prolek paliperydonu

Prolek paliperydonu (palmitynian paliperydonu) to długo działająca forma paliperydonu, będącego aktywnym metabolitem rysperydonu. Prolek ten stosuje się w formie iniekcji domięśniowych, co zapewnia powolne i stabilne uwalnianie substancji aktywnej do organizmu przez dłuższy czas.

Palmitynian paliperydonu po podaniu domięśniowym jest powoli hydrolizowany do paliperydonu, który działa jako antagonista receptorów dopaminowych D2 i serotoninowych 5-HT2A. Jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz zaburzeń schizoafektywnych, zapewniając skuteczną kontrolę objawów wytwórczych (halucynacje, urojenia) oraz negatywnych (apatia, wycofanie społeczne).

Zaletą proleku paliperydonu jest możliwość stosowania w schematach miesięcznych lub trzymiesięcznych, co znacząco poprawia współpracę pacjentów z lekarzem i eliminuje problem codziennego przyjmowania leków doustnych. Preparaty z palmitynianem paliperydonu (np. Xeplion, Trevicta) są obecnie jednymi z najczęściej stosowanych leków przeciwpsychotycznych o przedłużonym działaniu.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Palifren Long 150 mg / 100 mg

Palifren Long to preparat zawierający palmitynian paliperydonu w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 100 mg (156 mg palmitynianu paliperydonu) oraz 150 mg (234 mg palmitynianu paliperydonu). Po podaniu domięśniowym palmitynian paliperydonu ulega powolnej hydrolizie do aktywnego paliperydonu, którego stężenie maksymalne (Cmax) osiąga się po medianie 13 dni, a uwalnianie trwa co najmniej 4 miesiące. Miejsce podania wpływa na farmakokinetykę – wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego powoduje o 28% wyższe Cmax niż do mięśnia pośladkowego, co uzasadnia schemat rozpoczynający leczenie dwoma dawkami (150 mg w 1. dniu i 100 mg w 8. dniu) podawanymi do mięśnia naramiennego, umożliwiający szybkie osiągnięcie stężeń terapeutycznych. Okres półtrwania paliperydonu wynosi od 25 do 49 dni, a całkowita dostępność biologiczna wynosi 100%. Paliperydon wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (74%) i nie jest intensywnie metabolizowany wątrobowo, co potwierdzają badania farmakokinetyczne i metabolizm in vivo, z głównymi szlakami metabolicznymi obejmującymi dealkilację, hydroksylację, odwodornienie i odłączenie benzizoksazolu.
całkowity klirens, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cytochrom P450, dealkilacja, dostępność biologiczna, enancjomery, ester palmitynowy, farmakokinetyka populacyjna, glikoproteina p, hydroksylacja, izoenzymy CYP, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens paliperydonu, łagodne zaburzenie czynności nerek, metabolizm wątrobowy paliperydonu, mieszanina racemiczna paliperydonu, odłączenie benzizoksazolu, odwodornienie, okres półtrwania paliperydonu, palmitynian paliperydonu, parametry farmakokinetyczne, prolek paliperydonu, stężenie maksymalne, stężenie minimalne, stężenie paliperydonu w osoczu, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wiązanie z białkami osocza, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Egoropal 100 mg

Egoropal to preparat zawierający palmitynian paliperydonu, będący prolekiem paliperydonu, dostępny w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w dawkach od 25 mg do 150 mg paliperydonu (odpowiednio 39 mg do 234 mg palmitynianu paliperydonu). Po podaniu domięśniowym lek uwalnia się powoli, z maksymalnym stężeniem (Cmax) osiąganym po medianie 13 dni, a działanie utrzymuje się co najmniej 4 miesiące. Miejsce podania ma istotny wpływ na farmakokinetykę – wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego powoduje około 28% wyższe Cmax niż do mięśnia pośladkowego, co jest kluczowe przy optymalizacji schematu dawkowania, zwłaszcza w fazie początkowej terapii, gdzie stosuje się dwie dawki: 150 mg w dniu 1. oraz 100 mg w dniu 8. Całkowita dostępność biologiczna wynosi 100%, a okres półtrwania paliperydonu waha się od 25 do 49 dni, co umożliwia rzadsze podawanie leku i poprawia adherencję pacjentów.
biodostępność, Cmax, dawkowanie, ekspozycja na substancję czynną, enancjomery, farmakokinetyka, hydroliza, leczenie początkowe, mięsień naramienny, mięsień pośladkowy, mieszanina racemiczna, okres półtrwania, osmolarność, palmitynian paliperydonu, podanie domięśniowe, prolek paliperydonu, przedłużone uwalnianie, stężenie terapeutyczne, stężenie w osoczu, Tmax, wiązanie z białkami osocza, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pratyria 100 mg + 150 mg

Paliperydon palmitynian, ester palmitynowy i prolek paliperydonu, jest składnikiem leku Pratyria w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu (75 mg, 100 mg, 150 mg). Po podaniu domięśniowym uwalnianie paliperydonu rozpoczyna się już pierwszego dnia, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) w osoczu po medianie 13 dni, a efekt utrzymuje się przez co najmniej 4 miesiące. Wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego powoduje około 28% wyższe Cmax niż do mięśnia pośladkowego. Mediana pozornego okresu półtrwania wynosi 25-49 dni, a całkowita dostępność biologiczna to 100%. Paliperydon wiąże się z białkami osocza w 74%, a metabolizm wątrobowy jest minimalny, z głównym wydalaniem 59% dawki w postaci niezmienionej z moczem. Metabolizm obejmuje dealkilację, hydroksylację, odwodornienie i odłączenie benzizoksazolu, bez istotnego udziału CYP2D6 i CYP3A4 in vivo. Paliperydon nie istotnie hamuje enzymów CYP450 ani P-gp w warunkach klinicznych.
analiza farmakokinetyczna, badanie in vitro, białko osocza, cytochrom P450, dealkilacja, dostępność biologiczna, dysfagia, enancjomery paliperydonu, ester palmitynowy, formulacja doustna, hydroksylacja, hydroliza paliperydonu, izoenzymy CYP, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens leku, krążenie ustrojowe, metabolizm wątrobowy, miejsce wstrzyknięcia, mięsień naramienny, mięsień pośladkowy, mieszanina racemiczna, mikrosomy wątrobowe, odwodornienie, okres półtrwania, paliperydon palmitynian, podanie domięśniowe, prolek paliperydonu, stężenie paliperydonu, substrat P-glikoproteiny, szlak metaboliczny, wskaźnik masy ciała, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Palifren Long 100 mg

Palifren Long, zawierający palmitynian paliperydonu, jest preparatem do iniekcji domięśniowych o przedłużonym uwalnianiu, dostępnym w dawkach 25-150 mg (ekwiwalent paliperydonu), odpowiadających 39-234 mg palmitynianu paliperydonu. Po podaniu, lek ulega powolnej hydrolizie do paliperydonu, z Tmax medianą 13 dni i okresem półtrwania 25-49 dni, co umożliwia miesięczne dawkowanie. Biodostępność wynosi 100%, a stężenie maksymalne jest wyższe o około 28% po podaniu do mięśnia naramiennego w porównaniu do pośladkowego. Terapia inicjowana jest dwoma wstrzyknięciami (150 mg i 100 mg w 1. i 8. dniu) do mięśnia naramiennego, co pozwala szybko osiągnąć stężenia terapeutyczne bez konieczności stosowania doustnego paliperydonu. Paliperydon wiąże się z białkami osocza w 74%, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z 59% dawki wydalanej w postaci niezmienionej z moczem.
białko osocza, biodostępność, CYP3A4, czas osiągnięcia stężenia maksymalnego, czynność nerek, dealkilacja, enancjomer, farmakokinetyka populacyjna, hydroksylacja, hydroliza paliperydonu, izoenzym CYP2D6, izoenzym cytochromu P450, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens paliperydonu, krążenie systemowe, metabolizm wątrobowy paliperydonu, mięsień naramienny, mięsień pośladkowy, mieszanina racemiczna, mikrosom wątrobowy, niewydolność nerek, odłączenie benzizoksazolu, odwodornienie, okres półtrwania, P-glikoproteina, palmitynian paliperydonu, prolek paliperydonu, przedłużone uwalnianie, stężenie Cmax, stężenie terapeutyczne, substancja czynna, szlak metaboliczny paliperydonu, właściwość farmakokinetyczna, wskaźnik masy ciała, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina do wstrzykiwań, znakowanie izotopowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Egoropal 50 mg

Palmitynian paliperydonu, będący prolekiem paliperydonu o bardzo niskiej rozpuszczalności w wodzie, jest stosowany w postaci zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu (Egoropal) w dawkach od 25 mg do 150 mg. Po podaniu domięśniowym uwalnianie paliperydonu rozpoczyna się już pierwszego dnia i trwa co najmniej 4 miesiące, co zapewnia długotrwałe działanie terapeutyczne. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po medianie czasu Tmax wynoszącej 13 dni. Miejsce podania ma istotny wpływ na farmakokinetykę – wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego powoduje wzrost Cmax o około 28% w porównaniu do mięśnia pośladkowego. Schemat dawkowania początkowego z dwoma wstrzyknięciami (150 mg w 1. dniu i 100 mg w 8. dniu) umożliwia szybkie osiągnięcie stężeń terapeutycznych. Całkowita dostępność biologiczna wynosi 100%, a farmakokinetyka wykazuje nieliniowość przy dawkach powyżej 50 mg, gdzie Cmax rośnie mniej niż proporcjonalnie do dawki.
dostępność biologiczna, ekspozycja na paliperydon, enancjomery, farmakokinetyka nieliniowa, mięsień naramienny, mięsień pośladkowy, mieszanina racemiczna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, palmitynian paliperydonu, parametry farmakokinetyczne, prolek paliperydonu, schemat dawkowania, stan stacjonarny, stężenie paliperydonu w osoczu, stężenie terapeutyczne, uwalnianie substancji czynnej, wiązanie z białkami osocza, wstrzyknięcie domięśniowe, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Paliperidone Teva 75 mg

Palmitynian paliperydonu, będący prolekiem paliperydonu, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym umożliwiającym długotrwałe uwalnianie substancji czynnej po podaniu domięśniowym. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po medianie 13 dni (Tmax), a efekt terapeutyczny utrzymuje się przez co najmniej 4 miesiące. Biodostępność wynosi 100%, a pozorny okres półtrwania mieści się w zakresie 25-49 dni dla dawek 25-150 mg. Wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego powoduje około 28% wyższe Cmax w porównaniu do podania do mięśnia pośladkowego. Początkowy schemat dawkowania (150 mg w 1. dniu i 100 mg w 8. dniu, do mięśnia naramiennego) pozwala na szybkie osiągnięcie stężeń terapeutycznych bez konieczności stosowania doustnego. Paliperydon wiąże się z białkami osocza w 74%, nie ulega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, a główną drogą eliminacji jest wydalanie nerkowe (około 80% dawki w moczu). Metabolizm obejmuje cztery szlaki, z udziałem CYP2D6 i CYP3A4, jednak ich rola jest klinicznie nieistotna.
analiza farmakokinetyczna, dealkilacja, enancjomery paliperydonu, ester palmitynowy, hydroksylacja, hydroliza paliperydonu, izoenzym CYP1A2, izoenzym CYP2A6, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP2E1, izoenzym CYP3A4, izoenzym CYP3A5, izoenzymy cytochromu P450, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens paliperydonu, krążenie ogólnoustrojowe, metabolizm wątrobowy, mieszanina racemiczna, mikrosomy wątrobowe, odłączenie benzizoksazolu, odwodornienie, palmitynian paliperydonu, prolek paliperydonu, stężenie paliperydonu, substrat P-glikoproteiny, symulacja farmakokinetyczna, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu
Leksykon leków
Skład i postać leku – Palifren Long 50 mg

Palifren Long to zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, zawierająca palmitynian paliperydonu – prolek paliperydonu, aktywnego metabolitu rysperydonu, stosowanego w terapii schizofrenii. Preparat dostępny jest w dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg oraz 150 mg, gdzie zawartość palmitynianu paliperydonu wynosi odpowiednio 39 mg, 78 mg, 117 mg, 156 mg i 234 mg. Po podaniu dochodzi do powolnej hydrolizy proleku do aktywnej formy, co zapewnia stabilne i długotrwałe działanie. Zawiesina ma pH około 7,0 oraz osmolalność 220-320 mOsm/kg, co minimalizuje ryzyko podrażnień tkanek i zapewnia dobrą tolerancję miejscową. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak polisorbat 20, makrogol 4000, kwas cytrynowy jednowodny oraz układ buforowy fosforanów, które stabilizują fizykochemiczne właściwości zawiesiny.
disodu fosforan, guma chlorobutylowa, izotoniczność, kopolimer cykloolefinowy, kwas cytrynowy, makrogol, metabolit rysperydonu, osmolalność, palmitynian paliperydonu, podanie parenteralne, polisorbat, profil uwalniania substancji czynnej, prolek paliperydonu, schizofrenia, sodu diwodorofosforan, sodu wodorotlenek, woda do wstrzykiwań, zastrzyk domięśniowy, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Paliperidone Teva 100 mg

Palmitinian paliperydonu, będący prolekiem paliperydonu, po domięśniowym podaniu zawiesiny Paliperidone Teva o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje powolne rozpuszczanie i hydrolizę do aktywnego paliperydonu, co skutkuje stopniowym wzrostem stężenia w osoczu z medianą Tmax wynoszącą 13 dni. Uwalnianie substancji czynnej rozpoczyna się już pierwszego dnia i trwa co najmniej 4 miesiące, zapewniając długotrwałe działanie terapeutyczne. Miejsce podania ma istotny wpływ na farmakokinetykę – wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego powoduje około 28% wyższe Cmax w porównaniu do podania do mięśnia pośladkowego. Mediana pozornego okresu półtrwania wynosi od 25 do 49 dni, a całkowita biodostępność po podaniu domięśniowym wynosi 100%. Wiązanie paliperydonu z białkami osocza sięga 74%, a stosunek enancjomerów (+) do (-) w AUC wynosi około 1,6-1,8. Początkowy schemat dawkowania (150 mg w 1. dniu i 100 mg w 8. dniu do mięśnia naramiennego) umożliwia szybkie osiągnięcie stężeń terapeutycznych bez konieczności stosowania leku doustnie.
dealkilacja, dostępność biologiczna, enancjomery, farmakokinetyka populacyjna, glikoproteina p, hydroksylacja, interakcja farmakokinetyczna, izoenzymy CYP, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, lek doustny, metabolizm paliperydonu, metabolizm wątrobowy, mięsień naramienny, mięsień pośladkowy, mieszanina racemiczna, mikrosomy wątrobowe, odwodornienie, okres półtrwania, palmitynian paliperydonu, prolek paliperydonu, stężenie maksymalne, stężenie paliperydonu w osoczu, stężenie terapeutyczne, szlak metaboliczny, wskaźnik masy ciała, wstrzyknięcie domięśniowe, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu