teratogenność walproinianu
Teratogenność walproinianu odnosi się do zdolności kwasu walproinowego i jego pochodnych do wywoływania wad wrodzonych u płodu podczas ciąży. Walproinian, stosowany głównie w leczeniu padaczki, zaburzeń afektywnych dwubiegunowych i migreny, jest uznawany za jeden z najbardziej teratogennych leków przeciwpadaczkowych.
Ekspozycja na walproinian w okresie prenatalnym wiąże się z 10-11% ryzykiem wystąpienia wad wrodzonych oraz z 30-40% ryzykiem zaburzeń neurorozwojowych u dzieci. Najczęściej obserwowane wady obejmują: rozszczep kręgosłupa, wady twarzoczaszki, wady serca, deformacje kończyn oraz hipospadia. Mechanizm teratogennego działania walproinianu obejmuje hamowanie deacetylazy histonowej, zaburzenia metabolizmu folianów oraz indukcję stresu oksydacyjnego.
Ze względu na wysokie ryzyko teratogenności, walproinian jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym, chyba że spełnione są warunki programu zapobiegania ciąży. Europejska Agencja Leków (EMA) i Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) wydały ostrzeżenia dotyczące stosowania walproinianu u kobiet w ciąży. Lekarze mają obowiązek informowania pacjentek o ryzyku i rozważenia alternatywnych metod leczenia.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Walproinian jest silnie teratogennym lekiem przeciwpadaczkowym i stabilizatorem nastroju, którego stosowanie w ciąży wiąże się z wysokim ryzykiem wad wrodzonych (około 11% w monoterapii) oraz zaburzeń neurorozwojowych u potomstwa. Do najczęstszych wad należą wady cewy nerwowej, dysmorfizm twarzy, rozszczep wargi i podniebienia, kraniostenoza, wady serca, nerek i układu moczowo-płciowego oraz kończyn, a także zaburzenia słuchu i wzroku. Ryzyko jest zależne od dawki i jest wyższe przy terapii wielolekowej z udziałem walproinianu. Ekspozycja prenatalna może prowadzić do opóźnień rozwojowych, obniżenia IQ o 7-10 punktów, zwiększonego ryzyka autyzmu (3-5-krotnie) oraz ADHD (1,5-krotnie). Walproinian jest przeciwwskazany w ciąży u kobiet z chorobą afektywną dwubiegunową oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. W przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia konieczna jest konsultacja ze specjalistą i rozważenie alternatywnej terapii. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, podział dawki dobowej oraz preparatów o przedłużonym uwalnianiu, jeśli kontynuacja leczenia jest niezbędna.
ADHD, afibrynogenemia, autyzm dziecięcy, bariera łożyskowa, choroba afektywna dwubiegunowa, czynnik krzepnięcia, czynnik witaminy K, dysmorfizm twarzy, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, kraniostenoza, kwas foliowy, napad toniczno-kloniczny, niedoczynność tarczycy, objaw odstawienia, padaczka, rozszczep wargi i podniebienia, stan padaczkowy, teratogenność walproinianu, trombocytopenia, wada cewy nerwowej, wada rozwojowa oka, wada wrodzona, zaburzenie neurorozwojowe, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zależność dawka-efekt, zespół krwotoczny, zespół policystycznych jajników -
Leksykon leków
Lek Dipromal, zawierający 200 mg magnezu walproinianu w tabletce powlekanej, posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na walproinian magnezu lub substancje pomocnicze, u chorych z porfirią, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (w tym z wywiadem rodzinnym), ciężkimi zaburzeniami trzustki oraz u osób z przypadkami śmierci rodzeństwa z powodu niewydolności wątroby podczas terapii walproinianem, co sugeruje genetyczne ryzyko hepatotoksyczności. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami mitochondrialnymi związanymi z mutacjami genu POLG, w tym zespołem Alpersa-Huttenlochera, oraz u dzieci poniżej 2. roku życia z podejrzeniem tych zaburzeń. Ze względu na wysokie ryzyko teratogenności, Dipromal jest przeciwwskazany w ciąży, a u kobiet w wieku rozrodczym dopuszcza się stosowanie wyłącznie w ramach ścisłego programu zapobiegania ciąży, obejmującego skuteczną antykoncepcję i świadomą zgodę pacjentki.
choroba afektywna dwubiegunowa, choroba metaboliczna, choroba wątroby, Dipromal, encefalopatia, hepatotoksyczność, kwalifikacja pacjenta, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, padaczka, polimeraza γ, porfiria, Program Zapobiegania Ciąży, teratogenność walproinianu, walproinian, walproinian magnezu, zaburzenie czynności trzustki, zaburzenie mitochondrialne, zaburzenie neurologiczne, zespół Alpersa-Huttenlochera
