motoryka jelita grubego

Motoryka jelita grubego odnosi się do złożonych procesów ruchowych zachodzących w obrębie okrężnicy, które umożliwiają prawidłowe przemieszczanie treści jelitowej, absorpcję wody i elektrolitów oraz formowanie i wydalanie kału. Proces ten jest regulowany przez autonomiczny układ nerwowy, hormony oraz lokalne mediatory zapalne.

Główne wzorce motoryki jelita grubego obejmują skurcze segmentacyjne (haustracje), które mieszają treść jelitową, oraz ruchy masowe (propulsywne), które przesuwają masy kałowe w kierunku odbytnicy. Szczególnie istotne są silne skurcze propulsywne, które występują kilka razy dziennie, zazwyczaj po posiłkach, w ramach odruchu żołądkowo-okrężniczego.

Zaburzenia motoryki jelita grubego stanowią patofizjologiczne podłoże wielu chorób czynnościowych przewodu pokarmowego, w tym zespołu jelita drażliwego, zaparć czynnościowych oraz nietrzymania stolca. Diagnostyka tych zaburzeń obejmuje manometrię anorektalną, defekografię oraz badania czasu pasażu jelitowego, które pomagają w identyfikacji specyficznych dysfunkcji motorycznych.

W leczeniu zaburzeń motoryki jelita grubego stosuje się modyfikację diety, leki prokinetyczne, przeciwskurczowe, przeczyszczające oraz techniki biofeedbacku. Rosnące znaczenie ma także mikrobiota jelitowa, której skład może wpływać na motorykę poprzez produkcję krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych oraz neuromodulatorów oddziałujących na jelitowy układ nerwowy.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl