Przedawkowanie
Lotensin 10 mg

Przedawkowanie benazeprylu chlorowodorku, substancji czynnej leku Lotensin, manifestuje się przede wszystkim nasilonym niedociśnieniem tętniczym, które może prowadzić do zapaści krążeniowej. Towarzyszą temu zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza potasu, sodu i chlorków), niewydolność nerek z podwyższonym stężeniem kreatyniny oraz objawy wstrząsu i osłupienia wynikające z hipoperfuzji narządów, w tym mózgu. Bradykardia stanowi reakcję kompensacyjną lub efekt działania na układ przewodzący serca. Monitorowanie stężeń elektrolitów i kreatyniny w surowicy jest kluczowe dla oceny stopnia zatrucia i prowadzenia terapii.

Pobierz ChPL PDF Lotensin – Tabletki powlekane – 10 mg
  1. Przedawkowanie leku Lotensin
    1. Objawy przedawkowania
    2. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    3. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. nadciśnienie tętnicze
  2. postępująca przewlekła niewydolność nerek
  3. zastoinowa niewydolność serca
Substancja czynna
  1. benazepryl
Kategoria leku
  1. inhibitory konwertazy angiotensyny
  2. leki przeciwnadciśnieniowe

Przedawkowanie leku Lotensin

Przedawkowanie benazeprylu chlorowodorku (substancji czynnej leku Lotensin) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Pomimo ograniczonych danych na temat przypadków przedawkowania tego leku, można określić charakterystyczne objawy oraz zasady postępowania w takich sytuacjach. 1

Objawy przedawkowania

Głównym objawem przedawkowania benazeprylu jest nasilone niedociśnienie tętnicze, które często współwystępuje z innymi poważnymi zaburzeniami. W przypadku przedawkowania leku Lotensin 10 mg, należy spodziewać się wystąpienia następujących objawów klinicznych: 2

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm
Nasilone niedociśnienie tętnicze Znaczący spadek ciśnienia tętniczego krwi, mogący prowadzić do zapaści krążeniowej Nadmierna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
Zaburzenia elektrolitowe Nieprawidłowe stężenia elektrolitów (zwłaszcza potasu, sodu, chlorków) w surowicy krwi Wpływ na gospodarkę wodno-elektrolitową poprzez zablokowanie działania aldosteronu
Niewydolność nerek Upośledzenie funkcji nerek z podwyższonym stężeniem kreatyniny w surowicy Hipoperfuzja nerek w wyniku znacznego niedociśnienia
Wstrząs Stan zagrożenia życia z niedostateczną perfuzją narządów Konsekwencja ciężkiego niedociśnienia tętniczego
Osłupienie Poważne zaburzenia świadomości i reakcji na bodźce zewnętrzne Hipoperfuzja mózgowa
Bradykardia Zwolnienie czynności serca poniżej normy fizjologicznej Reakcja kompensacyjna lub wpływ na układ przewodzący serca

Istotne jest monitorowanie zaburzeń stężenia elektrolitów oraz kreatyniny w surowicy krwi, gdyż są one ważnymi markerami biochemicznymi przedawkowania benazeprylu. 3

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania benazeprylu chlorowodorku powinno być prowadzone w warunkach szpitalnych, najlepiej na oddziale intensywnej terapii, z możliwością stałego monitorowania parametrów życiowych pacjenta. Postępowanie terapeutyczne obejmuje następujące działania: 4

  1. Dekontaminacja przewodu pokarmowego – jeżeli od momentu przyjęcia leku upłynął krótki czas, należy:
    • Wywołać wymioty
    • Podać węgiel aktywowany w celu zmniejszenia wchłaniania leku
    • Zastosować lek przeczyszczający
    • Rozważyć płukanie żołądka
  2. Leczenie niedociśnienia tętniczego – w przypadku znacznego spadku ciśnienia należy:
    • Podać dożylnie roztwór soli fizjologicznej w celu zwiększenia objętości krwi krążącej
    • Monitorować parametry hemodynamiczne
  3. Leczenie nerkozastępcze – należy mieć na uwadze, że:
    • Czynny metabolit benazeprylu – benazeprylat – jest usuwany przez dializę jedynie w nieznacznym stopniu
    • Dializoterapię należy rozważyć tylko u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek w celu ułatwienia naturalnej eliminacji leku

Należy podkreślić, że skuteczność dializy w usuwaniu aktywnego metabolitu (benazeprylatu) jest ograniczona, dlatego dializa powinna być stosowana głównie u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem nerek, aby wspomóc naturalną eliminację leku. 5

W sytuacji wystąpienia nasilonego niedociśnienia tętniczego, szczególnie ważne jest dożylne podanie roztworu soli fizjologicznej w celu zwiększenia objętości wewnątrznaczyniowej i poprawy perfuzji narządowej. 6

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl