benazepryl chlorowodorek
Benazepryl chlorowodorek to substancja czynna należąca do grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE-I). Działa poprzez blokowanie enzymu przekształcającego angiotensynę I w angiotensynę II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, zmniejszenia oporu obwodowego i obniżenia ciśnienia tętniczego.
W praktyce klinicznej benazepryl jest stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi. Wykazuje również skuteczność w terapii niewydolności serca oraz w nefroprotekcji u pacjentów z cukrzycową i niecukrzycową nefropatią.
Typowe dawkowanie benazeprylu rozpoczyna się od 5-10 mg raz dziennie, z możliwością zwiększenia do 20-40 mg/dobę. Lek charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym, a jego aktywny metabolit, benazeprylat, odpowiada za większość efektów terapeutycznych. Działanie hipotensyjne utrzymuje się przez 24 godziny, co pozwala na stosowanie leku w schemacie raz na dobę.
Podobnie jak inne inhibitory ACE, benazepryl może powodować charakterystyczne działania niepożądane, w tym suchy kaszel (najczęstszy), hiperkaliemię, hipotensję oraz rzadko występujący, ale poważny obrzęk naczynioruchowy. Przeciwwskazania obejmują ciążę (szczególnie II i III trymestr), obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie oraz obustronne zwężenie tętnic nerkowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lotensin 20 mg
Benazeprylu chlorowodorek, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) stosowany w leku Lotensin, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko fetotoksyczności, obejmującej pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Ekspozycja płodu na lek w tym okresie może prowadzić do poważnych powikłań noworodkowych, takich jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia, a w skrajnych przypadkach do obumarcia płodu lub zgonu noworodka. W pierwszym trymestrze stosowanie benazeprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki stosującej inhibitor ACE, leczenie należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywne metody terapii przeciwnadciśnieniowej o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży. Zaleca się ultrasonograficzną ocenę czynności nerek i czaszki płodu u kobiet narażonych na lek od drugiego trymestru oraz ścisłą obserwację noworodków pod kątem niedociśnienia tętniczego.
benazepryl chlorowodorek, czynność nerek płodu, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, fetotoksyczność, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, karmienie piersią, kostnienie czaszki, leczenie przeciwnadciśnieniowe, Lotensin, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obumarcie płodu, pierwszy trymestr ciąży, płodność, poród przedwczesny, układ sercowo-naczyniowy, ultrasonografia nerek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lotensin 5 mg
Przedawkowanie benazeprylu chlorowodorku, substancji czynnej leku Lotensin, manifestuje się przede wszystkim nasilonym niedociśnieniem tętniczym, które może współistnieć z zaburzeniami elektrolitowymi (zwłaszcza potasu i sodu) oraz niewydolnością nerek, potwierdzoną wzrostem stężenia kreatyniny w surowicy. Dodatkowo mogą wystąpić objawy takie jak wstrząs, osłupienie, bradykardia oraz nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych. Benazeprylat, aktywny metabolit, jest słabo dializowalny, co ogranicza skuteczność dializy do przypadków ciężkiej niewydolności nerek. W przypadku znacznego niedociśnienia zaleca się dożylne podanie roztworu soli fizjologicznej w celu stabilizacji hemodynamicznej.
benazepryl chlorowodorek, benazeprylat, bradykardia, dializa, działanie hipotensyjne, hospitalizacja pacjenta, interwencja medyczna, lek moczopędny, lek przeczyszczający, monitorowanie parametrów życiowych, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, osłupienie, płukanie żołądka, stężenie elektrolitów, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lotensin 20 mg
Produkt leczniczy Lotensin zawiera benazepryl chlorowodorek w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz zastoinowej niewydolności serca (ZNS). U dorosłych bez wcześniejszej terapii diuretykami zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg/dobę (w jednej lub dwóch dawkach). U pacjentów po wcześniejszym leczeniu diuretykami dawka początkowa to 5 mg, a u osób z klirensem kreatyniny < 30 ml/min początkowo 5 mg z maksymalną dawką 10 mg/dobę. W ZNS dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 20 mg/dobę, przy czym u pacjentów z klirensem kreatyniny < 30 ml/min maksymalna dawka to 10 mg/dobę. Dawkowanie u dzieci (7-16 lat, masa ciała ≥ 25 kg) rozpoczyna się od 0,2 mg/kg mc. (maksymalnie 10 mg) raz na dobę, z maksymalną dawką 0,6 mg/kg mc. (do 40 mg/dobę). Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 7 lat, z niskim przesączaniem kłębuszkowym (< 30 ml/min) oraz u tych, które nie mogą połykać tabletek.
antagonista wapnia, benazepryl chlorowodorek, ciśnienie tętnicze, działanie hipotensyjne, hipotonia ortostatyczna, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obniżenie ciśnienia, obniżenie ciśnienia tętniczego, produkt leczniczy, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła niewydolność nerek, tiazydowy lek moczopędny, zastoinowa niewydolność serca, ZNS - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lotensin 20 mg
Przedawkowanie benazeprylu chlorowodorku, substancji czynnej leku Lotensin, prowadzi przede wszystkim do nasilonego niedociśnienia tętniczego, które może współistnieć z zaburzeniami elektrolitowymi (głównie potasu, sodu i chlorków) oraz niewydolnością nerek, manifestującą się podwyższonym stężeniem kreatyniny i zaburzeniami filtracji (GFR). Klinicznie obserwuje się także wstrząs, osłupienie, bradykardię (<60 uderzeń/min) oraz zmiany w parametrach biochemicznych. Monitorowanie pacjenta powinno obejmować ciągłą kontrolę ciśnienia tętniczego, EKG, stężenia elektrolitów i funkcji nerek (kreatynina, mocznik, GFR), ze szczególnym uwzględnieniem pacjentów z uprzednio istniejącą niewydolnością nerek, u których ryzyko toksyczności jest zwiększone.
benazepryl chlorowodorek, benazeprylat, bradykardia, dializoterapia, dysfagia, elektrokardiografia, gospodarka potasowa, hipoperfuzja OUN, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, oliguria, osłupienie, roztwór soli fizjologicznej, stężenie elektrolitów, stężenie kreatyniny, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lotensin 10 mg
Przedawkowanie benazeprylu chlorowodorku, substancji czynnej leku Lotensin, manifestuje się przede wszystkim nasilonym niedociśnieniem tętniczym, które może prowadzić do zapaści krążeniowej. Towarzyszą temu zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza potasu, sodu i chlorków), niewydolność nerek z podwyższonym stężeniem kreatyniny oraz objawy wstrząsu i osłupienia wynikające z hipoperfuzji narządów, w tym mózgu. Bradykardia stanowi reakcję kompensacyjną lub efekt działania na układ przewodzący serca. Monitorowanie stężeń elektrolitów i kreatyniny w surowicy jest kluczowe dla oceny stopnia zatrucia i prowadzenia terapii.
benazepryl chlorowodorek, benazeprylat, bradykardia, dializoterapia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipoperfuzja mózgowa, hipoperfuzja nerek, leczenie nerkozastępcze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, objętość wewnątrznaczyniowa, osłupienie, perfuzja narządowa, roztwór soli fizjologicznej, stężenie elektrolitów, stężenie kreatyniny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lotensin 5 mg
Lotensin (benazeprylu chlorowodorek) jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) o kodzie ATC C09AA07, działającym poprzez hamowanie przekształcenia angiotensyny I w angiotensynę II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń, zmniejszenia wydzielania aldosteronu oraz obniżenia pojemności minutowej serca. Lek wykazuje szybkie działanie hipotensyjne, pojawiające się w ciągu około 1 godziny, z maksymalnym efektem po 2-4 godzinach i utrzymujące się przez co najmniej 24 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Skuteczność potwierdzono u dzieci (7-16 lat) z nadciśnieniem, gdzie dawki od 0,1 do 0,6 mg/kg mc. (maksymalnie 40 mg/dobę) obniżyły ciśnienie skurczowe o 10,8 mmHg i rozkurczowe o 9,3 mmHg. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca Lotensin poprawia hemodynamikę, zwiększając pojemność minutową serca i obniżając opór naczyniowy oraz ciśnienie zaklinowania płucnego, co przekłada się na poprawę tolerancji wysiłku i klasyfikacji NYHA.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, angiotensyna, antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, benazepryl chlorowodorek, benazeprylat, beta-adrenolityk, białkomocz, bradykinina, cukrzyca typu 2, enzym konwertazy angiotensyny, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, opór naczyniowy układowy, ostre uszkodzenie nerek, płucne ciśnienie zaklinowania, pojemność minutowa serca, przepływ nerkowy krwi, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, przewlekła postępująca niewydolność nerek, skurcz naczyń krwionośnych, stężenie kreatyniny, torbielowatość nerek, układ renina-angiotensyna, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lotensin 10 mg
Lotensin 10 mg to lek w postaci tabletek powlekanych o okrągłym kształcie i ciemnożółtej barwie, zawierający 10 mg benazeprylu chlorowodorku jako substancji czynnej. Tabletki są niepodzielne i zawierają substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna (132 mg na tabletkę), krzemionka koloidalna bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna, olej rycynowy uwodorniony, skrobia kukurydziana żelowana, krospowidon, hypromeloza, żelaza tlenek żółty, makrogol 8000, talk oraz tytanu dwutlenek. Preparat jest pakowany w blistry po 14 tabletek, a opakowanie zawiera 28 tabletek (2 blistry).
benazepryl chlorowodorek, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, olej rycynowy, plastyfikator, skrobia kukurydziana, środek rozsadzający, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tabletka powlekana, tlenek żelaza