przedawkowanie wildagliptyny
Przedawkowanie wildagliptyny, inhibitora dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4) stosowanego w leczeniu cukrzycy typu 2, jest relatywnie rzadkim zjawiskiem klinicznym. Dane z badań klinicznych wskazują, że lek jest dobrze tolerowany nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne (50-100 mg/dobę).
W przypadkach przedawkowania wildagliptyny obserwowano głównie łagodne i przemijające objawy, takie jak bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. W przeciwieństwie do pochodnych sulfonylomocznika, wildagliptyna nie powoduje bezpośrednio hipoglikemii, ponieważ jej działanie obniżające poziom glukozy jest zależne od stężenia glukozy we krwi.
Postępowanie w przypadku przedawkowania wildagliptyny obejmuje leczenie objawowe i podtrzymujące, z monitorowaniem parametrów życiowych, poziomu glukozy we krwi oraz funkcji nerek i wątroby. Lek może być usuwany z organizmu za pomocą hemodializy, chociaż rzadko jest to konieczne. Dostępne dane wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa terapeutycznego wildagliptyny.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Przedawkowanie wildagliptyny, substancji czynnej PERNUVI 50 mg, może prowadzić do objawów takich jak ból mięśni, parestezje, gorączka oraz obrzęki, a także do nieprawidłowości laboratoryjnych, w tym przemijającego wzrostu aktywności lipazy, fosfokinazy kreatynowej (CPK), aminotransferazy asparaginianowej (AspAT), stężenia białka C-reaktywnego (CRP) i mioglobiny. Objawy te obserwowano w badaniach klinicznych przy dawkach 400 mg (8-krotność dawki terapeutycznej) oraz 600 mg (12-krotność dawki terapeutycznej) wildagliptyny podawanej zdrowym ochotnikom przez 10 dni. Wszystkie objawy i zaburzenia laboratoryjne ustępowały po odstawieniu leku bez konieczności dodatkowego leczenia.
aminotransferaza asparaginianowa, badanie laboratoryjne, białko C-reaktywne, ból mięśni, fosfokinaza kreatynowa, gorączka, hemodializa, hydroliza, leczenie podtrzymujące, lipaza, metabolit, mioglobina, objaw kliniczny, obrzęk, obrzęk kończyn, obrzęk stóp, parestezje, PERNUVI, przedawkowanie wildagliptyny, substancja czynna, tolerancja leku -
Leksykon leków
Przedawkowanie leku GluaMet, zawierającego wildagliptynę (50 mg) oraz metforminę (850 mg lub 1000 mg), stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. Dane dotyczące wildagliptyny wskazują, że dawki 400 mg (8-krotność dawki terapeutycznej) mogą wywołać ból mięśni, parestezje, gorączkę, obrzęk oraz przemijające zwiększenie stężenia lipazy, natomiast dawki 600 mg (12-krotność dawki terapeutycznej) wiążą się z obrzękiem stóp i dłoni, podwyższeniem aktywności CPK, AspAT, CRP oraz mioglobiny. Wszystkie objawy i zmiany laboratoryjne ustępowały samoistnie po odstawieniu leku. W przypadku metforminy, znaczne przedawkowanie może prowadzić do kwasicy mleczanowej, objawiającej się zaburzeniami świadomości (od senności do śpiączki), objawami żołądkowo-jelitowymi, oddechem Kussmaula, hipotermią, hipotensją oraz charakterystycznymi zaburzeniami laboratoryjnymi: stężenie mleczanów >5 mmol/l, pH krwi <7,35, zwiększona luka anionowa i podwyższony stosunek mleczany/piroglutaminian.
białko C-reaktywne, ból mięśni, dysfagia, fosfokinaza kreatynowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hipotensja, hipotermia, kwasica mleczanowa, luka anionowa, mioglobina, objawy żołądkowo-jelitowe, obniżone pH krwi, oddech Kussmaula, parestezje, podwyższone AspAT, podwyższone stężenie mleczanów, przedawkowanie GluaMet, przedawkowanie wildagliptyny, równowaga kwasowo-zasadowa, wildagliptyna i metformina, zaburzenia oddychania -
Leksykon leków
Przedawkowanie wildagliptyny zawartej w tabletkach Kwikaton 50 mg, choć rzadkie, może prowadzić do objawów ze strony układu mięśniowego, nerwowego oraz reakcji obrzękowych. W badaniach klinicznych dawki 400 mg i 600 mg wildagliptyny wywoływały odpowiednio ból mięśni, łagodne i przemijające parestezje, gorączkę oraz obrzęki kończyn. W badaniach laboratoryjnych obserwowano przemijające zwiększenie aktywności lipazy (400 mg), a przy dawce 600 mg podwyższone poziomy fosfokinazy kreatynowej (CPK), aminotransferazy asparaginianowej (AspAT), białka C-reaktywnego (CRP) oraz mioglobiny, wskazujące na uszkodzenie mięśni i stan zapalny. Wszystkie objawy i nieprawidłowości ustępowały po odstawieniu leku bez konieczności leczenia specyficznego.
aminotransferaza asparaginianowa, białko C-reaktywne, fosfokinaza kreatynowa, funkcja wątroby, hemodializa, leczenie objawowe, lipaza, markery zapalne, mialgia, mioglobina, obrzęk, obrzęk kończyn, parametry życiowe, parestezje, przedawkowanie wildagliptyny, rabdomioliza, równowaga wodno-elektrolitowa, tolerancja leku, układ mięśniowy, wildagliptyna -
Leksykon leków
Przedawkowanie leku Vimetso, zawierającego wildagliptynę i metforminę, wiąże się z ryzykiem wystąpienia objawów toksycznych obu składników. Wildagliptyna w dawkach 400 mg powoduje bóle mięśni u 3 pacjentów, parestezje, gorączkę, obrzęki oraz przemijające zwiększenie stężenia lipazy. Przy dawce 600 mg obserwowano poważniejsze objawy, takie jak obrzęk stóp i dłoni, wzrost aktywności CPK, AspAT, CRP oraz mioglobiny, a także parestezje i obrzęki stóp. Wszystkie te objawy ustępowały samoistnie po odstawieniu leku bez konieczności specjalistycznego leczenia. W przypadku metforminy, znaczne przedawkowanie może prowadzić do kwasicy mleczanowej – stanu zagrożenia życia wymagającego natychmiastowej hospitalizacji.
aminotransferaza asparaginianowa, białko C-reaktywne, ból mięśni, fosfokinaza kreatynowa, gorączka, hemodializa, hydroliza, kwasica mleczanowa, metabolit LAY 151, mioglobina, obrzęk, obrzęk stóp i dłoni, parestezje, przedawkowanie metforminy, przedawkowanie wildagliptyny, wildagliptyna i metformina, zaburzenie czucia -
Leksykon leków
Przedawkowanie wildagliptyny, choć rzadko opisywane, może prowadzić do objawów takich jak ból mięśni, parestezje, gorączka oraz obrzęki, które nasilają się wraz ze wzrostem dawki. W badaniach klinicznych dawki 400 mg i 600 mg wildagliptyny wywoływały odpowiednio łagodne i przemijające objawy, w tym zwiększenie aktywności enzymów mięśniowych (CPK, AspAT), podwyższenie stężenia białka C-reaktywnego (CRP) oraz mioglobiny. Objawy te ustępowały samoistnie po odstawieniu leku, bez konieczności interwencji farmakologicznej. Warto podkreślić, że dawka 600 mg wiązała się z częstszym występowaniem obrzęków stóp i dłoni oraz pełnym spektrum nieprawidłowości laboratoryjnych u niektórych pacjentów.
aminotransferaza asparaginianowa, badanie laboratoryjne, badanie tolerancji, białko C-reaktywne, ból mięśniowy, fosfokinaza kreatynowa, hemodializa, leczenie podtrzymujące, lipaza, metabolit leku, mioglobina, obrzęk kończyn, parametry nerkowe, parestezje, przedawkowanie wildagliptyny, rabdomioliza, wildagliptyna -
Leksykon leków
Melkart Duo to lek zawierający wildagliptynę (50 mg) oraz metforminę (850 mg lub 1000 mg). Przedawkowanie wildagliptyny, choć rzadkie, może powodować objawy takie jak ból mięśni, parestezje, gorączka, obrzęki, a także przemijające podwyższenie enzymów: lipazy, kinazy kreatynowej (CPK), AspAT, białka C-reaktywnego (CRP) i mioglobiny. Objawy te obserwowano przy dawkach wildagliptyny 400 mg i 600 mg i ustępowały po odstawieniu leku bez konieczności specjalistycznego leczenia. Wildagliptyna nie jest usuwalna przez hemodializę, jednak jej metabolit LAY 151 może być częściowo eliminowany tą metodą.
AspAT, białko C-reaktywne, ból mięśniowy, enzymy trzustkowe, hemodializa, kinaza kreatynowa, kwasica mleczanowa, lipaza, metabolit, metformina, mioglobina, miopatia, obrzęk kończyn, parestezja, przedawkowanie wildagliptyny, równowaga kwasowo-zasadowa, stan zapalny, uszkodzenie wątroby, wildagliptyna, zaburzenie czucia
