TLS

TLS (zespół toksycznego wstrząsu) to rzadki, ale potencjalnie zagrażający życiu stan wywołany toksynami produkowanymi przez bakterie, najczęściej Staphylococcus aureus lub Streptococcus pyogenes. Obraz kliniczny charakteryzuje się nagłą wysoką gorączką, spadkiem ciśnienia tętniczego, wysypką przypominającą oparzenie słoneczne oraz dysfunkcją wielonarządową.

Zespół toksycznego wstrząsu wymaga natychmiastowej interwencji medycznej obejmującej intensywną terapię, antybiotykoterapię, usunięcie potencjalnego źródła infekcji (np. tampon u kobiet) oraz leczenie wspomagające funkcje niewydolnych narządów. Śmiertelność w przypadku TLS wywołanego przez S. aureus wynosi 3-5%, natomiast przy zakażeniu paciorkowcowym może sięgać 30-70%.

W diagnostyce kluczowe znaczenie ma rozpoznanie kliniczne oparte na kryteriach CDC, obejmujących gorączkę, wysypkę, hipotensję oraz zajęcie co najmniej trzech układów narządowych. Leczenie wymaga współpracy interdyscyplinarnej i szybkiego wdrożenia terapii, często na oddziale intensywnej terapii.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dexaven

Deksametazon fosforan, zawarty w preparacie Dexaven, wymaga stosowania z zachowaniem szczególnej ostrożności, uwzględniając liczne przeciwwskazania i potencjalne działania niepożądane. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, preferując podanie dawki dobowej jako pojedynczej dawki porannej lub co drugi dzień. Monitorowanie stanu klinicznego pacjenta jest niezbędne, a pacjent powinien otrzymać kartę informacyjną dotyczącą stosowania leku. Szczepienia, zwłaszcza żywymi szczepionkami, są przeciwwskazane podczas terapii ze względu na osłabioną odpowiedź immunologiczną. Istotne jest także zwrócenie uwagi na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych po podaniu pozajelitowym oraz potencjalne ciężkie zaburzenia psychiatryczne, które mogą pojawić się w ciągu dni lub tygodni od rozpoczęcia leczenia, niezależnie od dawki. Deksametazon nie jest wskazany u pacjentów z COVID-19, którzy nie wymagają wsparcia tlenowego lub wentylacji mechanicznej. W trakcie długotrwałej terapii istnieje ryzyko niewydolności kory nadnerczy, dlatego odstawianie leku powinno odbywać się stopniowo, zwłaszcza przy dawkach powyżej 1 mg i czasie stosowania powyżej 3 tygodni.
centralna chorioretinopatia surowicza, chlorek benzalkoniowy, ciśnienie śródgałkowe, CSCR, cukrzyca, deksametazon fosforan, deksametazon sodu fosforan, glikokortykosteroid, gruźlica, immunoglobulina Varicella zoster, jaskra, marskość wątroby, miastenia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nerek, obrzęk głośni, opryszczka oka, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ospa wietrzna, osteoporoza, owrzodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, padaczka, perforacja rogówki, POChP, posocznica, przewlekła obturacyjna choroba płuc, psychoza maniakalno-depresyjna, psychoza posteroidowa, reakcja anafilaktoidalna, siarczyn sodu, skurcz oskrzeli, TLS, uchyłkowatość jelit, uraz głowy, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaćma, zakażenie ropne, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie ścięgna, zastoinowa niewydolność krążenia, zespół rozpadu guza
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lenalidomide Medical Valley 15 mg

Leczenie lenalidomidem (Lenalidomide Medical Valley) wymaga ścisłego nadzoru lekarza onkologa i dostosowywania dawki na podstawie parametrów hematologicznych oraz toksyczności. Standardowa dawka początkowa wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 cykli 28-dniowych, często w skojarzeniu z deksametazonem (40 mg w wybrane dni cyklu). W przypadku neutropenii (ANC <1,0 × 10⁹/l) lub trombocytopenii (<50 × 10⁹/l) leczenie należy przerwać lub zmniejszyć dawkę, a w razie neutropenii rozważyć stosowanie G-CSF. Dawkę lenalidomidu można redukować etapami od 25 mg do 2,5 mg, a deksametazonu od 40 mg do 4 mg, niezależnie od siebie. Nie należy rozpoczynać terapii, jeśli ANC jest poniżej 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek poniżej 50 × 10⁹/l (lub wyższych progów w zależności od schematu). W przypadku pominięcia dawki, jeśli upłynęło mniej niż 12 godzin, można ją przyjąć, w przeciwnym razie należy ją pominąć i kontynuować zgodnie z harmonogramem.
allopurynol, ANC, ASCT, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik wzrostu granulocytów, deksametazon, DLT, DRESS, G-CSF, komórka plazmatyczna, kortykosteroid, lek przeciwzapalny, lenalidomid, liczba bezwzględna neutrofili, MCL, MDS, melfalan, nacieczenie szpiku kostnego, neutropenia, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, prednizon, rasburykaza, reakcja anafilaktyczna, reakcja tumour flare, rytuksymab, SJS, szpiczak mnogi, TEN, terapia przeciwnowotworowa, TLS, toksyczna rozpływna martwica naskórka, toksyczność ograniczająca dawkę, trombocytopenia, wysypka polekowa z eozynofilią, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona

TLS

Powiązane wpisy

Specjalne ostrzeżenia – Dexaven

Dawkowanie i sposób podawania – Lenalidomide Medical Valley 15 mg