opóźnienie dojrzewania wątroby
Opóźnienie dojrzewania wątroby to termin odnoszący się do zaburzenia funkcjonowania i rozwoju wątroby, które nie osiąga pełnej dojrzałości metabolicznej i czynnościowej w przewidywanym okresie rozwojowym. Zjawisko to może dotyczyć zarówno okresu płodowego, jak i wczesnego dzieciństwa, kiedy to wątroba powinna osiągnąć pełnię zdolności metabolicznych.
W okresie płodowym i noworodkowym wątroba przechodzi dynamiczny proces dojrzewania enzymatycznego, który warunkuje prawidłowe funkcjonowanie procesów detoksykacji, metabolizmu bilirubiny, glikogenezy i glikogenolizy oraz syntezy białek. Opóźnienie tych procesów może prowadzić do różnorodnych manifestacji klinicznych, w tym przedłużającej się żółtaczki noworodkowej, zaburzeń krzepnięcia, hipoglikemii czy upośledzonego metabolizmu leków.
Diagnostyka opóźnienia dojrzewania wątroby obejmuje ocenę aktywności enzymów wątrobowych, zdolności metabolicznych (testy obciążeniowe), badania obrazowe oraz w wybranych przypadkach badania genetyczne. Leczenie jest głównie objawowe i wspomagające, a naturalny przebieg często wiąże się z samoistnym ustępowaniem zaburzeń wraz z postępującym dojrzewaniem metabolicznym narządu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ticagrelor Farmak 90 mg
Przedkliniczne badania tikagreloru i jego głównego metabolitu wykazały brak niedopuszczalnego ryzyka działań niepożądanych przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym u ludzi. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego, co koreluje z działaniami niepożądanymi u pacjentów. Wysokie dawki tikagreloru u samic szczurów powodowały zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, jednak mechanizmy tych zmian (zaburzenia hormonalne i specyficzne dla gryzoni enzymatyczne) oraz różnice międzygatunkowe wskazują na niskie prawdopodobieństwo klinicznego znaczenia tych efektów u ludzi. Margines bezpieczeństwa dla toksyczności rozwojowej wynosił odpowiednio 5,1 u szczurów i 4,5 u królików, przy czym obserwowano niewielkie nieprawidłowości rozwojowe płodów i opóźnienia rozwojowe przy dawkach toksycznych dla matek.
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, dawka toksyczna, działanie niepożądane, genotoksyczność, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowość rozwojowa płodu, opóźnienie dojrzewania wątroby, płodność, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, rozwój układu szkieletowego, tikagrelor, toksyczność po podaniu, toksyczność rozwojowa, zaburzenie równowagi hormonalnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Igzelym 90 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tikagreloru, obejmujące farmakologię, toksykologię i genotoksyczność, potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa leku przy stosowaniu u ludzi. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego odpowiadające działaniom niepożądanym klinicznym. U samic szczurów poddanych wysokim dawkom tikagreloru stwierdzono zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, co przypisano zaburzeniom hormonalnym i specyficznej dla gryzoni aktywności enzymatycznej w wątrobie. Zmiany te uznano za mało istotne klinicznie dla ludzi. W badaniach rozwojowych u szczurów i królików wykazano niewielkie nieprawidłowości rozwojowe przy dawkach toksycznych, z marginesami bezpieczeństwa odpowiednio 5,1 i 4,5 w stosunku do dawek klinicznych.
badanie farmakokinetyczne, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, nieprawidłowość rozwojowa, nieregularny cykl, opóźnienie dojrzewania wątroby, płodność, podrażnienie przewodu pokarmowego, przenikanie do mleka, przeżywalność noworodków, rozwój układu szkieletowego, rozwój zarodkowo-płodowy, tikagrelor, toksyczność ciążowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zaburzenie równowagi hormonalnej, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Legrex 60 mg
Przedkliniczne badania leku Legrex zawierającego 60 mg tikagreloru obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu pojedynczym i wielokrotnym oraz potencjalną genotoksyczność. U zwierząt zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego odpowiadające działaniom niepożądanym u ludzi. W badaniach na szczurach wykryto zwiększoną częstość guzów macicy (gruczolakoraki) i gruczolaków wątroby, jednak mechanizmy tych zmian są specyficzne dla gatunku i nie wskazują na istotne ryzyko rakotwórczości u ludzi. W zakresie reprodukcji i rozwoju płodów, przy dawkach toksycznych u szczurów i królików (margines bezpieczeństwa odpowiednio 5,1 i 4,5), zaobserwowano niewielkie nieprawidłowości rozwojowe, zmniejszenie masy ciała ciężarnych samic, obniżoną przeżywalność noworodków oraz opóźniony wzrost potomstwa, bez wpływu na całkowitą płodność.
aktywność enzymatyczna wątroby, badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, gruczolak wątroby, gruczolakorak, karmienie piersią, margines bezpieczeństwa, nieregularny cykl, opóźnienie dojrzewania wątroby, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój układu szkieletowego, substancja czynna, tikagrelor, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza, zaburzenie równowagi hormonalnej, zmniejszona przeżywalność noworodków - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orebriton 90 mg
Przedkliniczne badania tikagreloru i jego głównego metabolitu wykazały brak niedopuszczalnego ryzyka działań niepożądanych u ludzi, potwierdzając bezpieczeństwo farmakoterapii. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego przy ekspozycji odpowiadającej warunkom klinicznym. U samic szczurów poddanych wysokim dawkom tikagreloru stwierdzono zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, co wiąże się z zaburzeniami hormonalnymi i specyficzną dla gryzoni aktywnością enzymatyczną w wątrobie. Zjawiska te uznano za mało prawdopodobne do przeniesienia na ludzi. W badaniach rozwojowych na szczurach i królikach wykazano niewielkie nieprawidłowości przy toksycznych dawkach, z marginesami bezpieczeństwa odpowiednio 5,1 i 4,5.
aktywność enzymatyczna, badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowość rozwojowa, opóźnienie dojrzewania wątroby, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał karcynogenny, przeżywalność noworodków, rozwój układu szkieletowego, substancja czynna, tikagrelor, toksyczność, zaburzenie reprodukcji, zaburzenie równowagi hormonalnej, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orebriton 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tikagreloru, obejmujące farmakologię, toksykologię oraz badania reprodukcyjne, nie wykazały niedopuszczalnego ryzyka działań niepożądanych u ludzi. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego, korespondujące z działaniami niepożądanymi u pacjentów. U samic szczurów poddanych wysokim dawkom tikagreloru stwierdzono zwiększoną częstość występowania gruczolakoraków macicy oraz gruczolakoraków wątroby, jednak mechanizmy tych zmian są specyficzne dla gatunku i nie mają prawdopodobnie znaczenia klinicznego dla ludzi. Margines bezpieczeństwa dla nieprawidłowości rozwojowych u szczurów wynosił 5,1, a u królików 4,5, przy czym obserwowano niewielkie opóźnienia rozwojowe i zmiany w układzie szkieletowym płodów przy podawaniu dużych dawek tikagreloru ciężarnym samicom.
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, badanie kancerogenności, genotoksyczność, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, nieprawidłowość rozwojowa, nieregularny cykl, opóźnienie dojrzewania wątroby, podrażnienie przewodu pokarmowego, przenikanie do mleka, rozwój układu szkieletowego, toksyczność po podaniu pojedynczej dawki, toksyczność rozwojowa, wpływ na reprodukcję, zaburzenie równowagi hormonalnej, zmniejszona przeżywalność noworodków, zwiększenie aktywności enzymatycznej