Dawkowanie i sposób podawania
Sandostatin 100 mcg/ml

Dawkowanie i sposób podawania leku Sandostatin

Sandostatin (oktreotyd) w postaci roztworu do wstrzykiwań/do infuzji (50 mikrogramów/1 ml lub 100 mikrogramów/1 ml) wymaga precyzyjnego dawkowania dostosowanego do konkretnych wskazań klinicznych. Stosowanie leku powinno być ściśle nadzorowane przez lekarza specjalistę, a dawkowanie modyfikowane w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta. ¹

Dawkowanie w akromegalii

Dawka początkowa w leczeniu akromegalii wynosi 0,05-0,1 mg we wstrzyknięciu podskórnym (s.c.) co 8 lub 12 godzin. Modyfikację dawkowania należy przeprowadzać w oparciu o comiesięczne oznaczenia stężenia hormonu wzrostu (GH) i insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF-1), dążąc do osiągnięcia wartości docelowych: GH <2,5 ng/ml oraz IGF-1 w zakresie stężeń fizjologicznych. Ponadto należy uwzględniać objawy kliniczne i tolerancję leku. ²

Dla większości pacjentów optymalna dawka dobowa wynosi 0,3 mg, przy czym nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 1,5 mg. U pacjentów otrzymujących ustaloną dawkę Sandostatinu kontrolne badania stężenia GH i IGF-1 należy wykonywać co 6 miesięcy. Terapię należy przerwać, jeśli w ciągu 3 miesięcy od jej rozpoczęcia nie uzyskano istotnego zmniejszenia stężenia GH i poprawy klinicznej. ³

Dawkowanie w przypadku hormonalnie czynnych guzów żołądka, jelit i trzustki

Dawka początkowa w przypadku hormonalnie czynnych guzów żołądka, jelit i trzustki wynosi 0,05 mg podskórnie raz lub dwa razy na dobę. Dawkę można stopniowo zwiększać do 0,1-0,2 mg trzy razy na dobę, w zależności od odpowiedzi klinicznej, wpływu na poziom hormonów produkowanych przez guz (w przypadku rakowiaków ocenia się wydalanie z moczem kwasu 5-hydroksyindolooctowego) oraz tolerancji pacjenta. ⁴

W wyjątkowych przypadkach mogą być konieczne większe dawki. Należy pamiętać, że dawki w leczeniu podtrzymującym ustala się indywidualnie dla każdego pacjenta. Leczenie rakowiaków należy przerwać, jeśli w ciągu tygodnia od rozpoczęcia podawania maksymalnej tolerowanej dawki Sandostatinu nie uzyskano korzystnej odpowiedzi. ⁵

Dawkowanie w powikłaniach po operacjach trzustki

W profilaktyce powikłań po operacjach trzustki zaleca się dawkę 0,1 mg trzy razy na dobę podawaną we wstrzyknięciu podskórnym przez 7 kolejnych dni. Leczenie należy rozpocząć w dniu operacji, przynajmniej na 1 godzinę przed laparotomią. ⁶

Dawkowanie w krwawieniu z żylaków żołądkowo-przełykowych

W przypadku krwawienia z żylaków żołądkowo-przełykowych zalecana dawka wynosi 25 mikrogramów na godzinę przez 5 dni w ciągłej infuzji dożylnej (i.v.). Sandostatin należy rozcieńczyć roztworem soli fizjologicznej. ⁷

U pacjentów z krwawieniami z żylaków żołądkowo-przełykowych w przebiegu marskości wątroby Sandostatin podawany w ciągłej infuzji dożylnej w dawkach do 50 mikrogramów na godzinę przez 5 dni był dobrze tolerowany. ⁸

Dawkowanie w leczeniu gruczolaków przysadki wydzielających TSH

W leczeniu gruczolaków przysadki wydzielających TSH zazwyczaj skuteczną dawką jest 100 mikrogramów trzy razy na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Dawkę można dostosować w zależności od odpowiedzi w wydzielaniu TSH i hormonów tarczycy. Należy pamiętać, że ocena skuteczności terapii wymaga, by leczenie było prowadzone przez co najmniej 5 dni. ⁹

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Nie ma danych wskazujących na gorszą tolerancję lub konieczność modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. ¹⁰

Dzieci i młodzież: Doświadczenie ze stosowaniem Sandostatinu u dzieci jest ograniczone. ¹¹

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U pacjentów z marskością wątroby okres półtrwania leku może być wydłużony, co może powodować konieczność dostosowania dawki podtrzymującej. ¹²

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Zaburzenia czynności nerek nie wpływają na wielkość całkowitej ekspozycji (AUC) na oktreotyd podawany we wstrzyknięciu podskórnym, dlatego nie ma konieczności dostosowywania dawki Sandostatinu. ¹³

Sposób podawania

Sandostatin może być podawany na dwa sposoby:

• Bezpośrednio we wstrzyknięciu podskórnym (s.c.)
• W infuzji dożylnej (i.v.) po odpowiednim rozcieńczeniu

¹⁴

Tabela dawkowania leku Sandostatin w zależności od wskazania klinicznego

Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów

W procesie ustalania dawkowania należy uwzględnić szczególne grupy pacjentów, które mogą wymagać modyfikacji standardowego schematu podawania leku:

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z marskością wątroby może dochodzić do wydłużenia okresu półtrwania oktreotydu, co może powodować konieczność zmniejszenia dawki podtrzymującej lub wydłużenia odstępów między kolejnymi dawkami. Pacjenci ci wymagają ścisłego monitorowania odpowiedzi klinicznej i parametrów biochemicznych, aby odpowiednio dostosować dawkowanie. ¹⁵

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, ponieważ zaburzenia te nie wpływają na wielkość całkowitej ekspozycji (AUC) na oktreotyd podawany we wstrzyknięciu podskórnym. ¹⁶

Pacjenci w podeszłym wieku

Dostępne dane kliniczne nie wskazują na zwiększone ryzyko podczas stosowania oktreotydu u osób w podeszłym wieku. Nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania w tej grupie pacjentów, jednak zaleca się uważną obserwację kliniczną, zwłaszcza przy współistniejących chorobach. ¹⁷

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Doświadczenie kliniczne ze stosowaniem Sandostatinu u dzieci jest ograniczone. W razie konieczności stosowania leku w tej grupie wiekowej zaleca się rozpoczynanie od najmniejszych dawek, pod ścisłym nadzorem specjalistycznym, z uwzględnieniem specyficznych potrzeb pediatrycznych. ¹⁸