MCL
MCL (ang. medial collateral ligament) to przyśrodkowe więzadło poboczne kolana, kluczowa struktura stabilizująca przyśrodkową część stawu kolanowego. Więzadło to przebiega od kłykcia przyśrodkowego kości udowej do kłykcia przyśrodkowego kości piszczelowej, zapobiegając nadmiernemu przemieszczaniu się kolana w kierunku koślawiącym.
Uszkodzenia MCL należą do najczęstszych urazów więzadeł kolana, zwłaszcza w sportach kontaktowych. Mechanizm urazu zwykle obejmuje siłę działającą na zewnętrzną stronę kolana, powodującą nadmierne napięcie więzadła po stronie przyśrodkowej. Urazy klasyfikuje się w trzystopniowej skali: od naderwania niewielkiej liczby włókien (I°), przez częściowe uszkodzenie (II°), po całkowite zerwanie (III°).
Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym (test valgus stress), badaniach obrazowych (MRI, USG) oraz ocenie niestabilności przyśrodkowej. Leczenie w większości przypadków ma charakter zachowawczy (fizjoterapia, ortezowanie), rzadziej chirurgiczny. MCL posiada znaczny potencjał gojenia, jednak urazy często współistnieją z uszkodzeniami innych struktur kolana, co może komplikować proces leczenia.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Leczenie lenalidomidem (Lenalidomide Medical Valley) wymaga ścisłego nadzoru lekarza onkologa i dostosowywania dawki na podstawie parametrów hematologicznych oraz toksyczności. Standardowa dawka początkowa wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 cykli 28-dniowych, często w skojarzeniu z deksametazonem (40 mg w wybrane dni cyklu). W przypadku neutropenii (ANC <1,0 × 10⁹/l) lub trombocytopenii (<50 × 10⁹/l) leczenie należy przerwać lub zmniejszyć dawkę, a w razie neutropenii rozważyć stosowanie G-CSF. Dawkę lenalidomidu można redukować etapami od 25 mg do 2,5 mg, a deksametazonu od 40 mg do 4 mg, niezależnie od siebie. Nie należy rozpoczynać terapii, jeśli ANC jest poniżej 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek poniżej 50 × 10⁹/l (lub wyższych progów w zależności od schematu). W przypadku pominięcia dawki, jeśli upłynęło mniej niż 12 godzin, można ją przyjąć, w przeciwnym razie należy ją pominąć i kontynuować zgodnie z harmonogramem.
allopurynol, ANC, ASCT, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik wzrostu granulocytów, deksametazon, DLT, DRESS, G-CSF, komórka plazmatyczna, kortykosteroid, lek przeciwzapalny, lenalidomid, liczba bezwzględna neutrofili, MCL, MDS, melfalan, nacieczenie szpiku kostnego, neutropenia, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, prednizon, rasburykaza, reakcja anafilaktyczna, reakcja tumour flare, rytuksymab, SJS, szpiczak mnogi, TEN, terapia przeciwnowotworowa, TLS, toksyczna rozpływna martwica naskórka, toksyczność ograniczająca dawkę, trombocytopenia, wysypka polekowa z eozynofilią, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona
