cewka kręta dystalna
Cewka kręta dystalna (distal convoluted tubule, DCT) stanowi istotny segment nefronu odpowiedzialny za końcową regulację składu moczu przed jego przejściem do kanalika zbiorczego. Anatomicznie zlokalizowana jest w korze nerki, między cewką krętą proksymalną a cewką zbiorczą.
Pod względem histologicznym cewka kręta dystalna charakteryzuje się obecnością komórek nabłonkowych sześciennych z licznymi mitochondriami oraz rozbudowanym systemem fałdów błony podstawnej, co odzwierciedla jej intensywną aktywność transportową. W przeciwieństwie do cewki proksymalnej, komórki DCT nie posiadają rąbka szczoteczkowego.
Fizjologicznie DCT odgrywa kluczową rolę w reabsorpcji sodu i chlorków (około 5-10% przesączonego ładunku) poprzez kotransporter Na-Cl wrażliwy na diuretyki tiazydowe. Jest to również główne miejsce sekrecji potasu do światła cewki oraz reabsorpcji wapnia i magnezu pod kontrolą parathormonu. W tym segmencie następuje również regulacja równowagi kwasowo-zasadowej poprzez sekrecję jonów wodorowych i reabsorpcję wodorowęglanów.
Klinicznie dysfunkcja cewki krętej dystalnej może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, szczególnie hipokalemii, hipomagnezemii i hipokalcemii. Specyficzne patologie obejmują zespół Gitelmana (mutacja kotransportera Na-Cl) charakteryzujący się zasadowicą metaboliczną i hipokaliemią. DCT stanowi również punkt uchwytu dla diuretyków tiazydowych, powszechnie stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Klopamid – Właściwości farmakodynamiczne
Klopamid, klasyfikowany w grupie tiazydopodobnych diuretyków o umiarkowanym działaniu (kod ATC C03BA03), hamuje zwrotne wchłanianie jonów sodu i chlorkowych w korowym odcinku ramienia wstępującego pętli Henlego oraz w cewkach krętych dystalnych, co prowadzi do zwiększonej diurezy i natriurezy oraz obniżenia ciśnienia tętniczego. Efekt diuretyczny pojawia się około 2 godziny po podaniu doustnym, osiąga maksimum po 1-4 godzinach i utrzymuje się przez około 24 godziny, umożliwiając dawkowanie raz na dobę. Zwiększona kaliureza może skutkować hipokaliemią, co wymaga monitorowania elektrolitów podczas terapii. Klopamid wykazuje działanie farmakodynamiczne podobne do tiazydów, lecz charakteryzuje się dłuższym i umiarkowanym efektem w porównaniu do diuretyków pętlowych.
amina katecholowa, cewka kręta dystalna, ciśnienie tętnicze, dihydroergokrystyna, diuretyk, diuretyk pętlowy, diureza, działanie diuretyczne, działanie neuroleptyczne, efekt diuretyczny, hipokaliemia, jon chlorkowy, kaliureza, kanalik nerkowy, lek moczopędny, lek tiazydopodobny, nadciśnienie tętnicze, pętla Henlego, preparat złożony, receptor alfa-adrenergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor serotoninergiczny, rezerpina - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Normatens 5 mg + 0,5 mg + 0,1 mg
Normatens to preparat złożony stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zawierający trzy substancje czynne: klopamid (5,0 mg), dihydroergokrystynę (0,5 mg w postaci mezylanu – 0,58 mg) oraz rezerpinę (0,1 mg). Klopamid działa jako diuretyk o mechanizmie podobnym do tiazydów, hamując reabsorpcję jonów sodu w pętli Henlego i cewkach dystalnych, co prowadzi do zwiększonej diurezy i natriurezy oraz redukcji objętości osocza, jednak może powodować hipokaliemię. Rezerpina, alkaloid rauwolfii, blokuje neurony adrenergiczne poprzez wypłukiwanie neuroprzekaźników, co skutkuje zmniejszeniem zawartości amin katecholowych, odruchową wagotonią, rozszerzeniem naczyń i spowolnieniem akcji serca. Dihydroergokrystyna, uwodorniony alkaloid sporyszu, działa agonistycznie na receptory dopaminergiczne i serotoninergiczne oraz antagonistycznie na receptory alfa-adrenergiczne, co zmniejsza napięcie mięśniówki naczyń i hamuje odruchy z baroreceptorów, ograniczając tachykardię reaktywną.
alkaloid sporyszu, aminy katecholowe, cewka kręta dystalna, choroba nadciśnieniowa, ciśnienie tętnicze, dihydroergokrystyna, diuretyk tiazydowy, diureza i natriureza, działanie diuretyczne, działanie hipotensyjne, działanie neuroleptyczne, działanie niepożądane, efekt hipotensyjny, hipokaliemia, klopamid, lek blokujący neurony adrenergiczne, lek hipotensyjny, lek moczopędny, naczynie krwionośne, nadciśnienie tętnicze, napięcie mięśniówki naczyń, objętość krwi krążącej, obwodowy układ nerwowy, ośrodkowy układ nerwowy, pętla Henlego, reabsorpcja jonów sodu, receptor alfa-adrenergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor serotoninergiczny, rezerpina, tachykardia reaktywna, wchłanianie zwrotne jonów sodu, wydalanie potasu