neuroepitelium węchowe

Neuroepitelium węchowe to wyspecjalizowana tkanka nabłonkowa zlokalizowana w górnej części jamy nosowej, pokrywająca małżowinę nosową górną, górną część przegrody nosowej oraz sklepienie jamy nosowej. Jest to jedyny obszar układu nerwowego bezpośrednio eksponowany na środowisko zewnętrzne.

W skład neuroepitelium węchowego wchodzą neurony węchowe (komórki receptorowe I rzędu), komórki podporowe, komórki podstawne oraz gruczoły Bowmana. Neurony węchowe to komórki dwubiegunowe posiadające na jednym końcu wypustki dendrytyczne z rzęskami węchowymi (odbierającymi bodźce zapachowe), a na drugim aksony tworzące nerw węchowy.

Mechanizm działania neuroepitelium opiera się na wiązaniu cząsteczek zapachowych z receptorami na rzęskach węchowych, co prowadzi do transdukcji sygnału i generowania potencjału czynnościowego. Sygnał węchowy jest następnie przekazywany przez aksony neuronów węchowych do opuszki węchowej, gdzie dochodzi do pierwszego etapu przetwarzania informacji zapachowej.

Neuroepitelium węchowe charakteryzuje się zdolnością do regeneracji, dzięki obecności komórek podstawnych pełniących funkcję komórek macierzystych. Jest to unikalna właściwość w kontekście układu nerwowego, który generalnie ma ograniczone zdolności regeneracyjne. Uszkodzenie neuroepitelium może prowadzić do zaburzeń węchu (anosmii lub hiposmii).

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl