bliznowacenie najądrza

Bliznowacenie najądrza to proces patologiczny, w którym dochodzi do zastąpienia prawidłowej tkanki najądrza tkanką łączną włóknistą, co prowadzi do upośledzenia jego funkcji. Najądrze jest strukturą anatomiczną układu rozrodczego męskiego, odpowiedzialną za dojrzewanie, transport i przechowywanie plemników.

Proces bliznowacenia może być konsekwencją stanów zapalnych (zapalenie najądrza i jądra), urazów mechanicznych, zakażeń bakteryjnych lub wirusowych, procesów autoimmunologicznych, a także zabiegów chirurgicznych w obrębie moszny. Szczególnie istotnym czynnikiem etiologicznym są zakażenia przenoszone drogą płciową, w tym zakażenia Chlamydia trachomatis i Neisseria gonorrhoeae.

Klinicznie bliznowacenie najądrza może manifestować się dolegliwościami bólowymi w obrębie moszny, wyczuwalnym zgrubieniem najądrza, a w zaawansowanych przypadkach – niepłodnością męską. Wynika to z mechanicznej obstrukcji przewodu najądrza, co uniemożliwia prawidłowy transport plemników. Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, badania obrazowe (USG moszny) oraz ocenę parametrów nasienia.

Leczenie bliznowacenia najądrza zależy od jego przyczyny i stopnia zaawansowania. W przypadkach związanych z infekcją kluczowa jest odpowiednia antybiotykoterapia. W sytuacji obstrukcji dróg wyprowadzających nasienie, rozważa się interwencję chirurgiczną, w tym mikrochirurgiczne zespolenie omijające. U pacjentów z niepłodnością spowodowaną nieodwracalnym bliznowaceniem, alternatywą może być pobranie plemników bezpośrednio z jądra lub najądrza (TESE, PESA) i wykorzystanie technik wspomaganego rozrodu.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl