właściwość przeciwpieniąca
Właściwość przeciwpieniąca to zdolność substancji do zapobiegania lub redukowania powstawania piany. W medycynie i farmacji substancje o właściwościach przeciwpieniących stosowane są w preparatach leczniczych, sprzęcie medycznym oraz podczas procedur diagnostycznych i terapeutycznych.
Substancje przeciwpieniące (antypieniące) działają poprzez zmniejszanie napięcia powierzchniowego płynów, destabilizację błon piany lub poprzez wypieranie surfaktantów z powierzchni międzyfazowej. W praktyce klinicznej stosuje się je m.in. w preparatach przeciw wzdęciom (symetikon, dimetikon), w płynach do dializy, podczas bronchoskopii czy endoskopii przewodu pokarmowego.
Nadmierne pienienie może stanowić problem w diagnostyce laboratoryjnej (zakłócając wyniki testów), podczas zabiegów operacyjnych, a także w przypadku pacjentów z określonymi schorzeniami układu oddechowego, gdzie gromadzenie się piany w drogach oddechowych może prowadzić do poważnych powikłań. Właściwości przeciwpieniące są istotnym parametrem oceny wielu preparatów medycznych, zapewniającym ich skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Dabigatran Eteksylan Stada 110 mg
Dabigatran Eteksylan Stada 110 mg jest lekiem w postaci twardych kapsułek zawierających 110 mg dabigatranu eteksylanu w formie mezylanu. Kapsułki charakteryzują się niebieską barwą (indygotyna E 132) i zawierają peletki o kolorze od białawego do jasnożółtego. Substancje pomocnicze obejmują m.in. kwas winowy (regulujący pH), gumę arabską, hypromelozę, dimetykon 350, talk, hydroksypropylocelulozę, karagen, chlorek potasu oraz dwutlenek tytanu (E 171). Produkt ma okres ważności 24 miesiące i powinien być przechowywany w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze nieprzekraczającej 30°C, z ochroną przed wilgocią, co jest kluczowe dla zachowania stabilności leku.
blister perforowany, chlorek potasu, dabigatran eteksylat mezylanu, dimetykon, dwutlenek tytanu, folia aluminiowa farmaceutyczna, guma arabska, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, indygotyna, integralność kapsułki, kapsułka twarda, karagen, kwas winowy, pochodna celulozy, polisacharyd, regulacja pH, stabilność produktu leczniczego, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja powlekająca, substancja przeciwzbrylająca, substancja wiążąca, utylizacja produktu leczniczego, właściwość przeciwpieniąca, związek silikonowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Stoperan S 2 mg + 125 mg
Stoperan S to lek zawierający 2 mg loperamidu chlorowodorku oraz 125 mg symetykonu (w formie dimetykonu), klasyfikowany w grupie A07DA53 jako środek hamujący perystaltykę jelit. Loperamid działa poprzez agonizm receptorów opioidowych w ścianie jelit, co skutkuje zmniejszeniem perystaltyki propulsywnej, wydłużeniem czasu pasażu jelitowego, zwiększeniem wchłaniania wody i elektrolitów oraz wzrostem napięcia mięśnia zwieracza odbytu. Istotne jest, że loperamid nie przenika do ośrodkowego układu nerwowego, nie wywołując efektów ośrodkowych, oraz nie zaburza fizjologicznej mikroflory jelitowej.
ból brzucha, dimetikon, dwutlenek krzemu, flora jelitowa, lek hamujący perystaltykę jelit, loperamid chlorowodorek, mięsień zwieracz odbytu, mikrobiota przewodu pokarmowego, motoryka jelit, pasaż jelitowy, perystaltyka propulsywna, receptor opioidowy, skurcz brzucha, symetykon, właściwość przeciwpieniąca, wzdęcie