medroksyprogesteron
Medroksyprogesteron to syntetyczna pochodna progesteronu, hormonu steroidowego, która jest szeroko stosowana w medycynie. Działa poprzez wiązanie z receptorami progesteronowymi, hamując wydzielanie gonadotropin i zapobiegając dojrzewaniu pęcherzyków jajnikowych oraz owulacji.
W praktyce klinicznej medroksyprogesteron (MPA) stosuje się w różnych postaciach. Doustny octan medroksyprogesteronu (Provera) jest wykorzystywany w leczeniu zaburzeń miesiączkowania, endometriozy, hiperplazji endometrium oraz jako składnik hormonalnej terapii zastępczej. Forma depot (Depo-Provera) podawana domięśniowo co 12 tygodni stanowi skuteczną metodę antykoncepcji.
Lek ten znajduje również zastosowanie w terapii hormonozależnego raka piersi i endometrium u kobiet po menopauzie, a także w leczeniu paliatywnym raka nerki. U mężczyzn medroksyprogesteron może być stosowany do obniżania popędu płciowego w przypadkach dewiacji seksualnych.
Do najczęstszych działań niepożądanych medroksyprogesteronu należą: nieregularne krwawienia z dróg rodnych, nudności, bóle głowy, tkliwość piersi, zmiany nastroju oraz przyrost masy ciała. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zmniejszenia gęstości mineralnej kości, dlatego u pacjentek stosujących lek przez dłuższy czas wskazane jest monitorowanie stanu kośćca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Eugia
Lenalidomid, strukturalnie podobny do talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone w badaniach na małpach, co implikuje wysokie ryzyko wad wrodzonych u ludzi przy stosowaniu w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą spełniać rygorystyczne kryteria programu zapobiegania ciąży, w tym stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/mL powinny być wykonywane pod nadzorem medycznym co 4 tygodnie, a lek wydawany maksymalnie na 4 tygodnie terapii. Mężczyźni stosujący lenalidomid muszą stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu. Ze względu na ryzyko teratogenności, pacjenci i personel medyczny powinni stosować środki ostrożności, w tym unikać kontaktu kobiet w ciąży z lekiem oraz zwracać niewykorzystane kapsułki do apteki.
agenezja macicy, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik wzrostu, doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, epizod naczyniowo-mózgowy, histerektomia, medroksyprogesteron, nadciśnienie płucne, neutropenia, niewydolność jajników, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, system wewnątrzmaciczny, szpiczak mnogi, test ciążowy, trombocytopenia, wazektomia, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Medroksyprogesteron – Działania niepożądane
Medroksyprogesteron, syntetyczny progestagen dostępny w formach doustnych (Provera, Divina) i iniekcyjnych (Depo-Provera), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, drogi podania oraz schematu leczenia. Najczęstsze objawy to zaburzenia miesiączkowania (18%), bóle głowy (12%) oraz nudności (10%). Istotne są również zmiany nastroju, depresja, zaburzenia snu, zmiany masy ciała oraz ryzyko zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu estrogenów (np. w preparacie Divina), gdzie ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej wzrasta 1,3-3-krotnie. Długotrwałe stosowanie, szczególnie formy iniekcyjnej, wiąże się z ryzykiem osteoporozy i złamań osteoporotycznych. Ponadto, medroksyprogesteron może powodować zaburzenia czynności wątroby, reakcje nadwrażliwości, a także wpływać na metabolizm glukozy, co jest szczególnie istotne u pacjentek z cukrzycą.
badanie densytometryczne, brak owulacji, hiperkalcemia, hirsutyzm, konwencja MedDRA, lipodystrofia nabyta, medroksyprogesteron, mlekotok, nadwrażliwość na lek, nadżerka szyjki macicy, nieprawidłowe krwawienie maciczne, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, progestagen syntetyczny, rak endometrium, reakcja anafilaktyczna, terapia hormonalna, udar mózgu, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepowe zapalenie żył, zator tętnicy płucnej, zespół Cushinga, złamania osteoporotyczne, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Medroksyprogesteron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Octan medroksyprogesteronu, syntetyczny progestagen dostępny m.in. w postaci domięśniowej zawiesiny 150 mg/ml (Depo-Provera) oraz tabletek doustnych 5 mg i 10 mg (Provera), wykazuje w badaniach przedklinicznych zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od drogi podania i gatunku. Długotrwałe podawanie domięśniowe u psów rasy beagle wiązało się z rozwojem nowotworów sutka, co wskazuje na potencjalne działanie rakotwórcze. Natomiast podanie doustne u gryzoni (szczurów i myszy) nie wykazało takiego efektu, co podkreśla istotne różnice gatunkowe i farmakokinetyczne wpływające na ryzyko toksyczności. Kompleksowe badania genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły działania mutagennego octanu medroksyprogesteronu, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania u pacjentów.
antykoncepcja hormonalna, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie estrogenowe, działanie mutagenne, działanie progestagenowe, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, estradiol, genotoksyczność, hamowanie płodności, interakcja lekowa, medroksyprogesteron, mutagenność, nowotwór sutka, octan medroksyprogesteronu, podanie domięśniowe, podanie doustne, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, syntetyczny progestagen, tabletka doustna, transformacja nowotworowa, wpływ na płodność, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon chorób i schorzeń
Wrodzona niewydolność jajników – Leczenie
Wrodzona niewydolność jajników (POI) to stan charakteryzujący się utratą funkcji jajników przed 40. rokiem życia, prowadzący do niedoboru estrogenów, zaburzeń miesiączkowania i niepłodności. Podstawą leczenia jest długoterminowa terapia hormonalna (HT), mająca na celu zastąpienie hormonów na poziomie fizjologicznym dla kobiet w wieku rozrodczym, z dawkami estradiolu dostosowanymi do zakresu 200-400 pmol/l. Terapia obejmuje estrogeny (doustnie lub przezskórnie) oraz progestageny u kobiet z zachowaną macicą, aby zapobiec rozrostowi endometrium. Zalecane dawki to np. 1-2 mg doustnego estradiolu z 2,5-5 mg medroksyprogesteronu lub 100 µg estradiolu w plastrach z 100 mg mikronizowanego progesteronu dziennie. Terapia hormonalna łagodzi objawy niedoboru estrogenów, zapobiega osteoporozie (wspierana suplementacją wapnia 1200-1500 mg i witaminy D 800-1000 IU dziennie) oraz zmniejsza ryzyko chorób sercowo-naczyniowych. Miejscowe preparaty estrogenowe stosuje się w przypadku urogenitalnych objawów, takich jak suchość pochwy. Kompleksowa opieka obejmuje także wsparcie psychologiczne i modyfikację stylu życia.
atrofia urogenitalna, choroba sercowo-naczyniowa, dehydroepiandrosteron, doustne środki antykoncepcyjne, drugorzędowe cechy płciowe, dyspareunia, estradiol, hirsutyzm, hormon luteinizujący, hormonalna terapia zastępcza, medroksyprogesteron, menopauza, mikronizowany progesteron, niedobór estrogenów, niepłodność, osocze bogatopłytkowe, osteoporoza, pierwotna niewydolność jajników, progestagen, rak endometrium, suchość pochwy, systemowa terapia hormonalna, terapia egzosomami, terapia hormonalna, terapia komórkami macierzystymi, testosteron, trądzik, uderzenia gorąca, wrodzona niewydolność jajników, zaburzenie miesiączkowania, zapłodnienie in vitro, złamanie osteoporotyczne - Leksykon substancji czynnych
Medroksyprogesteron – Właściwości farmakodynamiczne
Medroksyprogesteron, syntetyczny progestagen będący pochodną 17α-hydroksy-6α-metyloprogesteronu octanu, wykazuje szerokie spektrum działania na układ endokrynny poprzez wiązanie z receptorami progestagenowymi. Jego farmakodynamika obejmuje hamowanie wydzielania gonadotropin (FSH, LH), obniżanie stężenia ACTH, hydrokortyzonu oraz testosteronu, a także redukcję estrogenów poprzez hamowanie FSH i indukcję enzymatyczną reduktazy wątrobowej. Doustne podawanie medroksyprogesteronu u kobiet z prawidłowym wydzielaniem estrogenów powoduje transformację endometrium ze stadium proliferacyjnego w wydzielnicze, natomiast podawanie pozajelitowe (150 mg domięśniowo) hamuje dojrzewanie pęcherzyków Graafa i owulację. W dużych dawkach wykazuje działanie przeciwnowotworowe w hormonozależnych nowotworach złośliwych. Dodatek medroksyprogesteronu do terapii estrogenowej znacząco zmniejsza ryzyko rozrostu i raka endometrium u kobiet z zachowaną macicą.
ACTH, błona śluzowa macicy, BMD kręgosłupa, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, działanie androgenne, działanie przeciwnowotworowe, estradiol, estrogeny, faza wydzielnicza, gęstość mineralna kości, gonadotropiny przysadkowe, hormonalna terapia zastępcza, incydent sercowo-naczyniowy, iniekcja, konwersja androgenów, kręgosłup lędźwiowy, medroksyprogesteron, menopauza, nowotwór złośliwy, otępienie, pęcherzyk Graafa, progestagen syntetyczny, progesteron endogenny, rak endometrium, receptor progestagenowy, reduktaza wątrobowa, szyjka kości udowej, testosteron, trójkąt Warda, układ wewnątrzwydzielniczy, złamania kości, złamania osteoporotyczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Provera 5 mg
Medroksyprogesteronu octan, dostępny w preparacie Provera w dawkach 5 mg i 10 mg, jest stosowany w leczeniu wtórnego braku miesiączki (amenorrhea secundaria), czynnościowych bezowulacyjnych krwawień z macicy oraz endometriozy o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Lek działa poprzez regulację hormonalną endometrium, przywracając regularność cykli menstruacyjnych oraz stabilizując błonę śluzową macicy, co zmniejsza nasilenie krwawień i objawów endometriozy. Ponadto, Provera jest wskazana w profilaktyce rozrostu endometrium u kobiet stosujących terapię estrogenową, co zapobiega ryzyku rozwoju raka endometrium.
- Leksykon substancji czynnych
Tryptorelina – Właściwości farmakodynamiczne
Tryptorelina, syntetyczny analog GnRH o kodzie ATC L02AE04, wykazuje dwufazowy mechanizm działania na oś podwzgórze-przysadka-gonady. Początkowo stymuluje wydzielanie LH i FSH, co u mężczyzn powoduje przejściowy wzrost testosteronu, a u kobiet estrogenów. Długotrwałe podawanie prowadzi do desensytyzacji receptorów przysadkowych, zahamowania wydzielania gonadotropin oraz obniżenia steroidogenezy, skutkując spadkiem stężeń hormonów płciowych do poziomów kastracyjnych u mężczyzn i pomenopauzalnych u kobiet. W terapii raka gruczołu krokowego, tryptorelina (np. Diphereline SR 22,5 mg) umożliwia osiągnięcie poziomu testosteronu kastracyjnego u 97,5% pacjentów po 4 tygodniach i utrzymanie go u 93% do 12 miesiąca leczenia. Monitorowanie skuteczności odbywa się poprzez oznaczanie stężenia testosteronu i PSA. Długotrwała deprywacja androgenowa (3 lata) w skojarzeniu z radioterapią wykazuje lepsze wyniki niż terapia krótkotrwała (6 miesięcy), zmniejszając całkowitą śmiertelność (15,2% vs 19,0%) oraz śmiertelność związaną z rakiem prostaty (3,2% vs 4,78%).
antygen swoisty dla prostaty, D-tryptofan, deprywacja androgenowa, endometrioza, enzalutamid, estrogen, folikulogeneza, gonadoliberyna, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, inhibitor biosyntezy androgenów, inhibitor receptora androgenowego, medroksyprogesteron, mięśniak macicy, octan abirateronu, octan cyproteronu, oś podwzgórze-przysadka-gonady, przedwczesne dojrzewanie płciowe, rak gruczołu krokowego, rak gruczołu krokowego oporny na kastrację, steroidogeneza, tryptorelina - Leksykon chorób i schorzeń
Zachowania seksualne kompulsywne – Leczenie
Zachowania seksualne kompulsywne (ZSK) to przewlekłe zaburzenie kontroli impulsów, charakteryzujące się obsesyjnym skupieniem na myślach i zachowaniach seksualnych, które są trudne do opanowania i negatywnie wpływają na funkcjonowanie pacjenta. Leczenie ZSK wymaga zindywidualizowanego, holistycznego podejścia, obejmującego psychoterapię (głównie terapię poznawczo-behawioralną, terapię akceptacji i zaangażowania, terapię dialektyczno-behawioralną, terapię psychodynamiczną oraz EMDR), farmakoterapię (stosowanie SSRI, naltreksonu w dawce 50 mg, stabilizatorów nastroju takich jak kwas walproinowy i lit, a w przypadku parafilii – antyandrogenów i medroksyprogesteronu) oraz wsparcie grup samopomocy (np. programy 12-krokowe: SAA, SLAA). Leczenie uwzględnia także współistniejące zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, zaburzenia lękowe, uzależnienia czy OCD, co wymaga często koordynacji terapii i farmakoterapii. Wskazane jest wczesne rozpoznanie i interwencja, zwłaszcza przy ryzyku samookaleczeń, myślach samobójczych lub współistniejących zaburzeniach dwubiegunowych.
antagonista opioidowy, detoksykacja, farmakoterapia, fluoksetyna, hiperseksualność, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kwas walproinowy, lek antyandrogenny, lit, medroksyprogesteron, myśl samobójcza, naltrekson, psychoterapia, redukcja stresu oparta na uważności, stabilizator nastroju, terapia akceptacji i zaangażowania, terapia dialektyczno-behawioralna, terapia EMDR, terapia poznawczo-behawioralna, terapia psychodynamiczna, terapia wzmacniania motywacji, uważność, uzależnienie od seksu, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie hiperseksualne, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie lękowe, zaburzenie nastroju, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie osobowości, zaburzenie osobowości z pogranicza, zachowanie seksualne kompulsywne, zdrowie psychiczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Provera 10 mg
Provera (medroksyprogesteronu octan) dostępna jest w tabletkach 5 mg i 10 mg, a dawkowanie należy dostosować indywidualnie do wskazań klinicznych. W przypadku wtórnego braku miesiączki zaleca się 5-10 mg/dobę przez 5-10 dni, z krwawieniem pojawiającym się 3-7 dni po zakończeniu terapii. Przy czynnościowych krwawieniach z macicy dawka wynosi również 5-10 mg/dobę przez 5-10 dni, rozpoczynając leczenie między 16. a 21. dniem cyklu, z możliwością powtórzenia przez 2-3 kolejne cykle. W endometriozie o nasileniu łagodnym do umiarkowanego stosuje się 10 mg trzy razy na dobę przez 90 dni, rozpoczynając od 1. dnia cyklu; u 30-40% pacjentek może wystąpić samoograniczające się plamienie.
czynnościowe krwawienie z macicy, dawkowanie medroksyprogesteronu, endometrioza, histerektomia, krwawienie bezowulacyjne, krwawienie maciczne, medroksyprogesteron, menopauza, rozrost endometrium, schemat ciągły, schemat sekwencyjny, terapia estrogenowa, terapia estrogenowo-progestagenowa, wtórny brak miesiączki, zaburzenie hormonalne - Leksykon chorób i schorzeń
Atrofia pochwy – Etiologia i przyczyny
Atrofia pochwy, znana również jako zespół genitourinarny menopauzy (GSM), jest stanem wynikającym z niedoboru estrogenów, prowadzącym do ścieńczenia, wysuszenia i zapalenia ścian pochwy. Estrogeny, poprzez receptory obecne w pochwie, sromie, cewce moczowej i trójkącie pęcherza moczowego, utrzymują prawidłową anatomię i fizjologię układu moczowo-płciowego, w tym grubość tkanki, elastyczność i kwaśne pH pochwy (3,5–5,0). Menopauza powoduje spadek poziomu estradiolu nawet o 95%, co skutkuje zmniejszeniem ilości pałeczek kwasu mlekowego, wzrostem pH pochwy, ścieńczeniem nabłonka i obniżeniem nawilżenia, co predysponuje do urazów, infekcji i dysfunkcji seksualnych. Około 40-85% kobiet po menopauzie doświadcza objawów atrofii pochwy, a podobne zmiany mogą wystąpić także w wyniku chirurgicznego usunięcia jajników, leczenia onkologicznego (chemioterapia, radioterapia), karmienia piersią oraz stosowania leków antyestrogenowych, takich jak tamoksyfen czy inhibitory aromatazy.
abstynencja seksualna, atrofia pochwy, bakteryjna waginoza, danazol, dysfunkcja seksualna, dyspareunia, histerektomia, infekcja dróg moczowych, infekcja grzybicza, inhibitor aromatazy, Lactobacillus, leuprorelina, medroksyprogesteron, niedobór estrogenów, nietrzymanie moczu, pałeczki kwasu mlekowego, pH pochwy, przedwczesna niewydolność jajników, tamoksyfen, terapia hormonalna menopauzy, zapalenie pochwy zanikowe, zespół genitourinarny menopauzy, zespół Sjögrena - Leksykon substancji czynnych
Medroksyprogesteron – Wskazania do stosowania
Medroksyprogesteron, syntetyczna pochodna progesteronu o działaniu progestagennym, jest stosowany w różnych formach i dawkach w zależności od wskazań klinicznych. W onkologii, w postaci zawiesiny do wstrzykiwań Depo-Provera (150 mg/ml), znajduje zastosowanie w leczeniu wspomagającym i paliatywnym hormonozależnych nowotworów, takich jak wznowa lub przerzuty raka endometrium, nerek oraz raka piersi u kobiet po menopauzie, dzięki właściwościom antyestrogenowym i antyandrogenowym. Doustne preparaty Provera (5 mg, 10 mg) są wskazane w leczeniu wtórnego braku miesiączki oraz czynnościowych krwawień z macicy, stabilizując endometrium i normalizując cykl menstruacyjny. Ponadto, medroksyprogesteron jest skuteczny w leczeniu łagodnej do umiarkowanej endometriozy poprzez supresję gonadotropin i hamowanie owulacji, co prowadzi do zmniejszenia objawów bólowych i zahamowania rozwoju ognisk endometriozy.
amenorrhea secundaria, endometrioza, endometrium wydzielnicze, guz hormonozależny, hamowanie owulacji, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie bezowulacyjne, krwawienie czynnościowe, krwawienie z odstawienia, leczenie paliatywne, leczenie wspomagające, medroksyprogesteron, osteoporoza, progesteron, proliferacja endometrium, rak endometrium, rak nerki, rak piersi, rozrost endometrium, supresja gonadotropin, właściwości antyandrogenowe, właściwości antyestrogenowe, wtórny brak miesiączki, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Provera 5 mg
W terapii preparatem Provera zawierającym medroksyprogesteronu octan w dawkach 5 mg i 10 mg brak jest systematycznych badań oceniających wpływ leku na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów mechanicznych oraz obsługę maszyn. Producent nie dostarcza danych potwierdzających lub wykluczających potencjalne zaburzenia funkcji poznawczych i motorycznych, co stanowi istotną lukę informacyjną. W związku z tym lekarz powinien indywidualnie ocenić ryzyko u pacjenta, uwzględniając wiek, stan zdrowia, współistniejące schorzenia oraz stosowane leki, które mogą wpływać na zdolności psychomotoryczne. Należy również uwzględnić potencjalne działania niepożądane medroksyprogesteronu octanu, które mogą teoretycznie zaburzać koncentrację, czas reakcji lub koordynację ruchową.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Medical Valley
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone badaniami na małpach, co implikuje wysokie ryzyko wad wrodzonych u ludzi podczas stosowania w ciąży. W związku z tym, u kobiet w wieku rozrodczym stosujących lenalidomid konieczne jest przestrzeganie rygorystycznego programu zapobiegania ciąży, obejmującego stosowanie skutecznych metod antykoncepcji co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez minimum 4 tygodnie po jego zakończeniu. Kryteria wykluczające możliwość zajścia w ciążę obejmują m.in. wiek ≥ 50 lat z naturalnym brakiem miesiączki przez ≥ 1 rok, potwierdzoną przedwczesną niewydolność jajników, obustronną resekcję jajników lub histerektomię. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml muszą być wykonywane pod nadzorem medycznym co 4 tygodnie, a lek powinien być wydany w ciągu 7 dni od uzyskania negatywnego wyniku testu. Stosowanie dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, szczególnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, a jednoczesne stosowanie deksametazonu może obniżać ich skuteczność.
agenezja macicy, antykoncepcja, chłoniak z komórek płaszcza, działanie teratogenne, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, lenalidomid w spermie, lewonorgestrel, medroksyprogesteron, menstruacja, neutropenia, niewydolność jajników, prezerwatywa, progesteron, Program Zapobiegania Ciąży, resekcja jajników, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratologia, test ciążowy, trombocytopenia, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Medroksyprogesteron – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Medroksyprogesteron, syntetyczny progestagen, stosowany jest w różnych formach farmaceutycznych, jednak wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne działania niepożądane i konieczność monitorowania pacjentek. U pacjentek z nadwrażliwością na steroidy lub substancje pomocnicze (np. metylu parahydroksybenzoesan E218, propylu parahydroksybenzoesan E216) istnieje ryzyko reakcji alergicznych. Należy zwracać uwagę na nieoczekiwane krwawienia z dróg rodnych, które mogą wymagać diagnostyki, w tym biopsji endometrium, zwłaszcza jeśli utrzymują się po odstawieniu leku. Medroksyprogesteron może powodować retencję płynów, co jest istotne u pacjentek z padaczką, migreną, astmą, zaburzeniami serca i nerek. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie stanu psychicznego, zwłaszcza u pacjentek z depresją w wywiadzie, oraz kontrola glikemii u chorych na cukrzycę. Lek może wpływać na obniżenie stężeń hormonów steroidowych i gonadotropin oraz wymaga oceny funkcji nadnerczy przed testem metyraponowym. W przypadku nagłych objawów okulistycznych (utrata wzroku, wytrzeszcz, podwójne widzenie) należy przerwać leczenie i wykonać badania okulistyczne.
astma, badanie histopatologiczne, biopsja endometrium, cukrzyca, depresja przedmiesiączkowa, endometrioza, estrogen, gęstość mineralna tkanki kostnej, globulina wiążąca hormony płciowe, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, hormonalna terapia zastępcza, kamica żółciowa, kontrola glikemii, kortyzol, krwawienie z dróg rodnych, medroksyprogesteron, metylu parahydroksybenzoesan, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na steroidy, nietolerancja laktozy, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, oś przysadkowo-nadnerczowa, osteoporoza, otoskleroza, padaczka, progestagen, progesteron, propylu parahydroksybenzoesan, rak endometrium, reakcja alergiczna, retencja płynów, rozrost błony śluzowej trzonu macicy, testosteron, toczeń rumieniowaty układowy, twarz księżycowata, wytrzeszcz, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie tolerancji glukozy, zespół Cushinga, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Divina 2 mg (białe); 2 mg + 10 mg (niebieskie)
Produkt leczniczy Divina jest dostępny w formie niepowlekanych tabletek o dwóch różnych składach, stosowanych sekwencyjnie w terapii hormonalnej. Białe tabletki zawierają 2 mg estradiolu walerianianu i nie zawierają progestagenu, natomiast niebieskie tabletki zawierają 2 mg estradiolu walerianianu oraz 10 mg medroksyprogesteronu octanu. Obie tabletki zawierają laktozę jednowodną – odpowiednio 82 mg w białych i 68 mg w niebieskich, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki różnią się także wyglądem: białe są okrągłe, wypukłe, o średnicy 7 mm z oznaczeniem „D”, natomiast niebieskie są okrągłe, płaskie z ukośnymi krawędziami i barwione indygotyną (E132).
- Leksykon substancji czynnych
Medroksyprogesteron – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Medroksyprogesteron, dostępny w postaciach takich jak DEPO-PROVERA (150 mg/ml domięśniowo co 3 miesiące), Divina (tabletki) oraz PROVERA (tabletki), jest syntetycznym progestagenem o szerokim zastosowaniu, jednak jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w okresie ciąży. Ekspozycja na medroksyprogesteron w pierwszym trymestrze może wiązać się z ryzykiem zaburzeń rozwojowych układu płciowego u płodów obu płci, a w przypadku nieplanowanej ciąży rozpoczętej między 1. a 2. miesiącem po iniekcji DEPO-PROVERA istnieje ryzyko niskiej masy urodzeniowej noworodka, co zwiększa ryzyko zgonu noworodkowego, choć takie przypadki są bardzo rzadkie. W przypadku preparatu Divina, zawierającego również estradiol, brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu na płód, jednak badania na zwierzętach wykazały toksyczność rozrodczą, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii w przypadku ciąży. Lekarz powinien jasno przekazać pacjentce konieczność przerwania leczenia po potwierdzeniu ciąży oraz omówić potencjalne ryzyko dla płodu.
brak miesiączki, Depo-Provera, działanie antykoncepcyjne, działanie hormonalne, działanie teratogenne, estradiol, medroksyprogesteron, nieplanowana ciąża, nieregularne krwawienie, niska masa urodzeniowa, octan medroksyprogesteronu, owulacja, pierwszy trymestr ciąży, powrót płodności, progestagen syntetyczny, progestageny, przenikanie do mleka kobiecego, rak endometrium, rak nerki, toksyczność rozrodcza, zaburzenia rozwojowe, zgon noworodkowy - Leksykon chorób i schorzeń
Krwawienie poprzymiotopauzalne – Zapobieganie i profilaktyka
Krwawienie poprzymiotopauzalne, definiowane jako krwawienie z dróg rodnych pojawiające się co najmniej 12 miesięcy po ostatniej miesiączce, jest zawsze objawem patologii wymagającym pilnej diagnostyki w celu wykluczenia nowotworów złośliwych, zwłaszcza raka endometrium, który stanowi około 10% przyczyn tego krwawienia. U 95% pacjentek z rakiem endometrium występuje krwawienie poprzymiotopauzalne, co podkreśla jego znaczenie jako wczesnego objawu. Diagnostyka powinna obejmować ultrasonografię endometrium, biopsję pod kontrolą histeroskopii oraz cytologię, a w przypadku nawracających krwawień nawet przy cienkiej błonie śluzowej macicy wskazana jest biopsja. Leczenie i profilaktyka zależą od przyczyny: atrofia endometrium wymaga terapii estrogenowej miejscowej lub systemowej, rozrost endometrium bez atypii – progestagenów doustnych lub lewonorgestrelu IUS, natomiast rozrost z atypią wskazuje na histerektomię. W przypadku raka endometrium konieczne jest radykalne leczenie chirurgiczne.
antybiotykoterapia, atrofia endometrium, atrofia pochwy, badanie cytologiczne, biopsja endometrium, doustny środek antykoncepcyjny, estrogen, histerektomia, histeroskopia, hormonalna terapia zastępcza, lewonorgestrel, medroksyprogesteron, menopauza, mięśniak macicy, polip endometrium, polip szyjki macicy, preparat estrogenowy, progestagen, rak endometrium, rak piersi, rozrost endometrium, stan przednowotworowy, tamoksyfen, wkładka wewnątrzmaciczna - Leksykon substancji czynnych
Medroksyprogesteron – Dawkowanie i sposób podawania
Medroksyprogesteron, syntetyczny progestagen, stosowany jest w leczeniu nowotworów (rak endometrium, nerek, piersi) oraz zaburzeń ginekologicznych. W terapii nowotworowej preparat Depo-Provera (150 mg/ml) podaje się domięśniowo: w raku endometrium lub nerek dawka początkowa wynosi 400-1000 mg tygodniowo, a dawka podtrzymująca 400 mg miesięcznie; w raku piersi stosuje się 500-1000 mg/dobę przez 28 dni, następnie 500 mg dwa razy w tygodniu. W zaburzeniach ginekologicznych Provera (tabletki 5 mg lub 10 mg) podawana jest doustnie, np. w wtórnym braku miesiączki 5-10 mg/dobę przez 5-10 dni, a w endometriozie 10 mg trzy razy dziennie (30 mg/dobę) przez 90 dni. W hormonalnej terapii zastępczej stosuje się schematy ciągłe (2,5-5 mg/dobę) lub sekwencyjne (5-10 mg/dobę przez 10-14 dni cyklu 28-dniowego). Preparat złożony Divina zawiera 2 mg estradiolu walerianianu i 10 mg medroksyprogesteronu octanu, podawany w cyklach 28-dniowych (21 dni leczenia + 7 dni przerwy).
brak miesiączki wtórny, Depo-Provera, działanie niepożądane, endometrioza, estradiol walerianian, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie bezowulacyjne, krwawienie śródcykliczne, krwawienie z odstawienia, medroksyprogesteron, menopauza, objawy menopauzy, plamienie z dróg rodnych, podanie domięśniowe, progestagen syntetyczny, rak endometrium, rak nerki, rak piersi, rozrost endometrium, schemat ciągły, schemat sekwencyjny, zaburzenie ginekologiczne, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Medroksyprogesteron – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Medroksyprogesteron, syntetyczna pochodna progesteronu, stosowany jest w różnych formach farmaceutycznych, takich jak tabletki (Provera, Divina) oraz zawiesina do wstrzykiwań (Depo-Provera, 150 mg/ml). Dane dotyczące wpływu medroksyprogesteronu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn są ograniczone: nie przeprowadzono systematycznych badań dla Provera i Depo-Provera, natomiast dla Divina (zawierającej 2 mg estradiolu walerianianu i 10 mg medroksyprogesteronu octanu) nie stwierdzono wpływu na te zdolności. Mimo to, potencjalne działania niepożądane, takie jak bóle głowy (≥1/100 do <1/10), zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), migrena (≥1/1000 do <1/100), drętwienie, zaburzenia widzenia, depresja, nerwowość czy zaburzenia koncentracji, mogą teoretycznie wpływać na zdolności psychomotoryczne i bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn.
bezsenność, ból głowy, depresja, drętwienie, drgawka, działanie niepożądane, działanie progestagenne, estradiol walerianianu, labilność emocjonalna, letarg, medroksyprogesteron, migrena, monoterapia, objaw neurologiczny, objaw psychiatryczny, octan medroksyprogesteronu, pochodna progesteronu, suchość oka, zaburzenie koncentracji, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Medroksyprogesteron – Przeciwwskazania stosowania
Medroksyprogesteron, pochodna progesteronu dostępna w formie domięśniowej (zawiesina) oraz doustnej (tabletki), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze, takie jak metylu parahydroksybenzoesan (E 218), propylu parahydroksybenzoesan (E 216) w Depo-Provera oraz laktoza jednowodna w preparatach Divina i Provera. Medroksyprogesteron jest przeciwwskazany w ciąży, przy podejrzeniu ciąży, w diagnostyce ciąży oraz w przypadku poronienia zatrzymanego. Niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych i moczowych wymagają wykluczenia nowotworu złośliwego przed rozpoczęciem terapii. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentek z podejrzeniem lub rozpoznaniem nowotworów hormonozależnych, w tym raka piersi, nowotworów narządu rodnego oraz złośliwych nowotworów estrogenozależnych, np. raka trzonu macicy.
choroba naczyń mózgowych, choroba zakrzepowo-zatorowa, dusznica bolesna, funkcja hepatyczna, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, medroksyprogesteron, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, niewydolność wątroby, nowotwór estrogenozależny, nowotwór złośliwy narządu rodnego, nowotwór złośliwy piersi, ostra choroba wątroby, pochodna progesteronu, porfiria, poronienie zatrzymane, propylu parahydroksybenzoesan, rak trzonu macicy, rozrost błony śluzowej macicy, trombofilia, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa