zmniejsza się wraz z czasem trwania leczenia. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe można złagodzić poprzez odpowiednie zaplanowanie podania leku – unikanie przyjmowania posiłków tuż przed lub po wstrzyknięciu podskórnym leku, wykonanie wstrzyknięcia między posiłkami lub przed snem.5

Reakcje w miejscu podania

Po podaniu podskórnym oktreotydu może wystąpić ból lub wrażliwość w miejscu wstrzyknięcia, mrowienie lub pieczenie z zaczerwienieniem i obrzękiem, które rzadko utrzymują się dłużej niż 15 minut. Dyskomfort można zmniejszyć poprzez ogrzanie roztworu do temperatury pokojowej przed podaniem lub przez wstrzyknięcie mniejszej objętości roztworu o większym stężeniu.6

Zaburzenia endokrynologiczne i metaboliczne

Stosowanie oktreotydu może prowadzić do zaburzeń czynności tarczycy, głównie w postaci zmniejszenia stężenia TSH, całkowitej T4 i wolnej T4. Obserwuje się też zaburzenia gospodarki węglowodanowej – zarówno hiperglikemię, jak i hipoglikemię. Pomimo zwiększonego wydzielania tłuszczu w kale, nie ma danych wskazujących, by długotrwałe leczenie prowadziło do niedoborów odżywiania z powodu złego wchłaniania pokarmu.7

Zaburzenia trzustkowe

Bardzo rzadko obserwowano ostre zapalenie trzustki, które występowało w pierwszych godzinach lub dniach po podaniu podskórnym produktu Sandostatin i ustępowało po zaprzestaniu podawania leku. Dodatkowo, u pacjentów leczonych długotrwale produktem Sandostatin podawanym podskórnie odnotowano przypadki zapalenia trzustki wywołanego kamicą żółciową.8

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Bradykardia jest częstym działaniem niepożądanym występującym podczas leczenia analogami somatostatyny. U pacjentów z akromegalią i zespołem rakowiaka obserwowano zmiany w EKG, takie jak wydłużenie odstępu QT, zmiany osi serca, wczesną repolaryzację, niski woltaż, przejście amplitudy załamka R i S, wczesną progresję załamków R oraz niespecyficzne zmiany odcinka ST-T. Nie ustalono jednak bezpośredniego związku tych zmian ze stosowaniem oktreotydu, gdyż wielu pacjentów miało już wcześniej istniejące choroby serca.9

Zaburzenia hematologiczne

Po wprowadzeniu produktu do obrotu zaobserwowano przypadki małopłytkowości, szczególnie u pacjentów z marskością wątroby otrzymujących Sandostatin dożylnie. Jest to powikłanie odwracalne i ustępuje po zaprzestaniu leczenia.10

Reakcje alergiczne

Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano reakcje alergiczne i nadwrażliwości, głównie dotyczące skóry, rzadziej ust i dróg oddechowych. Odnotowano pojedyncze przypadki wstrząsu anafilaktycznego.11

Tabela działań niepożądanych leku Sandostatin

Układy i narządy Działanie niepożądane Częstość występowania Charakterystyka
Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka, bóle brzucha, nudności, zaparcia, gazy Bardzo często Częstość zmniejsza się w trakcie leczenia; można zmniejszyć poprzez odpowiednie zaplanowanie podania leku
Niestrawność, wymioty, wzdęcia, stolce tłuszczowe, luźne stolce, odbarwienie kału Często Może być związane z wpływem na wchłanianie składników pokarmowych
Objawy przypominające niedrożność jelit Rzadko Postępujące rozdęcie brzucha, silny ból nadbrzusza, tkliwość i obrona mięśniowa
Zaburzenia układu nerwowego Bóle głowy Bardzo często Zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego
Zawroty głowy Często Mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn
Zaburzenia endokrynologiczne Niedoczynność tarczycy, zaburzenia tarczycy (zmniejszenie TSH, T4 całkowitej i wolnej T4) Często Może wymagać monitorowania funkcji tarczycy
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Kamica żółciowa Bardzo często Występuje u 15-30% pacjentów przy długotrwałym leczeniu; zwykle bezobjawowa
Zapalenie pęcherzyka żółciowego, błotko żółciowe, hiperbilirubinemia Często Związane z hamowaniem kurczliwości pęcherzyka i zmniejszonym wydzielaniem żółci
Ostre zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, żółtaczka Po wprowadzeniu do obrotu Ostre zapalenie trzustki może wystąpić w pierwszych godzinach/dniach po podaniu leku
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperglikemia Bardzo często Wymaga monitorowania stężenia glukozy we krwi
Hipoglikemia, zaburzenia tolerancji glukozy, brak łaknienia Często Wpływ na gospodarkę węglowodanową
Odwodnienie Niezbyt często Może być następstwem nasilonych objawów żołądkowo-jelitowych
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Reakcje w miejscu wstrzyknięcia Bardzo często Ból, wrażliwość, mrowienie, pieczenie, zaczerwienienie i obrzęk; zwykle ustępują po 15 min
Osłabienie Często Może być związane z ogólnym wpływem leku na metabolizm
Badania diagnostyczne Zwiększenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej, gamma glutamylotransferazy Często/Po wprowadzeniu do obrotu Wskazuje na wpływ leku na czynność wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd, wysypka, łysienie, pokrzywka Często/Po wprowadzeniu do obrotu Manifestacje skórne mogą być przejawem reakcji nadwrażliwości
Zaburzenia układu oddechowego Duszność Często Należy różnicować z objawami podstawowej choroby
Zaburzenia serca Bradykardia Często Typowy efekt analogów somatostatyny
Tachykardia Niezbyt często Może być związana z podstawową chorobą
Arytmia, zmiany EKG Po wprowadzeniu do obrotu Obejmuje: wydłużenie QT, zmiany osi serca, wczesną repolaryzację i inne
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Małopłytkowość Po wprowadzeniu do obrotu Szczególnie u pacjentów z marskością wątroby przy podaniu dożylnym; odwracalna
Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, reakcje alergiczne/nadwrażliwość Po wprowadzeniu do obrotu Od łagodnych reakcji skórnych po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny

Monitorowanie działań niepożądanych

Należy pamiętać, że po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.12

Znaczenie kliniczne monitorowania

W praktyce klinicznej, indywidualne monitorowanie pacjentów podczas terapii oktreotydem powinno uwzględniać przede wszystkim funkcję pęcherzyka żółciowego, wątroby, trzustki, parametry gospodarki węglowodanowej i czynność tarczycy. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami serca oraz osoby z marskością wątroby, u których ryzyko niektórych działań niepożądanych może być zwiększone.13

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl