obstrukcja odpływu moczu
Obstrukcja odpływu moczu (ang. urinary outflow obstruction) to stan patologiczny polegający na utrudnieniu lub zablokowaniu przepływu moczu z pęcherza moczowego przez cewkę moczową. Może występować na różnych poziomach układu moczowego i prowadzić do niepełnego opróżniania pęcherza, a w konsekwencji do jego uszkodzenia oraz uszkodzenia górnych dróg moczowych.
Przyczyny obstrukcji odpływu moczu są zróżnicowane i obejmują: przerost gruczołu krokowego (BPH), zwężenie cewki moczowej, nowotwory dróg moczowych, kamicę układu moczowego, zapalenie gruczołu krokowego oraz przyczyny neurologiczne. U kobiet może być związana z cystocele, wypadaniem macicy lub guzami miednicy mniejszej.
Objawy kliniczne obejmują: osłabienie strumienia moczu, przerywany strumień, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza, częstomocz, oddawanie moczu w nocy (nykturia), parcia naglące oraz zatrzymanie moczu. Długotrwała obstrukcja może prowadzić do nawracających zakażeń układu moczowego, kamicy, wodonercza, a nawet niewydolności nerek.
Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, USG układu moczowego, uroflowmetrię, badanie urodynamiczne, cystoskopię oraz badania obrazowe (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny). Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię, zabiegi endoskopowe (np. TURP), cewnikowanie oraz operacje rekonstrukcyjne dróg moczowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ostre uszkodzenie nerek – Etiologia i przyczyny
Ostre uszkodzenie nerek (AKI) to nagły spadek funkcji nerek manifestujący się wzrostem stężenia kreatyniny w surowicy oraz/lub oligurią/anurią, prowadzący do zaburzeń homeostazy wodno-elektrolitowej i akumulacji toksyn. Etiologia AKI dzieli się na trzy główne kategorie: przednerkową (60-70% przypadków), wewnątrznerkową (25-40%) oraz zanerkową (5-10%). Przednerkowe AKI wynika głównie z hipoperfuzji nerek spowodowanej hipowolemią, niewydolnością serca, sepsą lub lekami nefrotoksycznymi (NLPZ, ACE-I, ARB, diuretyki). Wewnątrznerkowe AKI obejmuje ostrą martwicę cewek nerkowych (ATN), ostre kłębuszkowe i śródmiąższowe zapalenia nerek, mikroangiopatie zakrzepowe oraz nefrotoksyczne uszkodzenia lekami (aminoglikozydy, środki kontrastowe, chemioterapia). Zanerkowe AKI jest konsekwencją obustronnej przeszkody odpływu moczu, najczęściej z powodu przerostu gruczołu krokowego, kamicy nerkowej lub nowotworów układu moczowego.
antagoniści receptora angiotensyny II, hipowolemia, inhibitory konwertazy angiotensyny, kamica nerkowa, krążenie pozaustrojowe, krwawienie wewnętrzne, kwasica ketonowa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mikroangiopatia zakrzepowa, nefropatia IgA, neurogenny pęcherz moczowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obstrukcja odpływu moczu, ostra martwica cewek nerkowych, ostre kłębuszkowe zapalenie nerek, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, ostre uszkodzenie nerek, plamica Schönleina-Henocha, przepływ krwi przez nerki, rabdomioliza, równowaga wodno-elektrolitowa, stężenie kreatyniny w surowicy, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty układowy, wstrząs kardiogenny, wstrząs septyczny, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół Goodpasture’a, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół lizy guza, zespół wątrobowo-nerkowy, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, złośliwe nadciśnienie tętnicze, zwłóknienie zaotrzewnowe