disodu pamidroniam
Disodu pamidroniam (pamidronian disodowy) to lek z grupy bisfosfonianów, stosowany w leczeniu zaburzeń metabolizmu kostnego. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu resorpcji kości poprzez wpływ na aktywność osteoklastów i zmniejszanie ich liczby.
Wskazania do stosowania pamidronatu disodowego obejmują hiperkalcemię nowotworową, osteolizę w przebiegu szpiczaka mnogiego, przerzuty nowotworowe do kości (zwłaszcza w raku piersi i szpiczaku mnogim), a także chorobę Pageta kości. W pediatrii znajduje zastosowanie w leczeniu ciężkiej wrodzonej łamliwości kości.
Lek podawany jest dożylnie w postaci wlewu, co minimalizuje ryzyko uszkodzenia nerek. Najczęstsze działania niepożądane obejmują gorączkę, objawy grypopodobne, hipokalcemię, hipofosfatemię oraz reakcje w miejscu podania. Rzadszym, ale poważnym powikłaniem może być martwica kości szczęki, szczególnie u pacjentów poddawanych zabiegom stomatologicznym w trakcie terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Pamidronian – Przedawkowanie
Pamidronian, będący bisfosfonianem, występuje w preparatach Pamifos-30, -60 i -90, zawierających odpowiednio 30 mg, 60 mg i 90 mg disodu pamidronianu pięciowodnego, stosowanych do infuzji. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do ciężkiej hipokalcemii, manifestującej się parestezjami (mrowienie, drętwienie w okolicy ust, języka, palców), tężyczką (bolesne skurcze mięśni, dodatnie objawy Chvostka i Trousseau) oraz nagłym spadkiem ciśnienia tętniczego, potencjalnie prowadzącym do wstrząsu. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczna jest ścisła obserwacja pacjenta, w tym monitorowanie parametrów życiowych oraz stężenia wapnia w surowicy.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pamifos-30 30 mg
Produkt leczniczy Pamifos, zawierający disodu pamidronian, dostępny jest w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 90 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Preparat należy rozpuścić w jałowej wodzie do wstrzykiwań, a następnie rozcieńczyć w płynie infuzyjnym niezawierającym jonów wapnia (5% glukoza lub 0,9% NaCl). Szybkość infuzji nie powinna przekraczać 60 mg/h (1 mg/min), a stężenie pamidronianu w roztworze nie może być większe niż 90 mg/250 ml. W przypadku pacjentów ze szpiczakiem mnogim lub hiperkalcemią nowotworową zaleca się rozcieńczenie do 90 mg w 500 ml i wydłużenie infuzji do 4 godzin. Przed leczeniem konieczne jest odpowiednie nawodnienie pacjenta roztworem chlorku sodu 0,9%, a dawkowanie dobiera się na podstawie początkowego stężenia wapnia w surowicy, z dawkami od 15 mg do maksymalnie 90 mg na kurs terapii.
chemioterapia, choroba Pageta, disodu pamidroniam, działanie niepożądane, hiperkalcemia nowotworowa, infuzja dożylna, karta ostrzeżeń pacjenta, nawodnienie pacjenta, odczyn w miejscu wstrzyknięcia, pacjent geriatryczny, proces lityczny, przerzuty do kości, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór infuzyjny, stężenie wapnia w surowicy, szpiczak mnogi, wapń w surowicy, wapń związany z białkami - Leksykon leków
Interakcje leku – Pamifos-60 60 mg
Disodu pamidronian, zawarty w preparacie Pamifos-60 (60 mg disodu pamidronianu pięciowodnego), wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają znaczenie kliniczne, zwłaszcza w terapii onkologicznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie pamidronianu z inhibitorami angiogenezy, co wiąże się ze zwiększonym ryzykiem martwicy kości szczęki (ONJ) i wymaga ścisłego monitorowania oraz profilaktyki stomatologicznej. Ponadto, synergistyczne działanie pamidronianu i kalcytoniny może przyspieszyć obniżenie stężenia wapnia w surowicy, co jest korzystne terapeutycznie, ale wymaga monitorowania poziomu wapnia i dostosowania dawkowania. Wysokie ryzyko nefrotoksyczności obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu pamidronianu z lekami nefrotoksycznymi, w tym talidomidem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, co wymaga ścisłej kontroli funkcji nerek i ewentualnej modyfikacji terapii.
disodu pamidroniam, działanie niepożądane, działanie synergistyczne, hiperkalcemia, inhibitor angiogenezy, kalcytonina, lek nefrotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, martwica kości szczęki, scyntygrafia kości, stężenie wapnia w surowicy, szpiczak mnogi, talidomid, terapia skojarzona, tkanka kostna, uszkodzenie nerek, zaburzenie czynności nerek