leczenie gefitynibem

Gefitynib to lek przeciwnowotworowy należący do grupy inhibitorów kinazy tyrozynowej receptora dla naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR-TKI). Jest stosowany głównie w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) z obecnością aktywujących mutacji w genie EGFR.

Mechanizm działania gefitynibu polega na selektywnym blokowaniu domeny kinazy tyrozynowej receptora EGFR, co hamuje przekazywanie sygnałów komórkowych związanych z proliferacją, przeżyciem i angiogenezą komórek nowotworowych. Lek wykazuje szczególną skuteczność u pacjentów z określonymi mutacjami EGFR (najczęściej delecje w eksonie 19 lub mutacja L858R w eksonie 21).

Gefitynib jest stosowany jako lek pierwszego rzutu u pacjentów z zaawansowanym lub przerzutowym NDRP z potwierdzoną mutacją EGFR. Badania kliniczne wykazały, że u tych pacjentów leczenie gefitynibem prowadzi do wyższego odsetka odpowiedzi i dłuższego czasu wolnego od progresji choroby w porównaniu do chemioterapii standardowej.

Najczęstsze działania niepożądane związane z leczeniem gefitynibem obejmują wysypkę skórną, biegunkę, suchość skóry, świąd, osłabienie oraz zaburzenia czynności wątroby. Rzadziej występuje śródmiąższowa choroba płuc, która może stanowić poważne powikłanie wymagające natychmiastowego przerwania terapii.

Ograniczeniem skuteczności leczenia gefitynibem jest nabywanie przez komórki nowotworowe oporności, najczęściej poprzez mutację T790M w eksonie 20 genu EGFR. W przypadku progresji choroby stosuje się inhibitory trzeciej generacji (np. ozymertynib) lub powrót do chemioterapii klasycznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl