pochodne hydroksyantracenowe

Pochodne hydroksyantracenowe to związki chemiczne należące do grupy antrachinonów, naturalnie występujące w różnych roślinach leczniczych. Ich główne źródła to liście senesu (Senna alexandrina), kora kruszyny (Frangula alnus), korzeń rzewienia (Rheum palmatum) oraz aloes (Aloe vera).

Pod względem farmakologicznym, związki te wykazują działanie przeczyszczające poprzez stymulację perystaltyki jelit oraz zwiększenie wydzielania wody i elektrolitów do światła jelita. Mechanizm działania obejmuje hamowanie absorpcji wody i elektrolitów w jelicie grubym oraz bezpośrednie pobudzanie zakończeń nerwowych w ścianie jelita.

W praktyce klinicznej, preparaty zawierające pochodne hydroksyantracenowe stosowane są w leczeniu zaparć, zwłaszcza w przypadkach krótkotrwałego stosowania. Efekt przeczyszczający pojawia się zazwyczaj po 6-12 godzinach od podania. Długotrwałe stosowanie tych związków jest niezalecane ze względu na możliwość wystąpienia zespołu leniwego jelita oraz zaburzeń gospodarki elektrolitowej.

Istotne przeciwwskazania do stosowania obejmują niedrożność jelit, nieswoiste choroby zapalne jelit, ostry ból brzucha o nieznanej etiologii oraz ciążę i okres laktacji. Badania wykazują również potencjalną genotoksyczność i kancerogenność przy długotrwałym stosowaniu, co skłoniło Europejską Agencję Leków do wprowadzenia ograniczeń w stosowaniu tych związków.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl