bakteriemia S. aureus

Bakteriemia Staphylococcus aureus to stan obecności bakterii S. aureus we krwi pacjenta, który stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia. S. aureus jest jednym z najczęstszych patogenów wywołujących bakteriemię zarówno szpitalną, jak i pozaszpitalną, a jej śmiertelność sięga 20-40% nawet przy właściwym leczeniu.

Bakteriemia S. aureus może być pierwotna (bez uchwytnego ogniska) lub wtórna do zakażenia miejscowego (np. infekcja skóry, zapalenie płuc, infekcja miejsca operowanego). Szczególnie niebezpieczne są zakażenia wywołane przez szczepy metycylinooporne (MRSA), które znacząco ograniczają opcje terapeutyczne.

Klinicznie bakteriemia S. aureus może manifestować się gorączką, dreszczami, hipotensją, tachykardią oraz objawami związanymi z posiewami przerzutowymi (zapalenie wsierdzia, ropnie narządowe, zapalenie kości i szpiku). Diagnostyka opiera się na posiewach krwi, a leczenie wymaga przedłużonej antybiotykoterapii dożylnej (minimum 14 dni).

W terapii bakteriemii S. aureus wywołanej przez szczepy wrażliwe na metycylinę (MSSA) lekiem z wyboru jest oksacylina lub kloksacylina. W przypadku MRSA stosuje się wankomycynę, daptomycynę lub linezolid. Kluczowe znaczenie ma szybkie wdrożenie odpowiedniej antybiotykoterapii oraz identyfikacja i usunięcie potencjalnego źródła zakażenia.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl